VII U 430/25

<p>VII U 430/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>2 marca 2026 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie</p> <p>VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie: Przewodnicząca: sędzia (del.) <strong> <!-- -->Magdalena Pytel</strong> </p> <p>po rozpoznaniu 2 marca 2026 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">N. F. (1)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p>o <strong> <!-- -->wypłatę niezrealizowanego świadczenia</strong> </p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">N. F. (1)</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>z 18 lutego 2025 r. nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie.</strong> </p> <p>VII U 430/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 18 lutego 2025 r. nr <span class="anon-block">(...)</span>, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">N.</span> odmówił <span class="anon-block">N. F. (1)</span> prawa do wypłaty niezrealizowanego świadczenia wspierającego po zmarłym mężu <span class="anon-block">Z. F.</span>, z uwagi na to, że zmarły w dniu zgonu nie był uprawniony do tego świadczenia (akta rentowe).</p> <p> <span class="anon-block">N. F. (1)</span> pismem z 11 marca 2025 r. wniosła odwołanie od ww. decyzji organu rentowego, wnosząc o jej zmianę.</p> <p>W uzasadnieniu wskazała, że niezłożenie wniosku do ZUS, a w konsekwencji niewydanie decyzji w przedmiocie prawa do świadczenia wspierającego było spowodowane długotrwałym postępowaniem przed Wojewódzkim Zespołem ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu wsparcia. Podniosła, że w ostatnim okresie życia męża poczyniła liczne wydatki związane z jego leczeniem (k. 3).</p> <p>W odpowiedzi z 18 marca 2025 r. , pełnomocnik organu rentowego wniósł o odda-lenie odwołania, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że <span class="anon-block">Z. F.</span> nie pobierał świadczenia wspierającego ani nie złożył o nie wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (k. 27).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>17 marca 2024 r. <span class="anon-block">Z. F.</span> złożył wniosek o ustalenie potrzeby wsparcia do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">A.</span>. Zmarł 7 grudnia 2024 r. Decyzja, w której ustalono poziom wsparcia, została wydana dopiero 9 grudnia 2024 r. tj. już po śmierci wnioskodawcy (bezsporne).</p> <p>15 lutego 2025 r. <span class="anon-block">N. F. (2)</span> złożyła wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wypłatę niezrealizowanego świadczenia wspierającego po zmarłym <span class="anon-block">Z. F.</span> (akta rentowe).</p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zgromadzonych w postępowaniu przed organem rentowym oraz przed Sądem, których autentyczność nie była kwestionowana przez strony i które Sąd uznał za wiarygodne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie podlegało oddaleniu.</p> <p>Rozpoznanie analizowanej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym. Taką możliwość daje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1);art. 148(1) § 1)">art. 148^{<!-- -->1} § 1 KPC</a>, który przewiduje, że Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, Sąd uznał, mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. W przedmiotowej sprawie okoliczności faktyczne nie były sporne. Ponadto strony nie wniosły o przeprowadzenie rozprawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie powołanego przepisu ocenił, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. W konsekwencji pozwoliło to na rozpoznanie i rozstrzygnięcie rzeczonej sprawy na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>Przechodząc do rozważań w przedmiocie niezasadności odwołania, wskazania wymaga, że dnia 1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz.U. z 2023 r. , poz. 1429), która wprowadziła nowy rodzaj świadczenia, jakim jest świadczenie wspierające. Świadczenie wspierające, w odróżnieniu od innych świadczeń opiekuńczych przeznaczonych dla opiekuna osoby wymagającej opieki, jest świadczeniem kierowanym bezpośrednio do osoby z niepełnosprawnością.</p> <p>Celem świadczenia wspierającego jest udzielenie osobom niepełnosprawnym mającym potrzebę wsparcia pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób. Świadczenie wspierające zgodnie z art. 3 ust. 2 tej ustawy, przysługuje osobie w wieku od ukończenia 18. r. życia posiadającej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 6 b;art. 6 b ust. 1)">art. 6b^{<!-- --> 3}ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych</a> (Dz. U. z 2023 r. , poz. 100, 173, 240, 1234 i 1429), zwanej dalej decyzją ustalającą poziom potrzeby wsparcia, w której potrzebę poziomu wsparcia określono na poziomie od 70 do 100 punktów skali potrzeby wsparcia, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 4 b;art. 4 b ust. 1)">art. 4b ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a>.</p> <p>Ustawa o świadczeniu wspierającym nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 136)">art. 136 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, który wskazuje kolejno po sobie grupy osób będących uprawnionymi do wypłaty świadczenia w razie śmierci osoby, której prawo do świadczenia zostało ustalone lub co najmniej osoba wystąpiła o prawo do tego świadczenia, jednakże nie zostało ono wypłacone. Natomiast na gruncie przepisów ustawy o świadczeniu wspierającym brak jest odpowiednika przepisu art. 136 ustawy emerytalnej, jak również brak jest odesłania do odpowiedniego stosowania tego przepisu.</p> <p>Przepisy art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniu wspierającym stanowią, że wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wspierającego składa się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie wcześniej niż w miesiącu, w którym decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia stała się ostateczna.</p> <p>W przedmiotowej sprawie <span class="anon-block">Z. F.</span> zmarł przed wydaniem decyzji o świadczeniu wspierającym, a nawet przed złożeniem o nie wniosku.</p> <p>Nie znajdzie tu zatem zastosowania art. 4 ust. 3 powołanej ustawy, zgodnie z którym w razie śmierci osoby, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, świadczenie wspierające pobierane przez tę osobę przysługuje osobie wspólnie z nią zamieszkującej i gospodarującej za pełny miesiąc, w którym nastąpił zgon, o ile świadczenie to nie zostało za ten miesiąc wypłacone już osobie, o której mowa w art. 3 ust. 2.</p> <p>Dyspozycja tego przepisu odnosi się do sytuacji, gdy osoba niepełnosprawna pobierała świadczenie wspierające.</p> <p>Tymczasem, jak wynika z ustaleń przeprowadzonych w niniejszej sprawie, uprawniony <span class="anon-block">Z. F.</span> rzeczonego świadczenia nie pobierał. Nie można było zatem uznać, że <span class="anon-block">N. F. (1)</span> spełnia warunki do pobierania świadczenia jako niezrealizowanego po osobie zmarłej.</p> <p>Wobec powyższego, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 KPC</a>, oddalił jej odwołanie.</p> <p>SSR (del.) Magdalena Pytel</p> </div>