Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VI U 268/24

Common courts2025-11-12
Case number
VI U 268/24
Judgment date
2025-11-12
Type
SENTENCE

Judges

Iwona Dzięgielewska (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt VI U 268/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 12 listopada 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: Sędzia Iwona Dzięgielewska</p> <p>Protokolant: Anna Zarębska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">D. P.</span> </p> <p>przeciwko</p> <p>pozwanemu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z udziałem zainteresowanego <span class="anon-block">(...)</span> Szpitala <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zasiłek chorobowy</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">D. P.</span> </p> <p>od decyzji z dnia 16 maja 2024 roku nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1.zmienia zaskarżoną decyzję, zwalniając odwołującego się <span class="anon-block">D. P.</span> z obowiązku zwrotu zasiłku chorobowego z okres czasu od dnia 26.10.2020 roku do dnia 18.11.2020 roku, od dnia 06.12.2021 roku do dnia 08.12.2021 roku wraz z odsetkami;</p> <p>2.zasądza od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz odwołującego się <span class="anon-block">D. P.</span> kwotę 360 zł( trzystu sześćdziesięciu złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>VI U 268/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 1 lipca 2024 roku wpłynęło odwołanie <span class="anon-block">C. V.</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział ZUS w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 16 maja 2024 roku znak <span class="anon-block">(...)</span> w przedmiocie odmowy prawa do zasiłku chorobowego za okres od 26 października 2020 roku do 18 listopad 2020 roku oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wraz z odsetkami w kwocie łącznej brutto 13 626,70 zł. W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, że organ odmówił mu prawa do zasiłku powołując się na okoliczność, że w okresie niezdolności do pracy odwołujący się wykonywał pracę zarobkową. Zaprzeczył, aby pracował w tym czasie na rzecz jakiegokolwiek płatnika, przebywał w izolacji domowej w związku z zachorowaniem na <span class="anon-block">(...)</span>2. Wskazał, że udzielił w tym czasie teleporad trzem pacjentom powołując się przy tym na działanie na korzyść pacjenta. Zaznaczył, że działalność ta miała charakter incydentalny i spowodowane były nadzwyczajnym okolicznościami związanymi z pandemią <span class="anon-block">(...)</span>19, w ramach własnej praktyki lekarskiej. Gwałtownie rosła w tym czasie liczba zachorowań, a wystawianie zwolnień lekarskich warunkowane było trudnymi warunkami w skali kraju. Za udzielone porady nie pobrał wynagrodzenia. Nadto podał, że nie mial świadomości, iż pozostawanie w izolacji niesie za sobą takie same skutki w zakresie braku podejmowania czynności zawodowych jak przebywanie na zwolnieniu lekarskim. Nie miał zatem świadomości, że nienależnie pobrał świadczenie (odwołanie k. 1-13)</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">W.</span>wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że w czasie izolacji domowej oraz zwolnienia lekarskiego, którego płatnikiem był <span class="anon-block">(...)</span> Szpital <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, odwołujący się wykonywał pracę zarobkową na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Medycznego. Wysłany do odwołującego się protokół z kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego nie został przez odwołującego się podjęty w terminie. W takich okolicznościach sprawy brak jest podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 16-16v).</p> <p>W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Odwołujący pracuje jako lekarz internista. W okresie objętym zaskarżoną decyzją pracował w Klinice <span class="anon-block">(...)</span> jako nauczyciel akademicki oraz na Oddziale VII <span class="anon-block">(...)</span> Szpitala <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Wynagrodzenie wypłacane było z góry za dany miesiąc, jeśli były zwolnienia to korygowane były w kolejno następnym miesiącu. Listy obecności miał podpisywać pracownik, w przypadku braku podpisu, poświadczał obecność kierownik. Listy były też wypełniane elektronicznie. Dodatkowo odwołujący się prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczył usługi dla spółki <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span>, a także prowadził indywidualną praktykę lekarską pod firmą <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Okres objęty zaskarżoną decyzją to czas pandemii <span class="anon-block">(...)</span>19. Odwołujący się pracował wśród chorych ludzi i oba okresy niezdolności do pracy od 26 października 2020 roku do 18 listopad 2020 roku oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku związane były z zachorowaniem na <span class="anon-block">(...)</span>. Rok 2020 był to czas, kiedy gwałtownie wzrastała liczba zachorowań, zamykano zakłady pracy, ograniczano usługi gastronomiczne, a na <span class="anon-block">(...)</span> do końca 2021 roku nie odbywały się zajęcia ze studentami stacjonarne na Uczelni, a jedynie online. Wykładowców poproszono, aby nagrali wcześniej wykłady, które następnie miały być odtwarzane studentom, wykładowcy - lekarze pozostawali zaś przy łóżkach pacjentów (zeznania świadka <span class="anon-block">M. P.</span> k. 85- 86 e - protokół<span class="anon-block">(...)</span>; zeznania odwołującego się k. 86v e - protokół <span class="anon-block">(...)</span>).</p> <p>W okresie od 26 października 2020 roku do 18 listopad 2020 roku oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku odwołujący się był niezdolny do pracy. W pierwszym okresie przebywał też w izolacji. Za ten okres płatnik składek <span class="anon-block">(...)</span> Szpital <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>wypłacił odwołującemu się zasiłek chorobowy w łącznej kwocie brutto 10 329,93 zł (okoliczność niesporna).</p> <p>W dniach 26 października 2020 roku, 28 października 2020 roku, 13 listopada 2020 roku i 17 listopada 2020 roku przeprowadził teleporady dla 3 pacjentów, podczas których zostały wypisane zostały 4 zwolnienia lekarskie. Czynności te wykonał nieodpłatnie w ramach prowadzonej praktyki lekarskiej. Nie świadczył pracy w okresie objętym zaskarżoną decyzją na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span>, ani nie wykładał na Uniwersytecie Medycznym (email. k.14; zeznania odwołującego się k. 86v e - protokół <span class="anon-block">(...)</span> oświadczenia - akta rentowe k.9).</p> <p>W dniu 18 stycznia 2024 roku odwołujący się otrzymał zawiadomienie o wszczęciu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy za lata 2020-2021, przedłożonych płatnikowi <span class="anon-block">(...)</span>. Ustalono brak podstaw do uznania, że wykorzystywał on zwolnienia od pracy niezgodnie z ich celem (pismo k. 23; pismo k.24). Odrębne postępowanie prowadzono w zakresie zwolnień lekarskich przedłożonych płatnikowi składek :<span class="anon-block">(...)</span>. Na podstawie nadesłanych przez <span class="anon-block">(...)</span> dla Dorosłych wyjaśnień ustalono, że w okresie od 26 października 2020 r. do 18 listopada 2020 r. oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku odwołujący się wykonywał pracę w <span class="anon-block">(...)</span> na stanowisku asystent - nauczyciel akademicki. Pracę wykonywał osobiście, za co otrzymał wynagrodzenie (pismo k. 29; protokół pokontrolny k. 28 akt rentowych).</p> <p>Decyzją z dnia 16 maja 2024 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">(...)</span> odmówił odwołującemu się prawa do zasiłku chorobowego w okresie od 26 października 2020 roku do 18 listopada 2020 roku oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku i zobowiązał go do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wraz z odsetkami, w kwocie łącznej brutto 13 626,70 zł (decyzja k.40 akt rentowych).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, aktach rentowych, na podstawie zeznań świadka <span class="anon-block">M. P.</span> k. 85- 86 e - protokół <span class="anon-block">(...)</span> i zeznań odwołującego się k. 86v e - protokół 00:51:35 - 01:00:47.</p> <p> <strong> <!-- --> S ąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie jako uzasadnione zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zaskarżona decyzją z dnia 16 maja 2024 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">W.</span> odmówił odwołującemu się prawa do zasiłku chorobowego w okresie od 26 października 2020 roku do 18 listopada 2020 roku oraz od 6 grudnia 2021 roku do 8 grudnia 2021 roku i zobowiązał go do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wraz z odsetkami, w kwocie łącznej brutto 13 626,70 zł.</p> <p>Zgodnie z art. 17 ust 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.2025.501 t.j.) ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.</p> <p>Zgodnie z art 21 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i niektórych innych ustaw (DzU 2021.1621) (przepisy przejściowe) „zasiłki oraz świadczenia rehabilitacyjne, do których prawo powstało przed dniem 1 stycznia 2022 wypłaca się w wysokości, na zasadach i w trybie określonych w przepisach ustawy zmieniającej w art 4 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2022 za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy.</p> <p>Zgodnie z art. 68 ust 1 ustawy zasiłkowej Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których mowa w art. 61 podmioty ustalające prawo i wypłacające zasiłki ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich. Szczegółowe zasady natomiast i i tryb kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990650743" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich - Dz. U. z 1999 r. Nr 65, poz. 743 ()">Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich</a> (Dz. U. Nr 65, poz. 743).</p> <p>Organ rentowy odmówił odwołującemu się prawa do zasiłku chorobowego za okresy objęte zaskarżoną decyzją bowiem w trakcie kontroli ustalił, że odwołujący się w trakcie zwolnień lekarskich wykonywał pracę zarobkową na rzecz innych podmiotów niż płatnik składek<span class="anon-block">(...)</span>. Oparł się przy tym na piśmie jakie otrzymał od <span class="anon-block">(...)</span>, że odwołujący się poświadczył obecności w danych dniach na listach obecności tj. prowadził wykłady dla studentów w tym czasie. Odwołujący zaprzeczył, aby wykładał dla studentów na uczelni w tym czasie, a jedynie dla 3 pacjentów wystawił incydentalnie zwolnienia lekarskie.</p> <p>Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe ze złożonych do akt sprawy dokumentów - w tym list obecności - oryginałów za okres październik - listopad 2020 oraz kopii za grudzień 2021 roku - oraz dokumentów znajdujących się w aktach rentowych.</p> <p>Sąd ustalił, że niewątpliwie w obu spornych okresach odwołujący się był niezdolny do pracy z powodu choroby i w obu przypadkach było to zachorowanie na <span class="anon-block">(...)</span>19. Był to czas pandemii i liczba zachorowań w tym czasie znacząco rosła. W okresie pierwszej niezdolności od 26 października 2020 roku do 18 listopada 2020 roku do pracy miał zapalenie mięśnia sercowego przebywał na zwolnieniu lekarskim, a następnie w izolacji domowej.</p> <p>Na podstawie obowiązujących wówczas przepisów szczególnych tj. ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem <span class="anon-block">(...)</span>19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2157) osoby skierowane na kwarantannę albo przebywające w izolacji miały prawo do wynagrodzenia za czas choroby, które finansował pracodawca albo zasiłku chorobowego (art. 4 hb).</p> <p>Sąd ustalił, że odwołujący się nie wykonywał pracy zarobkowej podczas pierwszego okresu zwolnienia tj. od 26 października 2020 roku do 18 listopada 2020 roku. Z oryginałów list obecności wynika, że odwołujący się nie świadczył pacy w tym czasie na <span class="anon-block">(...)</span>. Nie wykonywał też pracy na rzecz LuxMed (oryginały list obecności k. 71 plik; mail. k.14). W tym okresie odwołujący się w ramach własnej praktyki lekarskiej wystawił cztery zwolnienia lekarskie dla trzech pacjentów, w ramach teleporady. Nie przyjmował ich osobiście i nie pobrał za powyższe wynagrodzenia, a działania swoje argumentował pomocą pacjentom podczas narastającej liczby zachorowań <span class="anon-block">(...)</span>19. Nie kierował się chęcią zysku, ale potrzebą społeczną i wsparciem medycznym.</p> <p>Pracą zarobkową, której wykonywanie w okresie orzeczonej niezdolności do pracy powoduje utratę prawa do zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jest każda aktywność ludzka zmierzająca do osiągnięcia zarobku (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2018 r. III UK 72/17; wyrok SN z 20.10.2005 r., II UK 154/04, OSP Nr 4/2006, poz. 43; wyrok SN z 5.4.2005 r., I UK 370/04, OSNP Nr 21/2005, poz. 342).</p> <p>Zasadą jest więc, że osoba ubezpieczona pobierająca zasiłek chorobowy w czasie zwolnienia lekarskiego nie może podejmować żadnej pracy zarobkowej. Zasiłek chorobowy jest pewnego rodzaju rekompensatą za utracone wynagrodzenie, które moglibyśmy otrzymać gdybyśmy byli w stanie pracować. Jakiekolwiek czynności związane z pracą, a mające charakter incydentalny, które orzecznictwo Sądu Najwyższego warunkowo dopuszcza jako wykonywanie czynności służbowych w trakcie zwolnienia lekarskiego nie mogą mieć jednak bezpośredniego związku z wypracowywaniem dochodu. Sytuacje takie dotyczą jednak przede wszystkim przedsiębiorców, którzy muszą podjęć czynności z uwagi na zatrudnianie pracowników jak np: podpisywanie dokumentów finansowych – listy płac, listy przelewów, dokumenty rozliczeniowe sporządzone przez pracowników. Sąd uznał, że nieodpłatne wystawienie podczas teleporad 4 zwolnień lekarskich w ramach prowadzonej działalności stanowi przykład takiego incydentalnego zachowania. Sąd miał przy tym na uwadze także ówczesną sytuację związaną z pandemią, ogromny wzrost zachorowań w tym okresie i niedobór pomocy medycznej lekarskiej i pielęgniarskiej. Także czynności te, w ocenie Sądu, jak najbardziej można uznać za wymuszone okolicznościami.</p> <p>W zakresie natomiast drugiego z okresów niezdolności 6 - 8 grudnia 2021 roku Sąd zważył, że niewątpliwie odwołujący się nie świadczył pracy w ramach własnej praktyki lekarskiej, ani na rzecz LuxMed. Organ rentowy nie wykazał również ponad wszelką wątpliwość, że w tym czasie odwołujący się wykonywał pracę na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>, a na tym oparł swoją decyzję. W toku postępowania przedłożono jedynie kopie list obecności, wobec braku oryginałów (lista obecności k. 80). Odwołujący się zaprzeczył, aby na listach były jego podpisy, a zeznająca w sprawie świadek <span class="anon-block">M. P.</span>, kierownik biura ds personalnych, zeznała że jeżeli na liście obecności nie ma podpisu pracownika to powinien ją potwierdzić kierownik jednostki. Był okres, że lista uzupełniana była cyfrowo. Nie była w stanie powiedzieć czy w tych dniach to odwołujący się prowadził zajęcia. Nadto wskazała, że do końca roku 2021 nie odbywały się zajęcia stacjonarne ze studentami na uczelni, a jedynie w formie online. W tej sytuacji, przy braku udowodnienia świadczenia pracy przez odwołującego się i uzyskania z tego tytułu zarobku, Sąd uznał decyzję za niezasadną.</p> <p>Osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych zasadniczo jest zobowiązana do jego zwrotu. Zasady, na których odbywa się zwrot takich świadczeń zostały określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 84)">art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (Dz. U. z 2025 r. poz. 350, 620, 622, 769, 820, 1083, 1160, 1216,1409, 1413, 1423.). Zgodnie z ww. przepisem osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 84 ust. 11)">ust. 11</a>. Przepisy te znajdują zastosowanie nie tylko do nienależnie pobranych świadczeń wypłaconych przez ZUS, ale stosuje się je odpowiednio również do świadczeń wypłaconych bezpośrednio przez płatnika składek.</p> <p>Za nienależnie świadczenie uważa się:</p> <p>1.  świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania;</p> <p>2.  świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.</p> <p>Obowiązek zwrotu obciąża więc tego kto przyjął w złej wierze świadczenie, wiedząc że mu się nie należało (wyrok SN z dnia 28 kwietnia 2022 r. sygn II USKP 156/21).</p> <p>Skoro zatem Sąd uznał, że odwołującemu się przysługiwał zasiłek chorobowy to pobrany zasiłek był należny i nie podlega zwrotowi.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, w myśl którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Odwołująca się była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, w związku z czym należało uwzględnić koszty zastępstwa procesowego, które Sąd ustalił na podstawie § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1964 t.j.) z uwzględnieniem zmian wprowadzonych Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2024 r. Dz.U. 2024 Poz. 1949) - 360 zł.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup> § 2 k.p.c.</a>, orzekł jak w sentencji.</p> </div>