III SA/Gd 539/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 1 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE M. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 1 czerwca 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia 13 marca 2009 r. o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 25 września 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że Komendant Główny Policji decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...]. Następnie organ odwoławczy w piśmie z dnia 6 grudnia 2012 r. poinformował, że ww. decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia 21 sierpnia 2012 r. została doręczona stronie w dniu 27 sierpnia 2012 r., a strona nie wniosła od niej odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia m.in., gdy w jego toku nastąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, czyli przykładowo przestanie istnieć przedmiot danego postępowania, tj. decyzja, postanowienie czy bezczynność organu administracyjnego (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1680/11, baza Lex nr 1149214). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Wojewódzkiego Komendanta Policji z dnia 1 czerwca 2012 r., nr [...]. Po wniesieniu skargi, decyzją ostateczną Komendanta Głównego Policji z dnia 21 sierpnia 2012 r., stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji. Została ona wyeliminowana z obiegu prawnego ze skutkiem ex tunc, i tym samym przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie.