II SO/Lu 17/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o wymierzenie Wojewodzie Lubelskiemu grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi na postanowienie p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wojewodzie Lubelskiemu grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Wojewody Lubelskiego na rzecz A. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE A. Z. skierowała w dniu 22 grudnia 2022r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") - wniosek o wymierzenie Wojewodzie Lubelskiemu grzywny za nieprzekazanie do Sądu w terminie jej skargi z dnia 4 listopada 2022r. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z 6 października 2022r., znak: GN-V.7511.5.2022.AG w przedmiocie odmowy dostępu do akt. W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Lubelski wniósł o jego oddalenie. W obszernym uzasadnieniu przedstawił przebieg czynności w postępowaniu dotyczącym uznania wskazanych nieruchomości za mienie gromadzkie, wyjaśnił, że w postępowaniu tym składała uwagi również skarżąca, do których organy obu instancji się odnosiły. W dniu 6 października 2022r. organ wydał postanowienie, na które skarżąca wniosła skargę do Sądu w dniu 4 listopada 2022r. Przekazanie skargi Sądowi nastąpiło z opóźnieniem ze względu na omyłkowe jej przekazanie wraz z aktami postępowania celem dalszego procedowania nad sprawą przez organ I instancji. Sąd ustalił, że Wojewoda Lubelski skargę A. Z. (sformułowaną w dwóch pismach: z 3 listopada 2022r. i z 18 października 2022r.) wraz z aktami administracyjnymi, przekazał Sądowi osobiście w dniu 15 lutego 2023r. i została ona zrejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 144/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy przy tym podkreślić, że grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance "niezastosowania się do obowiązków", o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., mieści się zatem nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale również zwłoka w jej przekazaniu. Wniosek A. Z. o wymierzenie Wojewodzie Lubelskiemu grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi jej skargi zasługuje na uwzględnienie. Bezspornie skargi tej organ nie przekazał Sądowi w ustawowym terminie tj. w ciągu 30 dni, natomiast jak wynika z akt sprawy sygn. II SA/Lu 144/23 złożono ją w sądzie 15 lutego 2023r., a zatem z opóźnieniem. Wniosek o wymierzenie grzywny, mającej – jak podniesiono - charakter prewencyjny, a nie tylko represyjny, zasługiwał zatem na uwzględnienie. Należy przy tym wyjaśnić, że obowiązek przekazania skargi, złożonej za pośrednictwem organu ma charakter bezwzględny, niezależnie o tego, czy organ podzieli zarzuty skargi i je uwzględni. Rozstrzygając w przedmiocie wysokości grzywny (200 zł), Sąd wziął pod uwagę z jednej strony to, że opóźnienie wynikało z omyłki i – jak Sądowi wiadomo z urzędu - miało charakter incydentalny, ostatecznie skarga została przekazana, zaś z drugiej to, że opóźnienie było dość duże (2 miesiące). Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji