II SA/Łd 1290/10

SENTENCJA Dnia 7 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i E. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE J.S. i E. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] roku w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, które doręczono skarżącym w dniu 16 września 2010 roku. Skarżący wnieśli skargę za pośrednictwem poczty na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Następnie skargę przekazano do Wojewody [...] w dniu 19 października 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Warunkiem dopuszczalności skargi - wynikającym z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") – jest wniesienie jej w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z tego powodu dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi istotna jest data nadania skargi na poczcie na adres organu, który wydał zaskarżony akt, bądź data złożenia osobiście tejże w siedzibie tegoż organu. Jeżeli postanowienie organu odwoławczego doręczono skarżącym w dniu 16 września 2010 roku, to ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia skargi był dzień 18 października 2010 roku (poniedziałek). Zatem skarga J. i E.S., złożona w siedzibie organu w dniu 19 października 2010 roku, jest spóźniona. Wobec powyższego, skargę J. i E. S. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianym dla tego typu czynności. Z tej przyczyny - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji. m.ch.