II OSK 2859/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2859/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 282/19 w sprawie ze skargi E. O. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 18 lutego 2019 r. nr ... w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odmówić sprostowania sentencji wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2859/19, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej E. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 282/19 w sprawie ze skargi E. O. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 18 lutego 2019 r. nr ... w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego uchylił zaskarżony wyrok (pkt 1), uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie z dnia 3 grudnia 2018 r. znak: ... (pkt 2) oraz zasądził od W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz E. O. kwotę: 8517 (osiem tysięcy pięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3). Pełnomocnik E. O. złożył wniosek o sprostowanie pkt 3 wyroku. Zdaniem strony Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo zasądził jedynie zwrot kwoty 8 517 zł, która to kwota nie pokrywa poniesionych kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W ocenie pełnomocnika strony nastąpiła oczywista omyłka wynikający z tego, że Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w sprawie kosztów nie uwzględnił wynagrodzenie pełnomocnika przed NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego (art. 159 p.p.s.a.). Artykuł 156 p.p.s.a. dopuszcza sprostowanie niedokładności, które ujawniły się wydanym wyroku. Zatem możliwe jest sprostowanie tylko takich wad w treści wyroku, które mają charakter oczywisty. Skarżący kasacyjnie wniósł o sprostowanie zasądzonych na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, twierdząc, że przyznane jego pełnomocnikowi wynagrodzenie jest za niskie. Tymczasem z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów art. 200, art. 203 pkt 1, art. 205 § 2 oraz art. 206 p.p.s.a. Zgodnie z art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Sformułowanie cytowanego przepisu pozwala na stwierdzenie, iż intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu zastosowanie tego przepisu oraz określenie w jakiej części należy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi. Niewątpliwie przepis ten przyznaje sądom administracyjnym uprawnienie do obniżenia kwoty należnych kosztów postępowania w sytuacji wystąpienia szczególnych okoliczności, których katalog jest otwarty. Jak wynika z uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w niniejszej sprawie wystąpiły uzasadnione podstawy do miarkowania zasądzonego zwrotu kosztów postępowania, czemu dał wyraz wskazując w podstawie prawnej art. 206 p.p.s.a. W takim stanie sprawy należało uznać, że zasądzenie kosztów postępowania w kwocie niższej w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika było następstwem zastosowania art. 206 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.