VI SA/Wa 2083/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 3 grudnia 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] oddalające wniosek o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] nakładającej na skarżącego karę pieniężną w wysokości pięciu tysięcy złotych. Od ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, skarżący wniósł [...] odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wnosząc zarazem o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności. Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego oddalił wniosek o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszoinstancyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na gruncie przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż podstawę prawną zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego stanowi art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej Kpa), zgodnie z którym organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. W piśmiennictwie utrwalił się pogląd, że orzeczenie organu w przedmiocie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji następuje w formie postanowienia w oparciu o art. 123 Kpa, w myśl którego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia dotyczące poszczególnych kwestii wynikających z toku postępowania, nie rozstrzygając jednakże o istocie sprawy (tak. między innymi J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2005 r., str. 594). Jak przewiduje natomiast art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, jeżeli kodeks tak stanowi. Na postanowienie rozstrzygające kwestię wstrzymania wykonalności decyzji organu I – instancji zażalenie nie przysługuje. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym postanowienie wydane na podstawie art. 135 kpa dotyczące kwestii wstrzymania wykonalności decyzji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, postanowił jak w sentencji.