II SA/Sz 131/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Arkadiusz Windak, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na czynność Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] r. Z. P. zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o zwrot, w jego ocenie, zawyżonej opłaty związanej z wydaniem karty pojazdu marki [...] pobranej w dniu [...] r. W odpowiedzi na ten wniosek Zastępca Dyrektora Biura Obsługi Interesantów Urzędu Miejskiego w [...] pismem z dnia [...] r., nr [...] poinformował Z. P., że pobranie opłat przy wydaniu kart pojazdów było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności obowiązującego ówcześnie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Jednocześnie wskazano Z. P., że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podlegają kontroli sądów administracyjnych. Jeżeli zatem wnioskodawca kwestionuje czynności związane z pobraniem opłaty za kartę pojazdu, przysługuje mu prawo wniesienia skargi na czynności organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], za pośrednictwem tego organu, w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego pisma. Dodatkowo pouczono Z. P. o uprawnieniu do dochodzenia odszkodowania przed sądem powszechnym na zasadach ogólnych. Pismem z dnia [...] r. Z. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wnosząc o zwrot nadpłaconej kwoty [...] zł. pobranej za kartę pojazdu. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że zajęte przez Prezydenta Miasta [...] stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] r., nr [...] winno być rozumiane jako czynność organu z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do postanowień art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu -w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że nieprawidłowe było pouczenie Z. P. zamieszczone w piśmie z dnia [...] r., nr [...] o możliwości zaskarżenia działania organu w terminie trzydziestu dni od daty jego doręczenia na ówczesnym etapie postępowania. Skarżący zamierzając skorzystać z drogi sądowoadministracyjnej, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 53 ust. 3 p.p.s.a., nie wezwał na piśmie Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym skarga musiała ulec odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec faktu nieprawidłowego pouczenia skarżącego przez organ o trybie wniesienia skargi do sądu już na pierwsze pismo w sprawie odmowy zwrotu opłat za wydanie kart pojazdu, należy skonstatować, że błędne pouczenie może stanowić okoliczność uzasadniającą brak winy w dochowaniu przez skarżącego terminu przy wniesieniu do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.