III SA/Gl 1563/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi T.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 23 sierpnia 2021 r. nr SKO.PS/41.5/903/2021/11661/MS w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 23 sierpnia 2021 r., nr SKO.PS/41.5/903/ 2021/11661/MS, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez T.K. (dalej jako "Skarżąca"). Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Wyrokiem z 10 czerwca 2019 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w G. rozpoznał apelację T. G. i jej obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w T. z 18 września 2018 r., sygn. akt [...]. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w punkcie dotyczącym nałożenia na T.K., na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu karnego, obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. kwoty 5.075,99 zł w ten sposób, że wysokość tej kwoty obniżył do 4.655,51 zł. Pismem z 4 czerwca 2021 r. Skarżąca wystąpiła do dyrektora MOPR w P. o umorzenie obowiązku naprawienia szkody przez zwolnienie jej z obowiązku wpłacenia 4.655,51 zł na rzecz pokrzywdzonego MOPR w P. Dyrektor MOPR odpowiedział Skarżącej pismem z 13 lipca 2021 r., w którym oświadczył, że nie znajduje podstaw do odstąpienia od żądania zwrotu kwoty orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w G. Skarżąca złożyła odwołanie od tego pisma, kierując je do SKO w Katowicach, które uznało to odwołanie za niedopuszczalne. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia SKO wskazało przepis art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w jego uzasadnieniu wyjaśniło, że odwołanie jest środkiem zaskarżenia decyzji administracyjnej, która w niniejszej sprawie nie zapadła. Pismo dyrektora MOPR w P. z 13 lipca 2021 r. nie jest decyzją administracyjną, a zatem odwołanie od niego jest niedopuszczalne. W swej skardze wniesionej do WSA w Gliwicach T. G. stwierdziła, że domaga się prawidłowego załatwienia swej sprawy, ponieważ czuje się pokrzywdzona sposobem, w jaki jest prowadzona. SKO wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko. Skarga jest nieuzasadniona. Jej uwzględnienie byłoby możliwe wówczas, gdyby Sąd stwierdził, że wydając zaskarżone postanowienie SKO naruszyło prawo, a tak nie jest. Istota zaskarżonego postanowienia polega na tym, że odwołanie Skarżącej uznano za niedopuszczalne, ponieważ zgodnie z przepisem art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji wydanej w pierwszej instancji, tymczasem pismo dyrektora MOPR w P., od którego Skarżąca wniosła odwołanie, nie jest decyzją. Jest to słuszne stwierdzenie. Zgodnie z przepisem art. 104 § 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Aby można było mówić o decyzji administracyjnej, musi w pierwszej kolejności istnieć sprawa administracyjna, której załatwienie następuje w tej formie. Istnienie sprawy administracyjnej wymaga spełnienia przynajmniej dwóch przesłanek. Pierwsza polega na tym, że musi być strona, która ma interes prawny w domaganiu się rozstrzygnięcia organu. Interes prawny należy rozumieć jako wynikający z przepisu prawa i nie należy utożsamiać go z interesem faktycznym, rozumianym jako wola uchylenia się od orzeczonego przez sąd obowiązku naprawienia szkody. Druga przesłanka polega na tym, że musi być organ administracyjny umocowany do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Żądanie Skarżącej, zawarte w piśmie z 4 czerwca 2021 r., o zwolnienie jej z obowiązku zapłaty na rzecz MOPR w P. 4.655,99 zł, orzeczonego prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, nie wszczyna sprawy administracyjnej. Po pierwsze dlatego, że mamy do czynienia z prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, zawierającym orzeczenie o zastosowaniu wobec Skarżącej środka przewidzianego w art. 46 kodeksu karnego, i jakakolwiek ingerencja dyrektora MOPR w ten wyrok poprzez wydanie decyzji administracyjnej nie jest możliwa. Po drugie, żaden przepis prawa nie przewiduje dla osoby, wobec której ten środek karny został prawomocnie orzeczony, prawa żądania odstąpienia od jego wykonania w drodze decyzji administracyjnej. Po trzecie kierownik gminnej jednostki organizacyjnej posiadającej status jednostki budżetowej, a taką jest miejski ośrodek pomocy rodzinie, nie posiada kompetencji do odstąpienia w drodze decyzji administracyjnej od dochodzenia tego rodzaju należności. Jej dochodzenie następuje na drodze cywilnoprawnej i wszelkie oświadczenia dyrektora MOPR w tej sprawie nie mogą być uzna- 2 ne za decyzję administracyjną ani żadną inną formę rozstrzygnięcia administracyjnego. Nie ma zatem sprawy administracyjnej, którą można by rozstrzygnąć decyzją, a więc pismo dyrektora MOPR w P. z 13 lipca 2021 r. taką decyzją nie jest. Odwołanie od tego pisma do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako organu drugiej instancji, jest niedopuszczalne i to zostało stwierdzone w zaskarżonym postanowieniu SKO na podstawie przepisu art. 134 k.p.a., zgodnie z którym Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, że SKO nie dopuściło się naruszenia prawa zaskarżonym do Sądu postanowieniem, dlatego skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2022 r., poz. 329). ----------------------- Sygn. akt III SA/Gl 1563/21 Sygn. akt III SA/Gl 1563/21 Sygn. akt III SA/Gl 1563/21 1