III SA/Kr 687/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Decyzją z dnia 12 listopada 2019 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu drogowego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w K. karę pieniężną. Decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie w dniu 3 grudnia 2019 r. Pismem z 17 grudnia 2019 r. (data stempla pocztowego) strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administarcyjnemu w Krakowie. Postanowienie zostało doręczone stronie dnia 2 marca 2020 r. i stało się prawomocne od dnia 10 marca 2020 r. Sprawa została przekazana Sądowi w Krakowie przesyłką nadaną dnia 25 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ została wniesiona po terminie. Zgodnie z 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (uchwała SN z 24 czerwca 2002 r., I PZ 55/02, OSNP 2004/7, poz. 125 – za B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka – Mendek w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer Warszawa 2018 r., teza 3 do art. 83, s. 319). Do zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane na adres właściwego sądu (por. postanowienie SN z 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988/6, poz. 73). Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania na adres tego sądu przez sąd niewłaściwy. Nie jest bowiem istotne, kto – strona czy np. sąd niewłaściwy, do którego będzie przesłane pismo procesowe – złoży je w urzędzie pocztowym właściwie zaadresowane (por. postanowienie SN z 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975/10, poz. 216). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została jednak zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Organ tak też przesłał skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie 3 grudnia 2019 r. i od tej daty biegł 30 dniowy termin do wniesienia, który upływał 2 stycznia 2020 r. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zaznaczyć, że bez znaczenia dla obliczenia terminu, w którym strona mogła skutecznie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie miało wprowadzenie z dniem 14 marca 2020 r. na terenie Polski stanu zagrożenia epidemicznego (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 433)), a później od dnia 20 marca 2020 r. - stanu epidemii (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 491)) i ewentualnego zastosowania art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), zgodnie z którym w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Stan zagrożenia epidemiologicznego miał swój początek 14 marca 2020 r., tymczasem – jak ustalono – termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie mijał 2 stycznia 2020 r. i późniejsze czynności w sprawie związane z uznaniem się przez sąd – adresata skargi – za niewłaściwy i przekazaniem sprawy do właściwego sądu, "obciążają" stronę skarżącą w tym sensie, że nie może się ona skutecznie powoływać na argument, iż zachowała ona termin wniesienia skargi do sądu (data nadania skargi 17 grudnia 2019 r.), gdyż sąd ten nie był właściwy miejscowo w sprawie – nie zostało więc spełnione kryterium właściwości sądu przy wnoszeniu skargi.