Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Wr 515/07

Administrative courts2007-12-11
Case number
II SA/Wr 515/07
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Judgment date
2007-12-11
Type
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Judges

Wiesław Jakubiec

Ruling

*Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe

Judgment text

SENTENCJA Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005 r. , sygn. akt II SA/Wr 107/04 oddalającym skargi J. R. i J. R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia[...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 107/04 Sąd przyznał J. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika J. R. został wyznaczony w dniu 10 kwietnia 2006 r. adwokat J.Sz., któremu skarżący udzielił w dniu 8 maja 2007 r. pełnomocnictwa "do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy własnej przed WSA we Wrocławiu II SA/Wr 107/04". We wniosku złożonym w dniu 4 grudnia 2007 r. na urzędowym formularzu J. R. ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Stosownie do treści art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1/ wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; 2/ udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach; 3/ cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; 4/ odbioru kosztów postępowania. W świetle powyższego pełnomocnictwo ogólne udzielone przez J.R. adwokatowi J.Sz.w dniu 8 maja 2006 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 107/04 z mocy prawa uprawnia i zobowiązuje ww. pełnomocnika do reprezentowania skarżącego również w niniejszym postępowaniu wznowieniowym (dotyczącym sprawy o sygn. akt II SA/Wr 107/04). Podkreślić przy tym należy, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarżący ma wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata J.Sz., a tym samym stworzono skarżącemu gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Jak wskazano wyżej, Sąd nie ma uprawnień do badania i oceny skuteczności działania wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 29 marca 2006 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne. W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., należało umorzyć.