VIII K 1291/24

<p>WYROK Z UZASADNIENIEM</p> <p>Sygn. akt: VIII K 1291/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 października 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> Sędzia Joanna Sobczak</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> st. sekretarz sądowy Ewa Kukla-Karpus</p> <p>w obecności oskarżyciela ----</p> <p>po rozpoznaniu dnia 27 października 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->sprawy:</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> ur. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </strong> </p> <p>1.  W dniu 28 kwietnia 2020 roku około godziny 17:15 w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> używając słów wulgarnych powszechnie uznawanych za obelżywe znieważył fukcjonariusza Policji <span class="anon-block">J. Ł.</span> podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>2.  W tym samym miejscu i czasie używając słów wulgarnych powszechnie uznawanych za obelżywe znieważył funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">M. K.</span> podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>3.  W dniu 21 maja 2020 roku w okresie od godziny 19:30 do godziny 19:50, w <span class="anon-block">T.</span>przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, w salonie <span class="anon-block">(...)</span>, zabrał ze stolika wydrukowany przez<span class="anon-block">T. T.</span>paragon z kodem <span class="anon-block">(...)</span>, stanowiący klucz do wypłaty wygranej w kwocie 1500 złotych, a następnie nie będąc do tego uprawnionym, przy pomocy wymienionego paragonu, pokonał zabezpieczenia bankomatu do wypłaty wygranych w innym lokalu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, skąd pobrał gotówkę w kwocie 1500 złotych działając na szkodę <span class="anon-block">T.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p> <em> <!-- -->stosując w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> przywołane przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.</em> </p> <p>1.  Oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>uznaje za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2020 roku około godziny 17:15 w<span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> używając słów wulgarnych i powszechnie uznawanych za obelżywe znieważył funkcjonariuszy Policji <span class="anon-block">J. Ł.</span>i <span class="anon-block">M. K.</span> podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  Oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>w punktach 1 i 2 wyroku wymierza karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>do zapłaty kwoty 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">T. T.</span> w związku ze skazaniem w punkcie 2 wyroku tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;</p> <p>5.  Zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w toku postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygnatura akt VIII K 1291/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 28 kwietnia 2020 roku funkcjonariusze Policji <span class="anon-block">J. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span>pełnili wspólnie służbę w patrolu pieszym na terenie <span class="anon-block">T.</span>. Około godziny 17.15 patrolując tereny zielone przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> zauważyli mężczyznę – <span class="anon-block">D. G.</span>, który zaczął uciekać na ich widok w kierunku ul. <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">J. Ł.</span>i <span class="anon-block">M. K.</span> podjęli pościg za mężczyzną. Gdy go dogonili <span class="anon-block">D. G.</span> był agresywny, nie wykonywał ich poleceń, stawiał bierny i czynny opór, szarpał się z nimi. W pewnym momencie zaczął używać wobec nich słów wulgarnych i powszechnie uznawanych za obelżywe wobec funkcjonariuszy: „<span class="anon-block">(...)</span>, ty <span class="anon-block">(...)</span>, mam na ciebie <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>”. <span class="anon-block">J. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span>założyli mu kajdanki i wezwali radiowóz.</p> <p> <em> <!-- --> Dowody: wyjaśnienia <span class="anon-block">D. G.</span> k. 385v, zeznania <span class="anon-block">J. Ł.</span> k. 9-10 , zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> k. 11;</em> </p> <p>W dniu 21 maja 2020 roku pomiędzy godziną 19:30, a godziną 19:50 <span class="anon-block">D. G.</span> przebywał w salonie <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>. Będąc tam zabrał ze stolika wydrukowany przez inną osobę - <span class="anon-block">T. T.</span> paragon z kodem <span class="anon-block">(...)</span>, stanowiący klucz do wypłaty wygranej w kwocie 1500 złotych. Następnie nie będąc do tego uprawnionym, przy pomocy wymienionego paragonu, pokonał zabezpieczenia bankomatu do wypłaty wygranych w innym lokalu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, skąd pobrał gotówkę w kwocie 1500 złotych działając na szkodę <span class="anon-block">T. T.</span>.</p> <p> <em> <!-- --> Dowody: wyjaśnienia <span class="anon-block">D. G.</span> k. 385v, zeznania <span class="anon-block">T. T.</span> k. 233-234, 414v;</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G.</span> </strong> (<span class="anon-block">(...)</span> lat) jest kawalerem, na utrzymaniu ma jedno dziecko. Posiada wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu, pracuje dorywczo na budowach. W przeszłości był karany sądownie.</p> <p> <em> <!-- --> Dowód: wyjaśnienia <span class="anon-block">D. G.</span> 385, karta karna k. 330-342;</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. G.</span> przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, nie kwestionował swego sprawstwa, a jego wyjaśnienia znalazły pełne potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Nie mniej jednak ze względu na to, że po raz kolejny naruszył on porządek prawny, to jego twierdzenia, jakoby żałował swojego postępowania jawiły się jako mało przekonujące. Okoliczności popełnienia przypisanych mu czynów prowadziły bowiem do wniosku, że do tej pory niewiele robił on sobie z obowiązujących norm społecznych i prawnych.</p> <p>Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania świadków <span class="anon-block">J. Ł.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span>. Świadkowie ci kontakt z oskarżonym mieli jedynie na gruncie zawodowym, nie pozostawali też z nim w osobistym konflikcie. Nie mieli oni zatem żadnych podstaw do tego aby bezzasadnie go pomawiać.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego <span class="anon-block">T. T.</span> gdyż są spójne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z wyjaśnieniami oskarżonego.</p> <p>Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów i protokołów zgromadzonych w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.</p> <p>Zdaniem Sądu na podstawie zebranego materiału dowodowego wina oskarżonego została wykazana w sposób nie budzący wątpliwości.</p> <p>***</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">Art. 226§1 kk</a> penalizuje zachowanie polegające na znieważeniu m.in. funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że <span class="anon-block">D. G.</span>kierując do policjantów w trakcie prowadzonej przez nich interwencji słowa wulgarne i powszechnie uznawane za obelżywe: „<span class="anon-block">(...)</span>, ty <span class="anon-block">(...)</span>, mam na ciebie<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>” znieważył funkcjonariuszy publicznych. <span class="anon-block">J. Ł.</span>i <span class="anon-block">M. K.</span> są funkcjonariuszami publicznym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 13;art. 115 § 13 pkt. 7)">art. 115 § 13 pkt 7 kk</a>.</p> <p>Ponieważ opisane wyżej zachowanie oskarżonego miało miejsce w tym samym miejscu i czasie, cechowało się jednym zamiarem, sąd przyjął że był to jeden czyn godzący w dobro dwóch osób pokrzywdzonych, a nie jak zarzucono w akcie oskarżenia – 2 odrębne czyny.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> polega na zabraniu cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody. Występek kradzieży z włamaniem jest zatem przestępstwem dwuaktowym polegającym na uprzednim przełamaniu zabezpieczenia, a następnie dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia.</p> <p>Sąd doszedł do wniosku, iż przeprowadzone w sprawie postępowanie dostarczyło dowodów pozwalających na przypisanie oskarżonemu <span class="anon-block">D. G.</span> czynu zarzuconego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia ponieważ w dniu 21 maja 2020 roku w okresie od godziny 19:30 do godziny 19:50, w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, w salonie <span class="anon-block">(...)</span>, zabrał ze stolika wydrukowany przez <span class="anon-block">T. T.</span> paragon z kodem <span class="anon-block">(...)</span>, stanowiący klucz do wypłaty wygranej w kwocie 1500 złotych, a następnie nie będąc do tego uprawnionym, przy pomocy wymienionego paragonu, pokonał zabezpieczenia bankomatu do wypłaty wygranych w innym lokalu<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>, skąd pobrał gotówkę w kwocie 1500 złotych działając na szkodę <span class="anon-block">T. T.</span>. Tym samym oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem.</p> <p>***</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat.</p> <p>Rozważając w tych ramach wymiar kar jednostkowych wobec oskarżonego Sąd uwzględnił na niekorzyść oskarżonego jego uprzednią wielokrotną karalność i popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> bez usprawiedliwionych przyczyn (w ten sposób należy bowiem ocenić zachowanie oskarżonego w związku z podjętą próbą legitymowania go), zaś na jego korzyść Sąd przyjął to, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw i nie utrudniał postępowania.</p> <p>Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności Sąd uznał, że wobec oskarżonego należało orzec:</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> karę 4-ech miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>- za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279§1 kk</a> karę 1-go roku pozbawienia wolności.</p> <p>Wymiar tych kar jednostkowych odpowiada zdaniem Sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego, który należy ocenić jako znaczny. W ocenie Sądu w odniesieniu do oskarżonego, który w przeszłości był wielokrotnie karany tylko kary pozbawienia wolności mają szanse spełnić cele kary i jednocześnie rodzaj i wymiar tych kar nie przekracza stopnia jego winy, który należy uznać za znaczny. Uprzednia karalność <span class="anon-block">D. G.</span> przemawia też za tym, że czyny, które on popełnił nie miały charakteru wyjątkowego i stanowiły wyraz tendencji oskarżonego do lekceważenia obowiązującego porządku prawnego. W świetle tych okoliczności nie ulega zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem innego lub podobnego przestępstwa za konieczne należało uznać wymierzenie kar najsurowszego rodzaju czyli kar pozbawienia wolności. Wymierzane wobec niego w przeszłości kary łagodniejszego rodzaju nie wpłynęły na zmianę jego postawy i okazały się niewystarczającą przestrogą by osiągnąć prewencyjne cele kary i zapobiec jego powrotowi do przestępstwa. W ocenie Sądu kary orzeczone wobec oskarżonego zdają się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie 1-szym i 2-gim sentencji wyroku.</p> <p>Mając na uwadze przesłanki, jakimi należy kierować się przy wymiarze kary łącznej, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> w miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych w punktach 1 i 2 wyroku sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 2-ch miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając karę łączną Sąd zastosował zasadę absorpcji mając na uwadze zbieżność czasową między poszczególnymi czynami i bliską więź podmiotową (przestępstwa przypisane oskarżonym zostały popełnione z winy umyślnej i z zamiarem bezpośrednim). Analizując z kolei relacje przedmiotowe pomiędzy poszczególnymi czynami, sąd miał na uwadze, że są to przestępstwa godzące w różne dobra prawne – działalność instytucji państwowych i mienie. Kara łączna orzeczona wobec oskarżonego w takim wymiarze powinna spełnić swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także spełnić potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>W punkcie 4-tym wyroku sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> - w związku ze skazaniem w punkcie 2 wyroku - zobowiązał oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> do zapłaty kwoty 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">T. T.</span> tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> Sąd w punkcie 5-tym wyroku zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zwolnił także go od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie okoliczność, że w niniejszej sprawie orzeczono wobec niego karę pozbawienia wolności.</p> </div>