IV SA/Wr 260/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Referendarz sądowy Ewa Orłowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr SKO [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6 września 2007 r. oddalił skargę skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżący w dniu [...] złożył osobiście w Sądzie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym w rubryce nr 4 zaznaczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą samotną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie otrzymującą dochodów. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy deklaracji o dochodach zawartej we wniosku skarżącego o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia [...] wynika nadto, że skarżący w okresie od października do grudnia 2006 r. otrzymywał zasiłek stały z pomocy społecznej w wysokości 324 zł miesięcznie. Wskazał, że ustanowienie radcy prawnego jest konieczne w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, a nie przyznanie tego prawa pozbawi go prawa do sądu. Podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 26m2 i nie posiada nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych. Z akt administracyjnych sprawy o sygnaturze: IV SA/Wr 306//07 wynika nadto, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Przepis art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach Sygn. akt IV SA/Wr 260/07 dotyczących pomocy i opieki społecznej. Z tych względów postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu. Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, niepełnosprawną, nie osiągająca dochodów, nie posiadającą majątku przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, w oparciu o 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 1 lit "a" w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.