I SA/Kr 1099/07

SENTENCJA Dnia 23 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi - UZASADNIENIE U. E. wniosła w dniu 24 sierpnia 2007 roku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007. W treści skargi Skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na przedmiotową decyzję, motywując go tym, że przebywała w szpitalu w związku z operacją. Na potwierdzenie powyższych okoliczności Skarżąca załączyła kserokopię dwóch zaświadczeń lekarskich, z których wynikało, że okres niezdolności do pracy trwał od 11 lipca 2007r. do 24 sierpnia 2007r. Bezsprzecznym jest, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została złożona przez U. E. po terminie (upływ terminu w dniu 28 lipca 2007r.). Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, Sąd na jej wniosek może, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy przywrócić termin. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nadto, zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przywołane przepisy zawierają określone wymogi formalne, które muszą być spełnione łącznie, by skutecznie przywrócić termin. Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu, a także nie wykazała, że wniosek o przywrócenie terminu złożyła w ciągu 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ze stanu faktycznego sprawy wynika bowiem, iż Skarżąca złożyła skargę w ostatnim dniu niezdolności do pracy udokumentowanej zwolnieniem lekarskim, a z treści obu przedłożonych zaświadczeń lekarskich wynika, iż chory może chodzić. W związku z tymi okolicznościami, wobec bezsprzecznego faktu niezdolności do pracy z powodu choroby, to Skarżąca powinna była wykazać przesłanki dotyczące niemożności złożenia skargi w terminie, w związku z niezdolnością do pracy, skoro i tak skargę złożyła w trakcie tej niezdolności. Skarżąca nie wykazała nadto, iż wniosek o przywrócenie terminu złożyła w ciągu 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie wskazała bowiem w jakiej dacie nastąpiło ustanie przyczyny uchybienia terminu (skoro przedstawioną przez Skarżącą przesłanką niezachowania terminu był fakt przebywania na zwolnieniach lekarskich, a skarga została wniesiona w czasie zwolnienia lekarskiego). Z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153 poz.1270 ze zm.).