I OW 133/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem R. a Wójtem Gminy C. w przedmiocie wskazania organu właściwego do zwrotu wydatków poniesionych na realizację świadczeń przyznanych L. K. postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Burmistrzowi R. z funduszy Skarbu Państwa - Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 31 maja 2019r. Burmistrz R. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy C. o wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku L. K. o zwrot wydatków poniesionych na realizację przyznanych świadczeń. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z dnia 8 maja 2019r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. zwrócił się z prośbą o zwrot wydatków poniesionych na realizację świadczeń przyznanych L. K. Zainteresowanemu została przyznana następująca pomoc finansowa przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C.: - decyzją z dnia [...] marca 2019r. nr [...] - zasiłek celowy na opłacenie zdjęć do dowodu osobistego w kwocie 50,00zł, - decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] - zasiłek celowy na zakup biletów komunikacyjnych na dojazd do placówek służby zdrowia w kwocie 100,00zł, - decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] - zasiłek celowy na zakup biletów komunikacyjnych na przejazd do szpitala w kwocie 50,00zł, - decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] - zasiłek celowy na zakup posiłku i żywności w kwocie 100,00zł, - decyzja z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] - zasiłek celowy na zakup środków czystości w kwocie 50,00zł. Organ wnioskujący zaznaczył, że nie kontaktował się z organem pomocowym w gminie R. w celu poinformowania o sytuacji zainteresowanego i nie konsultował przyznawanej pomocy. Organ wskazał, że zainteresowany od sześciu lat zamieszkuje na terenie gminy C. i podaje jako aktualny adres zamieszkania: ul. L., K. Wcześniej, do dnia 1 czerwca 2012r., zameldowany na pobyt stały na terenie gminy R. pod adresem: O. Obecnie nie posiada adresu stałego zameldowania, natomiast jako główny ośrodek działalności życiowej wskazuje gminę C. Organ wskazał, że zainteresowany nie ma możliwości powrotu do swojego ostatniego miejsca stałego zameldowania na pobyt stały oraz, że nie zamierza powrócić na teren gminy R. Zatem organ uznał, że centrum życiowe zainteresowanego znajduje się na terenie gminy C. Wójt Gminy C. w odpowiedzi na powyższy wniosek wniósł o wskazanie Burmistrza R. jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek podał, że L. K. jest osobą bezdomną, która od ponad sześciu lat nie ma miejsca zamieszkania. Ostatnim jego adresem zameldowania na pobyt stały była gmina R. tj. O. L. K. w okresie od listopada 2018r. do lipca 2019r. zajmował za zgodą właścicieli pomieszczenie gospodarcze w piwnicy domu jednorodzinnego. Pomieszczenie to nie nadawało się do zamieszkania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia jest sporem o właściwość rozstrzyganym przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Analiza okoliczności niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, iż pomiędzy Burmistrzem R. i Wójtem Gminy C. nie wystąpił spór o właściwość w przedstawionym powyżej rozumieniu. Strony nie powołują się bowiem na istnienie sprawy administracyjnej, do załatwienia której uważają się niewłaściwe. Natomiast zaistniały spór, co wynika z przedstawionych dokumentów, dotyczy zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia pomocowe przyznane już L. K. decyzjami Wójta Gminy C. w okresie od marca do kwietnia 2019r. Zagadnienie prawne dotyczące zwrotu wydatków gminie, która je faktycznie poniosła zostało przez ustawodawcę uregulowane w art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2018r. poz.1508 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "u.p.s.". W myśl tej regulacji gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenie w miejscu pobytu. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że rozliczenia między gminami następujące na podstawie ww. art. 101 ust. 7 u.p.s. nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej, tym samym nie można mówić o wystąpieniu w tych sprawach sporu o właściwość w rozumieniu art. 22 § 1 K.p.a. (vide: postanowienia NSA z dnia 22 grudnia 2008r. sygn. akt I OW 97/08; postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010r. sygn. akt I OW 75/10; postanowienie NSA z dnia 5 marca 2010r. sygn. akt I OW 204/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 101 ust. 7 u.p.s. nie odnosi się bowiem do organów, lecz do samych gmin, a więc do osób prawnych, dlatego też spór dotyczący zwrotu wydatków nie ma charakteru administracyjnego, lecz stanowi sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019r. poz. 1460 ze zm.) (vide: postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2007r. sygn. akt I OW 73/06; postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2012r. sygn. akt I OW 201/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z jakim wystąpił w niniejszej sprawie Burmistrz R. należało uznać za niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., wniosek odrzucił. O zwrocie wpisu od odrzuconego wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.