II SA/Kr 693/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z 24 kwietnia 2020 r., którą organ ten w części utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowosądeckiego z 20 grudnia 2019 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w Łącku, a w części uchylił zaskarżoną decyzję, odmawiając ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w Ł. . Decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Starosta Nowosądecki decyzją z 20 grudnia 2019 r., znak: [...], orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], [...] w obr. Łącko gm. Łącko, obj. Kw [...], stanowiącej własność K. K. - poprzez zezwolenie Firma A z siedzibą w T. na założenie i przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 na długości 77,00m w strefie kontrolowanej 1m (po 0,5m po obu stronach gazociągu od jego osi) o polu jej powierzchni 79,00 m2, w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Łącko i Czerniec gm. Łącko, Tylmanowa gm. Ochotnica Dolna oraz Krościenko nad Dunajcem gm. Krościenko nad Dunajcem" o przebiegu zakreślonym na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji, na warunkach określonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko - zatwierdzonym uchwałą Nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r., z późn. zm. (Dz. U. Woj. Małopolskiego nr 302 z dnia 24 kwietnia 2007 r). W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji przywołał art. 124 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.; dalej u.g.n.) i wyjaśnił, że dopuszczalność wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości zachodzi tylko wówczas, jeżeli nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w których to dokumentach planistycznych określona została dopuszczalność lokalizacji urządzeń infrastruktury technicznej, wymienionych w art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz wówczas gdy brak jest zgody właściciela lub użytkownika wieczystego na czasowe zajęcie jego nieruchomości. W sytuacji braku zgody właściciela nieruchomości, dla wydania pozytywnej decyzji o zajęciu nieruchomości konieczne jest wcześniejsze przeprowadzenie rokowań. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z aktualnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko (uchwała Nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z 28 lutego 2007 r, z późn. zm., publ. Dz. U. Woj. Małopolskiego nr 302 z 24 kwietnia 2007 r.) działka ewidencyjna nr [...] położona jest w terenach MN - tereny zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, KDW - tereny dróg kołowych i parkingów wydzielonych; działka ewidencyjna nr [...] położona jest w terenach MN - tereny zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego. Zgodnie z § 11 pkt 3.4 tej uchwały - jako przeznaczenie dopuszczalne terenu ustala się możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu. Jako zasady obowiązujące w całym obszarze opracowania ustala się - w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obszaru, a w szczególności spełnienia wymogów sanitarnych ustala się objęcie całego obszaru gminy warunkami uzbrojenia w dostosowaniu do potrzeb poszczególnych rodzajów przeznaczenia utrzymanie istniejących ciągów uzbrojenia z możliwością ich rozbudowy i przebudowy; prowadzenie nowych ciągów uzbrojenia i lokalizowanie obiektów i urządzeń w liniach rozgraniczających istniejących i projektowanych dróg, dojść pieszych i pieszo - jezdnych oraz w terenach, w których przeznaczenie podstawowe i dopuszczalne określono w rozdziale II niniejszej uchwały pod warunkiem że nie będą naruszać pozostałych ustaleń planu z wyłączeniem sytuacji szczególnych wynikających z uwarunkowań lokalnych (rozdział IV § 35 Zasady uzbrojenia terenu). W zakresie zaopatrzenia w gaz przyjmuje się sposób dystrybucji gazu do odbiorców techniką średnich ciśnień (rozdział IV § 38 Zasady uzbrojenia terenu). W wyniku przeprowadzonego postępowania organ uznał, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki zastosowania regulacji z art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n. K. K. w odwołaniu zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to art. 112 i art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz art. 2, 21 i art. 64 Konstytucji RP, w których to przepisach została określona generalna zasada ochrony i wywłaszczenia nieruchomości, a także poprzez nie rozważenie istnienia przesłanek umożliwiających bezkolizyjne wytyczenie biegu planowanej inwestycji, które wykluczyłyby ingerencję w nieruchomość skarżącej odwołaniem, a tym samym poprzez wadliwą interpretację przesłanek wynikających z art. 112 i art. 124 ww. ustawy przemawiających przeciwko wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości. Nadto zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wyniki sprawy, a mianowicie art. 6, 7, 8, 11, i 13 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a. albowiem planowana inwestycja powoduje zmniejszenie wartości całości nieruchomości poprzez wyłączenie możliwości jej użytkowania oraz działki sąsiedniej wskazywanej w zastrzeżeniach i uwagach do projektu zawartych w pismach z 15 października 2019 r oraz z 16 grudnia 2019 r., w tym nieuwzględnienie wniosku o zmianę projektu w tej części oraz przeniesienie projektowanej sieci i jej realizację na przyległych działkach o numerach [...] (z ominięciem [...]), jak też [...] względnie poprzez przeprowadzenie jej równolegle do ww. działki przez numery [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie Łącko. W związku z powyższym odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewoda Małopolski decyzją z 11 października 2019 r. w pkt 1 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w części orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], obr. Łącko, gm. Łącko, obj. KW nr [...], stanowiącej własność K. K. - poprzez zezwolenie Firma A z siedzibą w T. na założenie i przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu gazociągu średniego cieśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 na długości 77,00m w strefie kontrolowanej 1 m (po 0,5m po obu stronach gazociągu od jego osi) o polu jej powierzchni 77,00m2, w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Łącko i Czernieć gm. Łącko, Tylmanowa, gm. Ochotnica Dolna oraz Krościenko nad Dunajcem, gm. Krościenko nad Dunajcem", o przebiegu zakreślonym na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500, stanowiącej załącznik do decyzji, na warunkach określonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko - zatwierdzonym uchwałą Nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z dnia 28 lutego 2007 r. ze zm. (Dz. U. Woj. Małopolskiego nr 302 z dnia 24 kwietnia 2007 r.). W pkt 2 Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], obr. Łącko, gm. Łącko, obj. KW nr [...], stanowiącej własność K. K. poprzez zezwolenie Firma A . z siedzibą w T. na ustanowieniu strefy kontrolowanej gazociągu średniego cieśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 o powierzchni 2m2 w ramach zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Łącko i Czerniec, gm. Łącko, Tylmanowa, gm. Ochotnica Dolna oraz Krościenko nad Dunajcem, gm. Krościenko nad Dunajcem" i orzekł o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z ww. nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy również przywołał regulację art. 124 ust. 1 u.g.n. i wyjaśnił, że ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, zgody na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: zgodności zezwolenia z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodne z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz poprzedzenia wystąpienia z wnioskiem o wydanie ww. decyzji przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Organ odwoławczy analizując korespondencję między stronami poprzedzającą złożenie wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji, stwierdził, że wnioskodawca dopełnił obowiązku przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. W zakresie drugiej ze wskazanych przesłanek, Wojewoda Małopolski stwierdził, że przedmiotowa inwestycja, polegająca na wybudowaniu odcinka gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 - w związku z planowaną realizacją zadania inwestycyjnego pn. "Budowa gazociągu średniego ciśnienia w związku z gazyfikacją miejscowości Łącko i Czerniec gm. Łącko, Tylmanowa, gm. Ochotnica Dolna oraz Krościenko nad Dunajcem, gm. Krościenko nad Dunajcem" - jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko uchwalonego przez Radę Gminy Łącko uchwałą nr 11/2007 z 28 lutego 2007 r. Zgodnie z wypisem i wyrysem z ww. planu miejscowego, działki nr [...] i nr [...] - w części przeznaczonej na wybudowanie gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 - znajdują się w terenie oznaczonym symbolem: MN i KDW - teren zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego (MN) i teren dróg kołowych i parkingów wydzielonych (KDW). Zgodnie z § 11 ust. 3 pkt 4 ww. planu miejscowego, na terenie oznaczonym w planie symbolem MN obejmującym działkę nr [...], jako przeznaczenie dopuszczalne ustalają możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu. W ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż wybudowanie gazociągu średniego ciśnienia w zakresie średnic PE dn 63-225 mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej". Z kolei art. 6 pkt 2 tej regulacji przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego, należy przyjąć, że w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do działki nr [...], zostały spełnione przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art. 124 ust. 1 u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na ograniczenie sposobu korzystania niezbędnej do tego nieruchomości. Z kolei w odniesieniu do działki nr [...], obr. Ł. organ odwoławczy uznał, iż Starosta Nowosądecki nieprawidłowo przyjął, że regulacja art. 124 ust. 1 u.g.n. umożliwia ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w przypadku kiedy zachodzi konieczność ustanowienia samej strefy kontrolowanej dla projektowanego gazociągu, co ma miejsce w przypadku nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], obr. Łącko, gm. Łącko, przez którą to działkę - zgodnie z wnioskiem Inwestora z 12 sierpnia 2019 r. [...] - nie będzie przebiegał odcinek projektowanego gazociągu. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wyjaśnił, że w odniesieniu do działki nr [...], poł. w obr. Ł. gm. Łącko, odmówił ograniczenia sposobu korzystania z ww. nieruchomości z uwagi na fakt, iż ww. gazociąg nie zostanie posadowiony na powyższej działce. Tym samym organ II instancji, aczkolwiek z innego powodu, uwzględnił zarzuty odwołania dotyczące ustanowienia strefy kontrolowanej na działce nr [...], obr. Ł. . Z kolei w odniesieniu do zarzutu odwołania "(...) nierozważenia istnienia przesłanek umożliwiających bezkolizyjne wytyczenie biegu planowanej inwestycji, które wykluczyłyby ingerencję w nieruchomość skarżącej", stwierdzono, że w świetle znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji - w odniesieniu do działki nr [...], obr. Łącko, zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony. Wskazano także, że inwestor uwzględnił część żądań właścicielki przedmiotowej nieruchomości w zakresie zmiany trasy projektowanego odcinka gazociągu, który w pierwotnej wersji miał przebiegać przez działki: nr [...] i nr [...], obr. Łącko, zaś w wyniku dokonanej korekty gazociąg omija działkę nr [...]. Natomiast przeprowadzenie gazociągu w przeprojektowany sposób przez działkę nr [...], zdaniem inwestora stanowi w tej okolicy jedyne uzasadnione technicznie rozwiązanie, umożliwiające realizację inwestycji, które jednocześnie zostało zaprojektowane w sposób obciążający ww. nieruchomość w jak najmniejszym możliwym stopniu. K. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzuciła zaskarżonej decyzji: niezgodność z prawem poprzez naruszenie konstytucyjnego prawa ochrony własności; naruszenie prawa procesowego i materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 2, 8, 21 i art. 64 Konstytucji, art. 10 i art. 104 k.p.a. z uwagi na pominięcie przy orzekaniu interesu społecznego i słusznego interesu skarżącej strony poprzez naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 6, 7, 8, 11 i 13 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a. Skarżąca wskazała, że planowana inwestycja została zaprojektowana bez jej udziału we wstępnej fazie projektowania i planowania, co czyni proces rokowań formalnością, a przedmiotowa inwestycja powoduje zmniejszenie wartości całości nieruchomości skarżącej oraz działki sąsiedniej łącznie z wyłączenie możliwości jej użytkowania. Nie uwzględniono wniosku o zmianę projektu w tej części oraz przeniesienie projektowanej sieci i jej realizację na przyległych działkach o numerach [...] (z ominięciem [...]), jak też [...] względnie poprzez przeprowadzenie jej równolegle do ww. działki przez numery [...], [...] ,[...], [...], [...] w obrębie Łącko. Skarżąca wskazała także na naruszenie art. 112 i art. 124 i nast. ustawy o gospodarce nieruchomościami. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], [...] w obrębie Łącko, obj. KW [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a nadto oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd rozpoznał sprawę i wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przesłanki wydania decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości określają przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 65; dalej u.g.n.). Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Jak wynika z powyższego, ograniczenie we wskazanym trybie sposobu korzystania z nieruchomości jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: 1) przeprowadzenia rokowań z właścicielem nieruchomości - jako konsekwencja braku jego zgody, 2) zgodności ograniczenia z miejscowym planem zagospodarowania lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Obie przesłanki zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zostały przeprowadzone rokowania z właścicielką działek objętych decyzją, poprzedzające wystąpienie przez Firma A o wydanie przedmiotowego zezwolenia, co potwierdzają dokumenty zgromadzone w aktach administracyjnych. Wynika z nich w szczególności, że strony nie doszły do porozumienia co do zgody na przebudowę linii, jak i innych warunków korzystania z nieruchomości. Jednakże osiągnięcie porozumienia nie jest wymogiem uznania, w świetle art. 124 ust. 1 u.g.n., że rokowania przeprowadzono prawidłowo. Wskazują na to liczne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 24 listopada 2017 r. I OSK 970/17 (LEX nr 2464460) NSA zauważył, że "rokowania polegają na tym, że strony przedstawiają własne stanowiska w sprawie zgodnie z własną wiedzą i wolą. Rokowania nie oznaczają konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich postanowieniach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. (...) W sytuacji, gdy druga strona (właściciel) stanowczo sprzeciwia się zaproponowanym warunkom wskazując, że są one nie do przyjęcia i przedstawia własne, ostateczne i jednoznaczne oczekiwania finansowe, które z kolei nie satysfakcjonują inwestora, ma on prawo uznać, że dalsze rokowania nie doprowadzą do uzyskania konsensusu. Proces ten nie może bowiem przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n." Brak uzgodnienia stanowisk stron nie stanowi zatem o braku prawidłowości rokowań, a tylko o ich niepowodzeniu. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, do wniosku z 12 sierpnia 2019 r. złożonego przez pełnomocnika Firma A z siedzibą w T., załączono pisma pełnomocnika inwestora: z 29 stycznia 2019 r. oraz z 18 marca 2019 r. (k. 123-114; 113-104 akt adm.) kierowane do K. K., zawierające informacje o inwestycji planowanej na działkach: nr [...] i nr [...] w obr. Łącko, gm. Łącko, z prośbą o wyrażenie zgody na realizację inwestycji na ww. działkach i udzielenie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w ramach ustanowienia nieodpłatnej umowy służebności przesyłu, na które to pisma właścicielka przedmiotowej nieruchomości nie udzieliła odpowiedzi. Z kolei podczas spotkania 19 marca 2019 r. pełnomocnika inwestora z właścicielką działek nr [...] i nr [...] w obr. Łącko, gm. Łącko, K. K. nie wyraziła zgody na przeprowadzenie przez jej nieruchomość planowanego gazociągu według ustalonego przebiegu (k.102). W związku z powyższym Firma A Oddział Zakład Gazowniczy w K. w piśmie z 24 lipca 2019 r. (k. nr [...]) wystąpiła do K. K. z ostateczną prośbą o wyrażenie zgody na realizację inwestycji na działkach nr [...] i nr [...], pół, w Łącku, przedstawiając skorygowany przebieg gazociągu w ten sposób, że na działce nr [...] zlokalizowany jest odcinek gazociągu średniego ciśnienia wraz ze strefą kontrolowaną, a na działce nr [...] pozostanie jedynie obszar obejmujący 2 m2 strefy kontrolowanej, tym samym uwzględniając żądanie K. K., aby gazociąg ominął działkę nr [...], obr. Łącko. Zdaniem Sądu treść przywołanej korespondencji nie pozostawia wątpliwości, że rokowania zostały w przedmiotowej sprawie przeprowadzone. W ocenie Sądu skarżąca mogła na etapie rokowań przedstawić swoje stanowisko, co istotne, przedstawiła je i częściowo zostało one uwzględnione poprzez inwestora w zakresie opisanym powyżej. To wystarczyło, by uznać, że warunek wymagany do złożenia wniosku w trybie art. 124 u.g.n. został spełniony. Spełniona została również przesłanka zgodności ograniczenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość, której właścicielem jest skarżąca, objęta jest ustaleniami uchwały Rady Gminy Łącko nr 11/2007 z 28 lutego 2007 r. Zgodnie z powołaną uchwała działka nr [...] położona jest w terenach MN - tereny zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego, KDW - tereny dróg kołowych i parkingów wydzielonych. Natomiast działka nr [...] położona jest w terenach MN - tereny zabudowy mieszkalnictwa jednorodzinnego. Zgodnie z § 11 pkt 3.4 uchwały - jako przeznaczenie dopuszczalne terenu ustala się możliwość lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury technicznej związanych z zagospodarowaniem terenu. Jako zasady obowiązujące w całym obszarze opracowania ustala się - w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obszaru, a w szczególności spełnienia wymogów sanitarnych - objęcie całego obszaru gminy warunkami uzbrojenia w dostosowaniu do potrzeb poszczególnych rodzajów przeznaczenia utrzymanie istniejących ciągów uzbrojenia z możliwością ich rozbudowy i przebudowy; prowadzenie nowych ciągów uzbrojenia i lokalizowanie obiektów i urządzeń w liniach rozgraniczających istniejących i projektowanych dróg, dojść pieszych i pieszo - jezdnych oraz w terenach, w których przeznaczenie podstawowe i dopuszczalne określono w rozdziale II uchwały, pod warunkiem że nie będą naruszać pozostałych ustaleń planu z wyłączeniem sytuacji szczególnych wynikających z uwarunkowań lokalnych (rozdział IV § 35 Zasady uzbrojenia terenu). W zakresie zaopatrzenia w gaz przyjmuje się sposób dystrybucji gazu do odbiorców techniką średnich ciśnień (rozdział IV § 38 Zasady uzbrojenia terenu). W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie prawidłowo oceniły, że budowa gazociągu średniego ciśnienia na nieruchomości skarżącej zgodna jest z powyższymi ustaleniami miejscowego planu. Budowa gazociągu średniego ciśnienia stanowi budowę sieci technicznej związanej z zagospodarowaniem terenu, o czym stanowi § 11 pkt 3.4 miejscowego planu. Sądowi znane są orzeczenia przyjmujące taką wykładnię art. 124 ust. 1 u.g.n., która dla spełnienia warunku zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wymaga wrysowania w planie przebiegu sieci infrastruktury technicznej, ze względu na którą ma nastąpić ograniczenie korzystania z nieruchomości. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stoi jednak na stanowisku, że brak wrysowania na terenie nieruchomości skarżących przebiegu planowanej sieci nie sprzeciwia się stwierdzeniu zgodności tej inwestycji z miejscowym planem, wymaganej przez art. 124 ust. 1 u.g.n. Sąd podziela tym samym pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2019 r. (sygn. akt I OSK 452/18, orzeczenia.nsa.gov.pl), który wskazał, że: "Niewątpliwie, z powołanego przepisu wynika, że aby plan miejscowy stwarzał podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 musi on dopuszczać realizację celu publicznego i określać jej lokalizacje. Obowiązujące przepisy prawa nie wymagają jednakże dla spełnienia wynikającej z art. 124 ust. 1 u.g.n. przesłanki zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym zaznaczenia konkretnego przebiegu danej sieci w części graficznej planu lub wymienienia jej z nazwy w konkretnym przepisie planu." Również w doktrynie wyrażono pogląd, że dopuszczalne jest wydanie decyzji wskazanych w art. 124 ust. 1 u.g.n. na podstawie zapisów wprawdzie przewidujących infrastrukturę na określonym terenie, jednakże nie określających precyzyjnie ich przebiegu, podkreślając jednocześnie, że im bardziej ogólne postanowienie planu miejscowego w zakresie dopuszczalności inwestycji o charakterze publicznym, tym większy margines swobody dla starosty w toku postępowania z art. 124 u.g.n. (por. G. Matusik [w:] G. Bieniek, M. Gdesz, S. Kalus, G. Matusik, E. Mzyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 719; wyrok NSA z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I OSK 537/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 1683/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl)". W tej sytuacji, wobec przeprowadzonych rokowań i zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem, należało uznać zaskarżoną decyzję za prawidłową. W ocenie Sądu spełniony został wymóg określony w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakładający na organ administracji obowiązek uwzględnienia w sprawie interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Okoliczności sprawy, w szczególności częściowe uwzględnienie stanowiska skarżącej i zmiana przez inwestora przebiegu gazociągu z ominięciem działki nr [...], wskazują, że interes indywidualny skarżącej oraz interes publiczny, reprezentowany przez inwestora, zostały w sprawie wyważone, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślić wypada przy tym, że organy orzekające w sprawie, będąc związane stanowiskiem inwestora, nie mogły również we własnym zakresie zmienić przebiegu gazociągu, celem uwzględnienia postulatów skarżącej. W tych okolicznościach Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.