II SO/Wr 9/11

SENTENCJA Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zarządza: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 25 października 2011 r. wnioskodawca wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 24 listopada 2011 r. doręczono wnioskodawcy (w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.]) wezwanie do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 1 grudnia 2011 r. Wnioskodawca dotychczas nie przesłał do Sądu na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Zgodnie z art. 72 u.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie odebrała matka skarżącego- J. K. i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 24 listopada 2011 r. należy uznać za skuteczne. Stosownie do treści art. 252 § 2 u.p.s.a. warunkiem skuteczności wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu, według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w formie innej niż przewidziana przepisami nie wywołuje skutków prawnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2004 r., sygn. akt FSK 139/04, Prz.Podat. 2004/7/53) i stosownie do treści art. 257 u.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 u.p.s.a. należy pozostawić taki wniosek bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji.