I SA/Rz 200/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. G. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 marca 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na powyższe Skarżący w piśmie z 29 marca 2020 r. zawarł żądanie przyznania mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata a także w piśmie z tej samej daty złożył zażalenie na ww. zarządzenie. Wobec zgłoszenia wniosku bez zachowania wymaganej formy Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez zgłoszenie żądania na urzędowym druku w terminie 7 dni. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie, po dwukrotnej awizacji, w tym pierwszej 26 maja 2020 r., została przez doręczyciela pocztowego zwrócona nadawcy - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Brak nie został uzupełniony. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. I SPP/Rz 59/20 referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Po rozpatrzeniu sprzeciwu od ww. zarządzenia postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. sygn. I SPP/Rz 59/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2020 r. sygn. I SA/Rz 200/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie Skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na to, że Skarżący, mimo wezwania Sądu, nie nadesłał odpisu zażalenia Zarządzeniem z dnia 30 września 2020 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 marca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 17 października 2020 r. Z uwagi na to, że wyznaczony siedmiodniowy termin przypadł na 24 października 2020 r. - sobotę tj. dzień ustawowo wolny od pracy, to zgodnie z art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), który. stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, należało uznać, że ostatnim możliwym dniem do uiszczenia wpisu od skargi był dzień 26 października 2020 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu do wykonania zobowiązania, wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a.Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania - pod rygorem ich odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 30 września 2020 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 marca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo skutecznego doręczenia ww. wezwania Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.