Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SAB/Wa 495/13

Administrative courts2013-12-17
Case number
II SAB/Wa 495/13
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2013-12-17
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Ewa Grochowska-Jung

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia specjalnego postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE H. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia specjalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga H. D. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro zatem niniejsza sprawa dotyczy bezczynności Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpoznania wniosku, to skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu zobowiązany był wnieść do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący wezwania takiego nie złożył. Ponadto, Sąd w celu wyjaśnienia powyższej kwestii, wezwał organ do udzielenia informacji, czy skarżący dochował wymogu z art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik organu potwierdził, że skarżący takiego wezwania nie złożył. Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.