II OZ 1607/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 13/17 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 13/17 odrzucił zażalenie Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 sierpnia 2017 r. Ostatnim wymienionym postanowieniem Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza Sądu z dnia 6 czerwca 2017 r. odmawiające przyznania skarżącemu stowarzyszeniu prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie zostało złożone na postanowienie Sądu wydane w trybie przepisu art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), które jest niezaskarżalne. Z tego powodu zażalenie uznał za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie złożyło Stowarzyszenia [...], wnosząc o jego uchylenie, jak i uchylenie postanowienia z dnia 8 sierpnia 2017 r., a ponadto o sprostowanie i uzupełnienie zaskarżonego postanowienia oraz zwolnienie z kosztów wpisu sądowego w całości i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy. Rozpoznając wniesione zażalenie należy przede wszystkim wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), nowelizująca – w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa – m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Stosownie zatem do znowelizowanego i mającego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu – art. 260 § 2 p.p.s.a. A zatem, ustawodawca w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., w tym po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, cofnięcia, odmowy przyznania prawa pomocy albo umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, o jakim mowa w art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy było niedopuszczalne. Zasadnie zatem Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie Stowarzyszenia na ww. postanowienie z dnia 8 sierpnia 2017 r. Odnosząc się do zgłoszonych w zażaleniu wniosków o sprostowanie i uzupełnienie zaskarżonego postanowienia, a także o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, stwierdzić należy, że kwestie te nie mogą być oceniane w sprawie, której przedmiotem jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji