II K 117/24

Common courts2025-11-06

Case number

II K 117/24

Judgment date

2025-11-06

Type

SENTENCE

Judges

Asesor Adam Bugnacki (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt II K 117/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 6 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Adam Bugnacki Protokolant: sekr. sąd. Dorota Siebert w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu M. S., J. K., A. K., M. G., K. K. (1) i J. Ł. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 grudnia 2024 roku, 10 lutego 2025 roku, 20 marca 2025 roku, 9 czerwca 2025 roku, 18 września 2025 roku i 23 października 2025 roku w G. sprawy  M. (...) , syna M. i M. z domu W., urodzonego (...) w G., PESEL: (...) oskarżonego o to, że: w dniu 14 grudnia 2023 roku w godz. 10.20-11.00 w G. przy ul. (...) na wysokości dworca (...) na przystanku (...) usiłował dokonać rozboju na osobie K. M. w ten sposób, że uderzył ją otwartą dłonią w twarz, a następnie usiłował jej zabrać w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki R. (...) o nr (...) i nr (...).(...)wraz z kartą SIM o nr (...) działającą w sieci (...) o wartości 700 zł, lecz zamiaru swego nie osiągnął, gdyż po upadku telefonu na ziemię pokrzywdzona go podniosła i się oddaliła z miejsca zdarzenia tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> I. oskarżonego  M. P. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego aktem oskarżenia z tym dodatkowym ustaleniem, że stanowił on wypadek mniejszej wagi, czyn ten kwalifikuje z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> wymierza karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 k.k.</a> orzeka terapeutyczny system wykonywania kary orzeczonej w punkcie I wyroku; III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, na poczet orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 1)">punkcie I</a> kary pozbawienia wolności, zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 grudnia 2023 r., godz. 11:50 do dnia 15 grudnia 2023 r., godz. 13:50; IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a> przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. kwotę 1.680,00 zł (tysiąca sześciuset osiemdziesięciu złotych), powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu; V. zwalnia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="4"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II K 117/24 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> M. P. </td> <td colspan="11"> w dniu 14 grudnia 2023 roku w godz. 10.20-11.00 w G. przy ul. (...) na wysokości dworca (...) na przystanku (...) usiłował dokonać rozboju na osobie K. M. w ten sposób, że uderzył ją otwartą dłonią w twarz, a następnie usiłował jej zabrać w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki R. (...) o nr (...) i nr (...).(...)wraz z kartą SIM o nr (...) działającą w sieci (...) o wartości 700 zł, lecz zamiaru swego nie osiągnął, gdyż po upadku telefonu na ziemię pokrzywdzona go podniosła i się oddaliła z miejsca zdarzenia tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> W dniu 14 grudnia 2023 roku, K. M. ok. godz. 10:00 wyszła z domu i udała się na przystanek tramwajowy przy ul. (...)- na wysokości Dworca (...) zamierzała bowiem udać się obejrzeć mieszkanie, które chciała wynająć. Po dotarciu na przystanek tramwajowy, K. M. podeszła do rozkładu jazdy i wyjęła telefon, chcąc sprawdzić godzinę i czas oczekiwania do przyjazdu najbliższego tramwaju. W tym samym czasie, w okolicy przystanku, znajdowali się również M. P., M. Ż. oraz towarzysząca M. Ż. A. T., będąca wówczas jego konkubiną. Osoby te przemieszczały do sklepu w celu zakupu alkoholu oraz do ośrodka opieki społecznej. N. żadnym zachowaniem, M. P. oraz kobieta o nieustalonej tożsamości w wulgarny sposób zażądali od K. M., aby ta przestała ich nagrywać telefonem, przy czym ta nie robiła tego, a jedynie sprawdzała na swoim telefonie aktualną godzinę. M. P. wykrzykiwał nadto, że nienawidzi ludzi z telefonami i że zaraz „(...)”. Ze strony M. P. i towarzyszącej kobiety padały także słowa „(...)”. Niespodziewanie, M. P. podszedł z towarzyszącą kobietą do K. M. i gdy ta zaczęła szarpać ją za szalik, K. M. powiedziała, że nie odda telefonu. Wówczas to, M. P. uderzył z otwartej dłoni K. M. w twarz próbując wyrwać telefon, nie powodując jednakże przy tym żadnych obrażeń. Gdy K. M. obróciła się i zaczęła odchodzić od napastników, , telefon wypadł jej z ręki i upadł ekranem na chodnik, co spowodowało ukruszenie ekranu w dolnym rogu. K. M. podniosła telefon i odbiegła na drugą stronę ulicy, skutecznie uciekając przed napastnikami. Równocześnie, z budynku dworca (...) wyszli pracownicy ochrony. Widzieli oni bowiem szarpaninę na przystanku tramwajowym, co skłoniło ich do podjęcia interwencji. Następnie, dokonali ujęcia M. P., oddalającego się już z przystanku tramwajowego i wezwali patrol Policji. Towarzyszący mu A. T. i M. Ż. udali się w przeciwnym kierunku. M. P., bezpośrednio po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy Policji, został poddany badaniu analizatorem wydechu na okoliczność obecności alkoholu w wydychanym powietrzu, w następstwie czego uzyskano następujące rezultaty: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> o godz. 11:31- 1,51 mg/l </dd> <dt>⚫</dt> <dd> o godz. 11:35- 1,47 mg/l </dd> </dl> Stan nietrzeźwości wynikał z uprzedniego, trwającego dwa dni, spożywania alkoholu przez M. P.. M. P. nie cierpi z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, ani innego rodzaju zakłócenia czynności psychicznych rzutujących na poczytalność w chwili czynu. Występuje jednak u niego uzależnienie mieszane od alkoholu i środków psychoaktywnych. Wskazane jest leczenie terapeutyczne. M. P. jest osobą karaną. </td> <td colspan="2"> Zeznania K. M.; Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu; Protokół oględzin telefonu; Wyjaśnienia oskarżonego; Protokół odtworzenia zapisu monitoringu wraz z zapisem nagrania; Zeznania świadka K. K. (2); Zeznania świadka T. Ż. Opinia sądowo-psychiatryczna; Zeznania świadka A. T.; Zeznania świadka M. Ż.; Dane o karalności </td> <td> 6-7; 122-123 4-4v; 12-17; 27-28v; 41-42, 121-122 29-37; 62-63; 130-131 76-77; 131-131v 53-56; 116-116v; 167-168 80-81; 127-128 84-85; 118-119 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.OCena DOWOdów </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Wyjaśnienia oskarżonego </td> <td colspan="10"> Wyjaśnienia oskarżonego jedynie w części zasługują na przypisanie im waloru wiarygodności i prawdziwości, a co za tym idzie- przydatności dla postępowania dowodowego. Oskarżony wskazał, że tego dnia istotnie przebywał w towarzystwie (...) oraz A. T., idąc wraz z nimi do sklepu oraz ośrodka opieki społecznej. Twierdzenia te znalazły potwierdzenie w nagraniach z monitoringu oraz zeznaniach M. Ż.. Ponadto, prawdziwe okazały się wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim wskazywał on na stan swojego upojenia alkoholowego, co znalazło potwierdzenie w wynikach badań analizatorem trzeźwości. Wreszcie, za polegające na prawdzie należy uznać depozycje oskarżonego, w których odnosi się on do wejścia w interakcję słowną z przypadkowo napotkaną kobietą, gdyż na tę okoliczność wskazywała sama pokrzywdzona, podając, że była wyzywana m.in. przez oskarżonego. Oskarżony kategorycznie jednak zaprzeczył, aby uderzył pokrzywdzoną i żądał od niej wydania telefonu komórkowego, co nie mogło znaleźć aprobaty sądu wobec sprzeczności tego rodzaju tez z pozostałym materiałem dowodowym, a w szczególności zeznaniami pokrzywdzonej. Oto bowiem pokrzywdzona od samego początku spójnie zeznawała, jakiego rodzaju zachowania dopuścił się oskarżony, a nadto bez wątpliwości rozpoznała go podczas rozprawy głównej. Tym samym, brak było podstaw do przyjęcia wersji wydarzeń deklarowanej przez oskarżonego. Na marginesie wypada odnotować, że oskarżony częstokroć zasłaniał się niepamięcią, podnosząc, że w chwili czynu znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu, co nie uniemożliwiło mu jednak kategorycznego zaprzeczenia, że uderzył pokrzywdzoną z otwartej dłoni w twarz i żądał od niej wydania telefonu. Podsumowując, wyjaśnienia oskarżonego tylko w części nadawały się do wykorzystania w procesie czynienia ustaleń faktycznych, a zakres ten był ograniczony zgodnością okoliczności podawanych przez oskarżonego z pozostałym materiałem dowodowym. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Zeznania pokrzywdzonej K. M. </td> <td colspan="10"> Co do zasady, zeznaniom tym należy przypisać walory prawdziwości, logiczności i spójności, z zachwianiem jednak aspektu konsekwencji. Zeznania pokrzywdzonej, in genere, pozwalają na rekonstrukcję zachowania oskarżonego, niemniej różnią się w opisie okoliczności czynu. Pierwotnie bowiem, pokrzywdzona zeznała, że oskarżony, po uderzeniu jej z otwartej dłoni w twarz, gdy ta chciała oddalić się z przystanku, zaczął się z nią szarpać, w następstwie czego telefon wypadł jej z ręki. Przed Sądem wskazała ona jednak, że po uderzeniu w twarz, obróciła się ona i wówczas to telefon wypadł jej, wskutek czego doznał on uszkodzeń ekranu. Pokrzywdzona nie potrafiła nadto jednoznacznie określić, ile osób do niej podeszło, wskazując przed Sądem, że podeszła do niej cała trójka, przy czym akcję przestępczą miał podjąć jedynie oskarżony i towarzysząca kobieta, zaś w pierwszych zeznaniach wskazywała ona, że podeszli do niej wyłącznie oskarżony i będąca z nim nieznana kobieta. Nadto, podczas zeznań składanych przed Sądem, pokrzywdzona jednoznacznie wskazała, że oskarżony zbliżył się do niej jednokrotnie, podczas gdy z zeznań złożonych na etapie postępowania przygotowawczego można wyprowadzić wniosek, że oskarżony dwukrotnie inicjował próbę zaboru telefonu komórkowego. Tym niemniej, pomimo opisanych zasadniczych rozbieżności, pokrzywdzona konsekwentnie wskazywała, że od dwójki osób, w tym oskarżonego, wypływały żądania wydania telefonu, co miało być spowodowane rzekomym ich nagrywaniem, a następnie stosowana była w tym celu przemoc w postaci szarpania i uderzenia z otwartej dłoni w twarz. Co więcej, pokrzywdzona bez cienia wątpliwości wskazała na rozprawie, że to oskarżony był jedną z tych osób. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonej nadto w tym zakresie, w jakim opisywała ona okoliczności zdarzenia, tj. rzekome nagrywanie oskarżonego i towarzyszących mu osób, jako przyczynę wejścia w interakcję między stronami. Brak jest także podstaw, aby zakwestionować sposób zakończenia całego zajścia, a więc podniesienie przez pokrzywdzona telefonu z chodnika i ucieczkę na drugą stronę ulicy. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Zeznania świadków A. T. i M. Ż. </td> <td colspan="10"> Zeznania lakoniczne, w ogóle nieodnoszące się do istoty sprawy, w przypadku A. T. dotknięte całkowitą niepamięcią. Jedynie pierwsze zeznania M. Ż. okazały się przydatne w wąskim fragmencie, w jakim zidentyfikował on osoby ujawnione na nagraniu monitoringu, co z kolei przyczyniło się do możliwości potwierdzenia ich tożsamości. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Zeznania świadka K. K. (2); Zeznania świadka T. Ż. </td> <td colspan="10"> Świadkowie ci byli pracownikami ochrony dworca (...), którzy dokonali ujęcia oskarżonego. Co do zasady zgodnie wskazywali, że przyczyną podjęcia przez nich interwencji było zamieszanie dostrzeżone przez nich na terenie przystanku tramwajowego. Opis osoby, którą zatrzymali, pokrywa się zaś z wizerunkiem oskarżonego zarejestrowanym na nagraniach monitoringu. Sąd nie oparł się jednak na zeznaniach świadków w zakresie w jakim wskazywali oni na znalezienie w plecaku oskarżonego telefonu pokrzywdzonej, gdyż ona sama wskazała, że telefon ten podniosła z chodnika i uciekła na drugą stronę ulicy. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu; </td> <td colspan="10"> Niekwestionowany przez strony i Sąd dokument urzędowy obrazujący stan nietrzeźwości oskarżonego, potwierdzający w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Protokół oględzin telefonu; </td> <td colspan="10"> Dokument urzędowy obrazujący stan telefonu pokrzywdzonej po upadku, potwierdzający zeznania pokrzywdzonej co do mechaniki uszkodzenia i jego zakresu, sporządzony przez uprawnionego funkcjonariusza </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Protokół odtworzenia zapisu monitoringu wraz z zapisem nagrania; </td> <td colspan="10"> Dokument urzędowy sporządzony przez uprawnionego funkcjonariusza, szczegółowy opisujący obraz płynący z zabezpieczonych nagrań. Co do samych nagrań, ich przydatność dla postępowania dowodowego jawi się jako ograniczona, albowiem kamera rejestrująca obraz z miejsca czynu, jest kamerą obrotową, która w momencie działania oskarżonego, nie obejmowała swoim zasięgiem tego miejsca. Zarejestrowany przez nią obraz daje jedynie potwierdzenie obecności oskarżonego na przystanku tramwajowym, czemu jednak on sam nawet nie zaprzeczał. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Opinia sądowo-psychiatryczna; </td> <td colspan="10"> Spójna, kompletna, sporządzona przez uprawnionych biegłych, niebudząca wątpliwości sądu i stron postępowania co do wniosków w niej zawartych </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> Karta karna </td> <td colspan="10"> Dokument urzędowy obrazujący uprzednią karalność oskarżonego. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="7"> 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> M. P. został oskarżony o popełnienie czynu, który oskarżyciel publiczny zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> Ustalony w sprawie stan faktyczny niewątpliwie dał Sądowi podstawy do uznania oskarżonego winnym popełnienia zarzucanego czynu z tą jednak zmianą, że zachowanie oskarżonego zostało potraktowane jako wypadek mniejszej wagi, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a>, o czym będzie szerzej mowa w dalszej części uzasadnienia. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> penalizuje zachowanie polegające na dokonaniu zaboru posługując się przy tym przemocą lub groźbą jej natychmiastowego użycia albo doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Czynność wykonawcza polega na dokonaniu kradzieży przy lub po zastosowaniu przemocy wobec osoby. Nie ulega przy tym wątpliwości, że M. P. zastosował przemoc w postaci uderzenia K. M. z otwartej dłoni w twarz i dążył do dokonaniu zaboru telefonu komórkowego. Jakkolwiek jego działanie nie było motywowane chęcią uzyskania korzyści majątkowej, to niewątpliwie zmierzało do objęcia władczego posiadania telefonu komórkowego, a to wobec przeświadczenia, że jest on nagrywany. Pochód przestępstwa zatrzymał się jednak na etapie usiłowania, albowiem pokrzywdzona utrzymała się w posiadaniu swego telefonu, uciekając ostatecznie z terenu przystanku. Jednocześnie, Sąd podzielił wniosek obrony, że zachowanie oskarżonego należy zakwalifikować jako wypadek mniejszej wagi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> Decydujące znaczenie w tym przedmiocie miały okoliczności towarzyszące czynowi, a więc przekonanie, że jest on nagrywany, sposób działania, brak obrażeń wynikających z zastosowanej przemocy oraz zasadniczo brak odległych, negatywnych następstw czynu. W konsekwencji, oskarżonemu przypisano czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 k.k.</a> W sprawie nie ujawniły się zaś żadne okoliczności prowadzące do dekompletacji struktury przestęsptwa, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1)">art. 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 1.6. Umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 1.7. Uniewinnienie </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> M. P. </td> <td colspan="3"> I </td> <td colspan="2"> I </td> <td colspan="7"> Sąd orzekł karę kierując się dyrektywami jej wymiaru określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> oraz kwantyfikatorami społecznej szkodliwości czynu wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> W ocenie Sądu, jakkolwiek czyn przypisany oskarżonemu został zakwalifikowany jako wypadek mniejszej wagi,to jednak z pola widzenia nie można tracić uwagi, że oskarżony usiłował jednak popełnić rozbój, a więc szczególnie szkodliwą społecznie odmianę przestępstwa kradzieży, które zagrożone jest karą pozbawienia wolności od lat 2 do 15. Co więcej, oskarżony był już uprzednio karany, zaś w chwili czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości, nie kontrolując przy tym swego zachowania, zaś zasadniczym bodźcem do tego zachowania, było urojone nagrywanie przez pokrzywdzoną jego osoby. W sprawie nie ujawniły się przy tym żadne okoliczności łagodzące, a tylko kara w takim wymiarze będzie stanowiła adekwatną reakcję karną i spełni swoje cele w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej. Nadto, wymiar kary pozwoli na realizację programu terapeutycznego oddziaływania, albowiem popełniony czyn pozostaje w ścisłym związku z rozpoznanym u oskarżonego uzależnieniem. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> M. P. </td> <td colspan="3"> II </td> <td colspan="2"> I </td> <td colspan="7"> Terapeutyczny system odbywania kary jawi się jako niezbędny, albowiem na konieczność stosowania terapeutycznego oddziaływania wskazali biegli w swej opinii, oskarżony popełnił czyn w stanie znacznej nietrzeźwości i stan ten był powodem, dla którego mylnie ocenił on, że jest nagrywany przez zupełnie przypadkową osobę, sprawdzającą aktualną godzinę. Tym samym, terapeutyczny system odbywania kary jest nie tylko niezbędny, ale także może przynieść wymierne korzyści samemu oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> M. P. </td> <td colspan="3"> III </td> <td colspan="2"> I </td> <td colspan="7"> Zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie dokonane po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.6. inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 7. KOszty procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="13"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="13"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.1Podpis </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> </table> </div>