II SA/Łd 1116/06

SENTENCJA Dnia 23 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2007 roku wniosku adwokat A. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę postanawia przyznać i wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. J. prowadzącej kancelarię adwokacką w Ł. przy ulicy P. 270 kwotę 236,60 zł (dwieście trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, zawierającą należny podatek od towarów i usług oraz kwotę 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 24 maja 2007 roku (sygn. akt II SA/Łd 1116/06), oddalił skargę E. K. na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę. W dniu 10 września 2007 roku pełnomocnik z urzędu skarżącej – adwokat A. J. (ustanowiona po wydaniu wyroku w sprawie) złożyła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści opinii zamieszczony został wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokatów stronom postępowania sądowoadministracyjnego reguluje § 19 w związku z § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 19 wskazanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem administracyjnym ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w § 18 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W rozpoznawanej sprawie stawka minimalna opłaty adwokackiej wynosi 240 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) przedmiotowego rozporządzenia), a adwokat A. J. nie reprezentowała skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 19 pkt 1 i 2 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznał adwokat A. J. kwotę 180 złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a ponadto zwrot wydatku w wysokości 17 złotych z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.