I Ns 792/24
Common courts2025-10-30
Case number
I Ns 792/24
Judgment date
2025-10-30
Type
DECISION
Judges
Maciej Lubiński (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>Sygn. akt I Ns 792/24</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 30 października 2025 roku</strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Maciej Lubiński</p>
<p>Protokolant: sekr. sąd. Joanna Rakoczy</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 roku w Grudziądzu</p>
<p>na rozprawie sprawy z wniosku <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">W. Z.</span>
</strong>
</p>
<p>z udziałem <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> <br/>w <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> i małoletniej <span class="anon-block">K. Z.</span> działającej przez ojca <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>
</strong>
</p>
<p>o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">E. Z.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->p o s t a n a w i a : </strong>
</p>
<p>I.
oddalić wniosek <span class="anon-block">W. Z.</span> o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>, synu <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, zmarłym dnia 1 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">G.</span>, ostatnio zamieszkałym i mającym swoje miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci w <span class="anon-block">G.</span>;</p>
<p>II.
ustalić, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swym udziałem <br/>w sprawie.</p>
<p>Sygn. akt I Ns 792/24</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 7 sierpnia 2024 roku (data stempla pocztowego) <span class="anon-block">W. Z.</span> wiosła o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po dziadku <span class="anon-block">E. Z.</span>, zmarłym w dniu 1 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że z chwilą dojścia do dziedziczenia była małoletnia, a jej przedstawiciele ustawowi zostali wprowadzeni <br/>w błąd przez notariusza, który wadliwie ich pouczył o braku konieczności złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniej córki. Wnioskodawczyni dowiedziała się po zajęciu jej rachunku bankowego o tym, że toczy się wobec niej postępowanie egzekucyjne, a także że jest spadkobierczynią ustawową po dziadku. <span class="anon-block">E. Z.</span> pozostawił po sobie liczne długi przewyższające wartość majątku zmarłego, a osoby powołane do spadku we wcześniejszej kolejności odrzuciły spadek.</p>
<p>W odpowiedzi na wniosek uczestnik postępowania <span class="anon-block">M. S.</span> w <span class="anon-block">M.</span> wniósł o oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawczyni na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych <br/>/k. 49-50/.</p>
<p>Argumenty przemawiające za oddaleniem wniosku przedstawiono <br/>w uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek /k. 49v-50/.</p>
<p>Na rozprawie w dniu 16 września 2025 roku <span class="anon-block">W. Z.</span> oświadczyła, że uchyla się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po dziadku <span class="anon-block">E. Z.</span> oraz złożyła oświadczenie o odrzuceniu spadku przypadającego jej po tym spadkodawcy <br/>/k. 125/.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">E. Z.</span> zmarł w dniu 1 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">G.</span>, gdzie ostatnio stale zamieszkiwał. Spadkodawca nie sporządził testamentu. Żona spadkodawcy <span class="anon-block">Z. Z.</span> oraz jego dzieci: <span class="anon-block">A. Z.</span>, <span class="anon-block">S. Z. (2)</span>, <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>, <span class="anon-block">K. T.</span> i <span class="anon-block">J. Z.</span> skutecznie odrzucili spadek przypadający im z mocy ustawy.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. Z. (1)</span> odrzucił spadek po <span class="anon-block">E. Z.</span> <br/>w dniu 26 czerwca 2018 roku przed notariuszem <span class="anon-block">K. K. (2)</span>. <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> oświadczył w akcie notarialnym, że posiada czworo zstępnych: pełnoletniego syna <span class="anon-block">M. Z.</span>, pełnoletnią córkę <span class="anon-block">S. Z. (1)</span>, małoletnią córkę <span class="anon-block">W. Z.</span> i małoletnią córkę <span class="anon-block">K. Z.</span>. Notariusz pouczyła <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>, że w związku z odrzuceniem spadku należą oni do kręgu spadkobierców ustawowych po zmarłym <span class="anon-block">E. Z.</span>. Notariusz pouczyła stawającego także o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1020;art. 1024)">art. 1015, art. 1020 oraz 1024 Kodeksu cywilnego</a>. Ponadto notariusz zwróciła uwagę stawającemu na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 640;art. 641;art. 641 § 2;art. 643)">art. 640, art. 641 § 2, art. 643 Kodeksu postępowania cywilnego</a> oraz art. 123 ustawy Prawo upadłościowe. Notariusz pouczyła <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>, że rozpoczął swój bieg termin do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletnich dzieci, a także że dzieci będą dziedziczyć, jeżeli oświadczenie nie zostanie złożone.</p>
<p>W tym samym akcie notarialnym spadek odrzuciło także rodzeństwo <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>, tj.: siostra <span class="anon-block">K. T.</span> i brat <span class="anon-block">J. Z.</span>. Oni prawidłowo zrozumieli pouczenia notariusza i w terminie złożyli oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu swoich małoletnich dzieci.</p>
<p>W dniu 27 lutego 2019 roku <span class="anon-block">M. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> złożył do Sądu Rejonowego w Grudziądzu wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I Ns 247/19, a uczestnikiem postępowania byli m.in.: małoletnia <span class="anon-block">W. Z.</span> działająca przez ojca <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> <br/>z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>.</p>
<p>Pismem z dnia 2 września 2019 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu zobowiązał w sprawie I Ns 247/19 <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> do podania, czy odrzucił on spadek w imieniu małoletnich dzieci <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">K.</span>. W odpowiedzi na to zobowiązanie ojciec wnioskodawczyni w piśmie z dnia 2 października 2019 roku wskazał, że nie odrzucił jeszcze spadku w imieniu dzieci.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 30 września 2020 roku, sygn. akt I Ns 247/19, Sąd Rejonowy w Grudziądzu stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">E. Z.</span> dziedziczą na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza:</p>
<p>- <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> c. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>- <span class="anon-block">M. Z.</span> s. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">P.</span>,</p>
<p>- <span class="anon-block">K. Z.</span> c. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">M.</span>,</p>
<p>- <span class="anon-block">W. Z.</span> c. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">M.</span>,</p>
<p>każde z nich w 1/4 części spadku.</p>
<p>W dniu 24 marca 2023 roku wnioskodawczyni uzyskała pełnoletność. W ciągu 6 miesięcy od tej daty wnioskodawczyni nie złożyła oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>.</p>
<p>W dniu 1 sierpnia 2024 roku wnioskodawczyni otrzymała komunikat <br/>w aplikacji <span class="anon-block">(...)</span>, że na jej koncie nastąpiło zajęcie egzekucyjne przez komornika sądowego <span class="anon-block">T. W.</span> na kwotę 17.844,00 zł. W sprawie Km 1284/24 egzekwowana jest wierzytelność <span class="anon-block">M. (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">M.</span>, wynikająca z umowy zawartej przez spadkodawcę.</p>
<p>(okoliczności bezsporne;</p>
<p>
<strong>
<!-- -->dowód:</strong> odpis skrócony aktu zgony - k. 11 akt;</p>
<p>akt notarialny Rep. A Nr <span class="anon-block"> (...)</span> – k. 12 akt, 3-4 akt I N 645/18;</p>
<p>wniosek o stwierdzenie nabycia spadku – k. 3-6 akt I Ns 247/19;</p>
<p>zobowiązanie z 3.09.2019 r. – k. 63 akt I Ns 247/19;</p>
<p>pismo <span class="anon-block">P. Z.</span> z 2.10.2019 r. – k. 86 akt I Ns 247/19;</p>
<p>postanowienie SR w Grudziądzu z 30.09.2019 r. – k. 121 akt I Ns 247/19;</p>
<p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. K. (2)</span> – k. 142v akt;</p>
<p>przesłuchanie <span class="anon-block">W. Z.</span> – k. 125v akt;</p>
<p>przesłuchanie <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> – k. 142v akt)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, aktach I N 645/18 i aktach I Ns 247/19, zeznania świadka <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, a także na podstawie przesłuchania wnioskodawczyni <span class="anon-block">W. Z.</span> i przedstawiciela ustawowego - <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>.</p>
<p>Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Prawdziwość dokumentów nie budziła bowiem wątpliwości i nie była kwestionowana w toku postępowania. Wnioskodawczyni i uczestnicy nie kwestionowali treści aktu notarialnego z dnia 26 czerwca 2018 roku.</p>
<p>Sąd nie dał wiary wnioskodawczyni i jej ojcu w części dotyczącej pouczenia <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> przez notariusza o możliwości odrzucenia spadku przez małoletnią po ukończeniu 18 roku życia. W tym zakresie ich zeznania pozostają <br/>w rażącej sprzeczności z treścią aktu notarialnego z dnia 26 czerwca 2018 roku oraz <br/>z zeznaniami świadka <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, tj. notariusza, który sporządzał ten akt. <br/>W tym samym akcie notarialnym spadek odrzuciło także rodzeństwo <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>, tj.: <span class="anon-block">K. T.</span> i <span class="anon-block">J. Z.</span>. Oni prawidłowo zrozumieli pouczenia notariusza i złożyli oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu swoich małoletnich dzieci. Nie sposób też nie zauważyć, że w ciągu 6 miesięcy od uzyskania pełnoletności wnioskodawczyni wcale nie złożyła oświadczenia <br/>o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>, co powinna uczynić zgodnie z pouczeniem rzekomo otrzymanym od notariusza. To też świadczy o tym, że wersja przedstawiona we wniosku nie jest prawdziwa i stanowi jedynie próbę uniknięcia skutków zaniedbań ojca wnioskodawczyni.</p>
<p>Przechodząc do rozważań prawnych w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny</a> (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.; dalej: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>) oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Spadkobierca, który pod wpływem błędu lub groźby nie złożył żadnego oświadczenia w tym terminie, może uchylić się od skutków prawnych niezachowania tego terminu, przy czym uchylenie to powinno nastąpić przed sądem, a spadkobierca powinien jednocześnie oświadczyć, czy i jak spadek przyjmuje, czy też go odrzuca (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019;art. 1019 § 1;art. 1019 § 2)">art. 1019 § 1 i 2 k.c.</a>). Ponadto, takie uchylenie się od skutków prawnych wymaga zawsze zatwierdzenia przez sąd po przeprowadzeniu rozprawy i dopiero wówczas staje się ono skuteczne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019;art. 1019 § 3)">art. 1019 § 3 k.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 690;art. 690 § 1)">art. 690 § 1 k.p.c.</a>).</p>
<p>Zgodzić się należy z przedstawianymi w doktrynie poglądami, że błąd <br/>w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> musi dotyczyć treści czynności prawnej oraz być istotny, tzn. taki, który uzasadnia przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, to nie złożyłby oświadczenia tej treści (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a>). Błąd dotyczący treści oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku to m.in. błąd co do: osoby spadkodawcy, tytułu powołania lub przedmiotu spadku. W tej ostatniej sytuacji chodzi o brak wiedzy o rzeczywistym stanie majątku spadkowego, z tym zastrzeżeniem, że nie jest on wynikiem braku staranności po stronie spadkobiercy (tak E. Skowrońska-Bocian, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga czwarta. Spadki, Warszawa 2011, str. 247-248). Stanowisko to znajduje dodatkowo potwierdzenie w judykaturze, zgodnie z którą podstawę uchylenia się przez spadkobiercę od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia <br/>o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może stanowić błąd prawnie doniosły; błędem takim nie jest nieznajomość przedmiotu spadku pozostająca w związku przyczynowym z niedołożeniem przez spadkobiercę należytej staranności w ustalaniu rzeczywistego stanu majątku spadkowego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego <br/>z dnia 30 czerwca 2005 roku, IV CK 799/04, OSNC 2006/5/94;postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2010 roku, V CSK 337/09, LEX nr 677786; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 roku, I CSK 85/11, LEX nr 1147725).</p>
<p>Istnieje również możliwość uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku z powodu istotnego błędu co do prawa dotyczącego treści czynności prawnej. Prawna doniosłość błędu w zakresie zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> uzależniona jest nie tylko od tego, aby dotyczył on treści przyjęcia spadku i był istotny, ale i od tego, aby nie stanowił następstwa niedołożenia należytej staranności przez spadkobiercę. Ocena w tym względzie powinna być dokonana na podstawie okoliczności każdego indywidualnie rozpatrywanego przypadku i uwzględniać przeciętny stan świadomości prawnej społeczeństwa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2016 r., <br/>III CSK 210/15, LEX nr 2030466).</p>
<p>W sprawie o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku w terminie ciężar wykazania, że spadkobierca działał pod wpływem błędu spoczywa na wnioskodawcy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). W postępowaniu tym sąd spadku bada wprawdzie z urzędu zasadność uchylenia się przez spadkobierców od skutków ich bezczynności, niemniej jednak mają tutaj odpowiednie zastosowanie przepisy o procesie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>). Z tego względu wnioskodawca nie jest zwolniony od obowiązku wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, <br/>z których wywodzi skutki prawne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2010 r., V CSK 337/09, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2010 r., I CSK 37/2010, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2013 r., II CSK 497/12).</p>
<p>W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że oświadczenie o odrzuceniu spadku zostało złożone przez wnioskodawczynię po upływie sześciomiesięcznego terminu przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> odrzucił przed notariuszem spadek po zmarłym <span class="anon-block">E. Z.</span> w dniu 26 czerwca 2018 roku i od tego dnia zaczął biec sześciomiesięczny termin do złożenia oświadczenia w imieniu małoletniej wówczas <span class="anon-block">W. Z.</span>, która zgodnie <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 934;art. 934 § 2)">art. 934 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1020)">art. 1020 k.c.</a> została powołana do spadku.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. Z. (1)</span> niewątpliwie miał świadomość istnienia długów spadkowych, ponieważ sam złożył oświadczenie o odrzuceniu spadku przed notariuszem, a wraz z nim uczynili to powołani w pierwszej kolejności spadkobiercy. Ponadto w sprawie I Ns 247/19 wnioskodawcą był <span class="anon-block">M. (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">M.</span>, a uczestnikiem postępowania m.in. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">S.</span>. Jeżeli ojciec wnioskodawczyni nie miał wcześniej dokładnej wiedzy <br/>o długach spadkowych, to od momentu doręczenia mu odpisu wniosku w sprawie I Ns 247/19 musiał mieć wiedzę, że w skład spadku po jego ojcu wchodzą konkretne długi. W niniejszej sprawie z pewnością upłynął zatem termin, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a>
</p>
<p>W niniejszej sprawie wnioskodawczyni powołała się na nieświadomość co do przepisów prawa, wskazując że notariusz błędnie pouczył <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> o możliwości odrzucenia spadku przez córkę po ukończeniu 18 roku życia. W tym zakresie zeznania wnioskodawczyni i jej ojca pozostają w rażącej sprzeczności z treścią aktu notarialnego z dnia 26 czerwca 2018 roku oraz <br/>z zeznaniami świadka <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, tj. notariusza, który sporządzał ten akt. <br/>W tym samym akcie notarialnym spadek odrzucili także <span class="anon-block">K. T.</span> <br/>i <span class="anon-block">J. Z.</span>. Oni prawidłowo zrozumieli pouczenia notariusza i złożyli oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu swoich małoletnich dzieci. Na marginesie warto jeszcze raz zauważyć, że w ciągu 6 miesięcy od uzyskania pełnoletności wnioskodawczyni wcale nie złożyła oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>, co powinna uczynić zgodnie z pouczeniem rzekomo otrzymanym od notariusza.</p>
<p>W ocenie Sądu wnioskodawczyni nie wykazała w niniejszej sprawie, aby niezłożenie przez jej przedstawiciela ustawowego oświadczenia o odrzuceniu spadku było wynikiem jakiegokolwiek błędu prawnie istotnego. <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> został prawidłowo pouczony przez notariusza, a następnie przez sześć miesięcy pozostał zupełnie bezczynny, czym sam pozbawił się możliwości odrzucenia spadku <br/>w imieniu małoletniej córki. Ojciec wnioskodawczyni z zawodu jest elektromechanikiem. Nie powinien mieć zatem problemów ze zrozumieniem prostego pouczenia od notariusza. Jeżeli jednak nie zapamiętał on pouczenia, to powinien dochować należytej staranności i poszukać w Internecie łatwo dostępnych informacji <br/>o procedurze odrzucenia spadku w imieniu małoletniego dziecka. Ponadto otrzymał on wypis aktu notarialnego i mógł ponownie zapoznać się z jego treścią. Ojciec wnioskodawczyni pozostał jednak bezczynny i to nawet po doręczeniu mu odpisu wniosku w sprawie I Ns 247/19, a także pisma z dnia 2 września 2019 roku, w którym zobowiązano go do podania, czy odrzucił spadek w imieniu małoletnich dzieci <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">K.</span>. W sprawie I Ns 247/19 <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> nie stawił się także na rozprawę, pomimo osobistego odbioru wezwania /k. 106, 119 akt I Ns 247/19/.</p>
<p>Na końcu należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wyjątkowe okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku ze względu na zasady współżycia społecznego. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 marca 2018 roku w sprawie o sygn. akt III CZP 110/17 w wypadkach wyjątkowych, <br/>w szczególności, gdy za nieodebranie oświadczenia w terminie spadkobierca nie ponosi winy, sąd może nie uwzględnić upływu tego terminu przez wzgląd na zasady współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>). Jednak w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania ta klauzula generalna, gdyż niezłożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu wnioskodawczyni wynikało wyłącznie z zaniedbania jej przedstawiciela ustawowego, który pomimo pouczenia go przez notariusza, jedynie <br/>z powodu swojej bierności, nie złożył w zawitym terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>. Nie bez znaczenia jest także to, że brak oświadczenia o odrzuceniu spadku skutkuje przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Spadkobiercy są zatem chronieni przed długami spadkodawcy, które nie znajdują pokrycia w majątku spadkowym.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, oddalił wniosek <span class="anon-block">W. Z.</span> o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia <br/>o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">E. Z.</span>.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a> Sąd nie dostrzegł podstaw do odstąpienia od zasady ogólnej obowiązującej w postępowaniu nieprocesowym, zgodnie z którą jego uczestnicy ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.</p>
</div>