II SA/Rz 1441/19

SENTENCJA Dnia 31 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2019 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Sp. z o. o. z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Gminy [....] postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu "A." Sp. z o. o. z siedzibą w [...] uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300,00 zł (trzysta złotych). UZASADNIENIE W piśmie, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 2 grudnia 2019 r., "A." Sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "skarżący") oświadczył, że cofa skargę z dnia 7 listopada 2019 r. na uchwałę Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Gminy [....]. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] października 2019 r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę Nr [...] zmieniającą uchwałę zaskarżoną skargą z dnia [...] listopada 2019 r. Skarżący wskazał, że uchwała Nr [...] z dnia [...] października 2019 r. weszła w życie w dniu 27 listopada 2019 r. i nie zawiera kwestionowanych przez niego przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Analiza akt sprawy prowadzi bowiem do wniosku, że w sprawie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd będąc związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.