II FZ 586/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt I SA/Rz 661/07 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [....] znak [...] w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt I SA/Rz 661/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. -cyt. dalej w skrócie P.p.s.a), odmówił W.S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [....]. Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił żadnej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżący poprzestał na ogólnym stwierdzeniu o trudnej sytuacji materialnej, która jak wyjaśnił, została spowodowana, w dużej mierze, przewlekłością postępowania podatkowego. Ustosunkowując do twierdzeń skarżącego, Sąd pierwszej instancji wskazał, że sam fakt prowadzenia postępowania podatkowego nie może być utożsamiany ze spełnieniem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody, tj. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, wymienionej w art. 61 §3 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [....] W.S. wniósł o zmianę postanowienia lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie przepisów prawa, przez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mimo spełnienia przesłanek niezbędnych do uwzględniania wniosku. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest krzywdzące, albowiem trudna sytuacja finansowa stwarza - w przypadku egzekucji świadczeń pieniężnych - zagrożenie podstaw egzystencji skarżącego i jego rodziny. Ponadto skarżący twierdzi, iż zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej na skutek wadliwego działania organów podatkowych. Spowodowało to trudne do odwrócenia skutki i naraziło skarżącego na niebezpieczeństwo utraty źródeł dochodu w stopniu zagrażającym egzystencji. Wskazując na wymienione okoliczności skarżący powołał się na zasady współżycia społecznego, przesłankę ważnego interesu strony, a także na art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiący, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. W.S. ponadto wskazał, że organy podatkowe, w toku postępowania podatkowego, trzykrotnie wstrzymały wykonanie decyzji pierwszoinstancyjnych, uznając sytuacje materialną podatnika za uzasadniającą takie rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek podatnika, po otrzymaniu skargi, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji jeśli: - zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub - spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek uprawniających sąd do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Oznacza to, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada zasadności skargi, a jedynie okoliczność, czy wykonanie ostatecznej decyzji organu może spowodować skutki wskazane w art. 61 § 3 Op. Obowiązek uprawdopodobnienia, że wykonanie ostatecznej decyzji, zaskarżonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, spoczywa na stronie skarżącej, która domaga się wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienia NSA z dnia 13.12.2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie aprobowany jest pogląd, że dla wykazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a wnioskodawca nie może poprzestać na twierdzeniach o złej sytuacji materialnej. Twierdzenia te powinny być poparte stosowną dokumentacją. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04 nie publ.). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił żadnej z okoliczności, które mogłyby przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że w motywach postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sposób rzeczowy odniósł się do przyczyn, dla których za niewystarczające uznał okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wprawdzie, wnioskodawca ma obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia istnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 §3 P.p.s.a., nie można jednak uznać, że wypełnieniem tego obowiązku jest powołanie się przez skarżącego na trudną sytuację materialną. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej winna bowiem w sposób przekonywujący pokazać relacje między wykonaniem zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21.12.2006 r. sygn. akt I FZ 525/06). Za wstrzymaniem wykonania decyzji, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie przemawia przewlekłość postępowania podatkowego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. Obecnie przewlekłość, zakończonego postępowania nie może wywołać negatywnych dla strony skarżącej skutków. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zobowiązany jest do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., wynikającego z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [.....] r., z czego jako kwotę sporną skarżący wskazał kwotę [.....] zł. W trakcie postępowania podatkowego, na co powoływał się skarżący, organy podatkowe wstrzymywały wykonanie decyzji pierwszoinstancyjnej. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy wyjaśnić, że ani ważny interesy podatnika, ani zasady współżycia społecznego nie zostały wymienione jako ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny. Ważny interes podatnika jest przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, ale wyłącznie w trakcie postępowania podatkowego, tj. zgodnie z art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. nr 8 poz. 60 z póżn. zm. - cyt. dalej w skrócie: Op). Wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wnioskodawca istnienie tych okoliczności uprawdopodobnił (art. 61 § 3 P.p.s.a). W rozpoznawanej sprawie, zarówno organ podatkowy wstrzymując wykonanie decyzji piwrszoinstancyjnej, na podstawie art. 224 § 2 Op, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 §3 P.p.s.a., działały na podstawie i w granicach prawa, tj. w zgodzie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na uwadze powyższe zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw Sąd oddalił, na podstawie art.184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 ww ustawy.