II SA/Rz 860/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Maciej Kobak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej - skargę oddala - UZASADNIENIE Przedmiotem skargi P. D. (dalej w skrócie: "skarżący") jest decyzja Wiceprezesa Sądu Okręgowego (dalej w skrócie: "Wiceprezes Sądu Okręgowego") z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego (dalej w skrócie: "Prezes Sądu Rejonowego") z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2020 r. skarżący zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej sędziego Sądu Rejonowego M. N., tj. od kiedy sędzia w wyrokach i postanowieniach posługuje się tytułem Sędzia Sądu Okręgowego, oraz ile wyroków i postanowień wydała posługując się tytułem Sędziego Sądu Okręgowego. Prezes Sądu Rejonowego w piśmie opatrzonym datą 17 stycznia 2020 r. poinformował skarżącego, iż odpowiedź na pierwsze zadane pytanie została udzielona dnia 21 stycznia 2020 r., w odpowiedzi na wniosek z dnia 23 grudnia 2019 r. Odnośnie drugiego zadanego pytania Prezes Sądu Rejonowego wskazał, iż zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 – dalej w skrócie: "u.d.i.p."). W związku z powyższym Prezes Sądu wezwał skarżącego do wykazania, w jakim zakresie udzielenie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi w piśmie z dnia 4 lutego 2020 r. skarżący zakwestionował zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej. Skarżący wyjaśnił, że uzyskał informację od Prezesa Sądu Okręgowego , iż w aktach sędzi M. N. nie ma nominacji na sędziego Sądu Okręgowego, a zatem nie ma prawa posługiwać się takim tytułem przy wydawaniu wyroków. Wnioskując zatem o wskazane dane, skarżący chce się dowiedzieć przy ilu wyrokach sędzia posłużyła się takim tytułem i ile wyroków mogło zostać wydanych z rażącym naruszeniem prawa przez w/w sędzię. W ocenie skarżącego Prezes Sądu Rejonowego nie może wykorzystywać swojego stanowiska służbowego i utrudniać dostępu do informacji, które pokazują przejrzystość działania sędziów i Sądu i są warunkiem budowania zaufania obywateli do Państwa, dlatego też nawet jeżeli jest to informacja publiczna przetworzona, to istnieje szczególny interes społeczny uzasadniający udostępnienie tej informacji. Domaganie się przejrzystości i wiedzy z działania władzy publicznej jest obowiązkiem moralnym każdego obywatela, a urzędnik nie może utrudniać obywatelom możliwości sprawowania społecznej kontroli nad władzą publiczną za pomocą instrumentów przewidzianych w u.d.i.p. Wobec powyższego udostępnienie żądanej informacji służyć ma i będzie ogólnie pojmowanemu dobru społecznemu i ewidentnie przyczyni się do poprawy funkcjonowania przestrzeni publicznej dla ogromnej grupy społecznej jaką są klienci Sądu - obywatele. Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] Prezes Sądu Rejonowego działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256) – odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji Prezes Sądu Rejonowego stwierdził, że ze względu na treść żądania, udostępnienie skarżącemu konkretnej informacji publicznej, nawet o prostym charakterze, wiązać się będzie z potrzebą ręcznej kwerendy wielu akt spraw, odszukania akt zmagazynowanych w archiwum, przygotowania zestawienia informacji. Skarżący domaga się bowiem zliczenia wszystkich postanowień i wyroków wydanych przez sędziego na przestrzeni 11 lat. Takie zabiegi czynią więc informacje proste, informacją przetworzoną, których udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Udostępnienie informacji wiązałoby się więc ze znacznymi nakładami środków, czasu i zaangażowania pracowników. Opracowanie tych danych zakłóciłoby normalny tok pracy i utrudniłoby wykonywanie zadań sądu. Prezes Sądu Rejonowego stwierdził, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga. Powinien wyjaśnić również, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. W niniejszej sprawie Prezes Sądu Rejonowego doszedł do przekonania, iż szczególna istotność dla interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji nie występuje. Skarżący jest bowiem osobą prywatną i zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego nie ma on realnych możliwości wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów i lepszej ochrony interesu publicznego. Samo stwierdzenie, iż społeczeństwo chce wiedzieć, czy funkcjonariusz publiczny przestrzega procedury, a udostępnienie informacji ma za zadanie chronić interesy obywatelskie, nie przemawia za istnieniem kwalifikowanej przesłanki uprawniającej do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Skarżący nie wskazuje, w jaki sposób uzyskane informacje miałby być przez niego wykorzystane w celu rzeczywistego poprawienia funkcjonowania sądu, a nie wynikają one także ze stanu faktycznego wiadomego organowi. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący powtórzył argumentację zawartą w piśmie z dnia 4 lutego 2020 r., podając ponadto, że po uzyskaniu informacji uważa za stosowne zawiadomić media o zaistniałej sytuacji, o ilości spraw oraz sygnaturach. Po rozpoznaniu odwołania, Wiceprezes Sądu Okręgowego decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wiceprezes Sądu Okręgowego zgodziła się z twierdzeniem, że wniosek skarżącego dotyczy informacji publicznej przetworzonej z uwagi na to, że jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem określonych środków po stronie Prezesa Sądu Rejonowego, który na dzień złożenia wniosku żądanymi przez skarżącego informacjami nie dysponował. Liczba wydanych orzeczeń przez sędziego M. N. nie jest odnotowywana w systemie ewidencyjno- repertoryjnym w taki sposób, by możliwe było wygenerowanie liczby wydanych wyroków (łącznie z tymi, które nie kończyły prawomocnie postępowania w sprawie) oraz liczby wydanych postanowień w każdej przydzielonej temu sędziemu do rozpoznania sprawie, z uzyskaniem tych, w których jednocześnie - jak określono to we wniosku - posłużyła się tytułem sędziego sądu okręgowego. Takich danych nie wprowadza się do systemu ewidencyjno- repertoryjnego w sposób umożliwiający generację niezbędnych do udzielenia informacji danych, czy też odpowiednią selekcję danych prowadzącą do uzyskania pożądanej przez skarżącego informacji. Z tego względu żądana przez skarżącego informacja publiczna nie jest informacją prostą, a stanowi informację przetworzoną. Wiceprezes Sądu Okręgowego wskazała przy tym, że żaden przepis nie zobowiązuje organów publicznych do wykonywania - w tym wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy - specjalnych wykazów, zestawień czy innego rodzaju opracowań danych. W ocenie Wiceprezesa Sądu Okręgowego odmowa udzielenia informacji przetworzonej nie jest, jak twierdzi skarżący, karaniem za właściwe i racjonalne zachowanie, nie zamyka też wiedzy i informacji o pracy urzędnika publicznego. Wiceprezes Sądu Okręgowego wyjaśniła, że sędzia M. N. posługiwała się przyznanym jej zgodnie z przeprowadzonym procesem nominacyjnym tytułem, który odnosił się do pełnienia przez nią urzędu na stanowisku, na które została powołana. Jednak używanie tego tytułu nie miało żadnego prawnego znaczenia dla treści wydanych przez nią orzeczeń. Nie świadczy zatem o tym, by orzeczenie z tego względu było "obarczone wadą prawną", w konsekwencji zaś, by interes publiczny przemawiał za udostępnieniem publicznej informacji przetworzonej w postaci liczby takich orzeczeń. Wiceprezes Sądu Okręgowego zwróciła uwagę, że konsekwencje, ale także charakter i istotę awansów poziomych, poddano analizie w ramach kontroli przez Trybunał Konstytucyjny konstytucyjności przepisów wprowadzających tą instytucję (sprawa o sygn. akt 30/08, OTK ZU nr ll/A/2009, poz. 175), jak i znoszących awans poziomy (sprawa o sygn. akt K 7/10, OTK - A 2012/5/48). Następnie Wiceprezes Sądu Okręgowego dokonała analizy przepisów dotyczących "awansu poziomego" sędziów sądów rejonowych wskazując, że jego istota sprowadzała się jedynie do zmiany tytułu przysługującego sędziemu. W wyniku awansu poziomego sędzia uzyskiwał co prawda tytuł sędziego wyższej instancji, lecz w ślad za tym nie zmieniał się zakres upoważnienia do sprawowania jurysdykcji. Awans poziomy nie rzutował więc na rodzaj i zakres czynności podejmowanych przez tak awansowanego sędziego. Zniesienie instytucji awansów poziomych oznaczało jedynie utratę uzyskanego uprzednio tytułu. W wyniku likwidacji awansów poziomych nie doszło do zmiany stanowiska sędziego. Nie osłabiało to gwarancji zawartych w konstytucji, które rzutowałyby na sposób realizacji prawa do sądu. Dlatego też wskazane przez skarżącego okoliczności, w zestawieniu z brakiem wpływu używanych przez sędziego tytułów na ważność wydawanych orzeczeń, nie stanowi wykazania interesu publicznego, który nakazywałby udostępnienia żądanej przez niego informacji przetworzonej. W ustawowym terminie skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, powtarzając dotychczasową argumentację. Podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, Wiceprezes Sądu Okręgowego wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd odnotowuje, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 pkt 3 zzs ⁴ ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U. 2020 r. poz. 374 ). Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Organy prawidłowo zgromadziły i rozważyły materiał dowodowy, czyniąc na jego podstawie właściwe ustalenia faktyczne. Przyjęta podstawa prawna rozstrzygnięcia również jest poprawna, a wywiedzione z niej następstwa prawne nie budzą wątpliwości. Skarżący wnioskiem z dnia 19 stycznia 2020 roku zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej sędziego Sądu Rejonowego M. N., tj. od kiedy sędzia w wyrokach i postanowieniach posługuje się tytułem Sędzia Sądu Okręgowego, oraz ile wyroków i postanowień wydała posługując się tytułem Sędziego Sądu Okręgowego. Prezes Sądu Rejonowego w piśmie opatrzonym datą 17 stycznia 2020 r. poinformował skarżącego, iż odpowiedź na pierwsze zadane pytanie została udzielona dnia 21 stycznia 2020 r., w odpowiedzi na wniosek z dnia 23 grudnia 2019 r. Należy odnotować, że podana w uzasadnieniach decyzji obu instancji data pisma odpowiadającego na wniosek skarżącego z dnia 19 stycznia 2020 roku – 17 stycznia 2020 roku - jest wadliwa, albowiem jest wcześniejsza niż sam wniosek. Z akt sprawy wynika jednak, Prezes Sądu Rejonowego udzielił skarżącemu odpowiedzi we wnioskowanej formie, mailowo, w dniu 31 stycznia 2020 roku, zachowując tym samym termin określony w art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Z treści skargi oraz pism skarżącego składanych w toku postępowania wynika, że skarżący nie kwestionuje faktu, iż uzyskał informację od kiedy Sędzia Sądu Rejonowego (dalej w skrócie: "SSR") M. N. w wyrokach i postanowieniach posługuje się tytułem "Sędzia Sądu Okręgowego". Skarżący podważa natomiast zasadność odmowy udzielenia mu informacji publicznej na drugie pytanie: "ile wyroków i postanowień SSR M. N. wydała posługując się tytułem Sędziego Sądu Okręgowego". Ocenę zaistniałego w niniejszej sprawie stanu rzeczy wypada rozpocząć od zwrócenia uwagi na art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze sprost. i z późn. zm.). Zagwarantowane tym przepisem prawo do informacji obejmuje dostęp do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule, określają ustawy. Należy do nich przede wszystkim u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Otwarty katalog desygnatów pojęcia informacji publicznej zawiera art. 6 u.d.i.p. W orientacji wyznaczonej treścią powołanych przepisów nie ma wątpliwości, że wnioskowana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną. W skonfigurowaniu determinowanym treścią wniosku przyjęto, że jest to informacja publiczna przetworzona, której udostepnienie uzależnione jest od uprzedniego wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego – art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Sąd przyjęte założenie podziela. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się uwagę na dwoistość rozumienia pojęcia "informacja publiczna przetworzona" W pierwszym rozumieniu, informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci, jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych, porządkujących w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, a nakierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2020 r., sygn. I OSK 396/20. W sprawie nie jest kwestionowane, że SSR M. N. posługiwała się tytułem "Sędzia Sądu Okręgowego" od 11 lat. Zgodnie z wnioskiem skarżący domagał się podania informacji "ile wyroków i postanowień wydała w/w posługując się tytułem SSO". Udzielenie odpowiedzi na tak zadane pytanie wymaga zatem ustalenia, ile Sędzia w podanym okresie wydała wyroków, ile wydała postanowień w tym kończących postępowanie w sprawie oraz incydentalnych, oraz w ilu z nich posłużyła się tytułem "Sędzia Sądu Okręgowego". W decyzjach obu instancji, podobnie jak w wezwaniu do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu prawnego z dnia 31 stycznia 2020 roku, wyjaśniono skarżącemu, iż nie ma urządzeń ewidencyjnych, przy pomocy których można byłoby wydobyć wnioskowaną informację. Jej stworzenie wymaga zaangażowania osobowego oraz czasowego. Konieczna jest ręczna kwerenda znacznej liczby akt, których część znajduje się już w archiwum. Zwrócono uwagę na wielość rozpoznanych przez Sędzię - w okresie 11 lat - spraw oraz mnogość wydanych w tym czasie orzeczeń. Sąd nie ma żadnych wątpliwości, że ustalenie informacji niezbędnych do udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego wymagałoby znacznego zaangażowania czasowego, osobowego oraz infrastrukturalnego, co pociągałoby za sobą konieczność przeorganizowania pracy przynajmniej jednego pracownika i tym samym zmniejszenia jego wydajności w odniesieniu do podstawowych - ustrojowych zadań realizowanych przez Sąd. Przepisy u.d.i.p. nie wykluczają takiego układu, ale wymagają, aby był on uzasadniony szczególnie istotnym interesem publicznym. Innymi słowy prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Wnioskodawca powinien wykazać przesłanki uzasadniające udostępnienie mu informacji przetworzonej i w jaki sposób udostępnienie mu żądanej informacji miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę funkcjonowania organów państwowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2020 r., sygn. I OSK 954/20. W odpowiedzi na wezwanie do wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego skarżący zwrócił uwagę, że w jego ocenie Sędzia, pomimo otrzymania tzw. nominacji poziomej, nie miała prawa posługiwać się tytułem "Sędzia Sądu Okręgowego" przy wydawaniu wyroków. Podał nadto, że "chce się dowiedzieć przy ilu wyrokach posłużyła się (Sędzia M. N., przyp. tut. Sądu) takim tytułem i ile wyroków mogło zostać wydanych z rażącym naruszeniem prawa przez w/w sędzię". Wyjaśnił, że chce dokonać obywatelskiej oceny prawidłowości przestrzegania przepisów i pracy urzędnika i tylko we wnioskowany sposób może ocenić czy zadania, za które płacą wszyscy polscy podatnicy, są powierzone osobom o odpowiednim morale. W ocenie skarżącego wnioskowane informacje "są ważne dla większego kręgu odbiorców", jak też stwarzają "realną możliwość uzyskania danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego." Oceniając przywołaną przez skarżącego argumentację, mającą wykazać szczególny interes publiczny w uzyskaniu wnioskowanej informacji Prezesi Sądów stanęli na słusznym stanowisku, iż jest ona deficytowa. Jest tak z dwóch względów: po pierwsze dlatego, że skarżący nie wskazał żadnego konkretnego sposobu wykorzystania wnioskowanych informacji dla dobra ogółu, a po drugie dlatego, że skarżący myli się zasadniczo co do tego, jaki wpływ ma posługiwanie się przez Sędzię M. N. tytułem "Sędzia Sądu Okręgowego" na zachowanie reżimów formalnoprawnych i materialnoprawnych w wydanych przez tę Sędzię wyrokach i postanowieniach. Instytucja awansu poziomego została wprowadzona do polskiego porządku prawnego w drodze ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 136, poz. 959; dalej: ustawa z 2007 r.). Wraz z wejściem w życie przedmiotowej regulacji, tj. 1 lipca 2008 r., powstały dwa nowe stanowiska sędziowskie - sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym i sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym. Ustawa z 2007 r. uzależniała możliwość ubiegania się o powołanie na wskazane stanowiska od spełnienia ustawowych przesłanek i określała tryb, w jakim do owego powołania dochodziło. Zgodnie bowiem z dodanym art. 63a do ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: p.u.s.p.), na stanowisko sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym mógł być powołany sędzia sądu rejonowego, który pełnił służbę na zajmowanym stanowisku co najmniej piętnaście lat i po osiągnięciu drugiej stawki awansowej wynagrodzenia zasadniczego nie był ukarany karą dyscyplinarną, nie otrzymał wytknięcia uchybienia, o którym mowa w art. 40 p.u.s.p., ani nie miał zwróconej uwagi w trybie określonym w art. 37 § 4 p.u.s.p.. W odróżnieniu od awansu pionowego, powołanie w trybie awansu poziomego nie wiązało się ze zmianą miejsca pełnienia służby przez sędziego. Treść art. 65b § 1 in principio p.u.s.p. wyraźnie bowiem przesądzała, że "sędzia sądu okręgowego w sądzie rejonowym pełni służbę w sądzie rejonowym określonym w akcie powołania (...)". Otrzymanie awansu poziomego, wyjąwszy kwestię zmiany w sferze wynagrodzenia, nie wiązało się z dalej idącymi zmianami w zakresie reszty praw i obowiązków tak awansowanych sędziów. Zgodnie z brzmieniem art. 65b § 1 i § 2 in fine p.u.s.p. do praw i obowiązków sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym znajdowały zastosowanie przepisy dotyczące sędziego sądu rejonowego. W przeciwieństwie zaś do analizowanego powyżej rozwiązania, otrzymanie awansu pionowego miało zasadniczy wpływ na zakres inwestytury awansowanego sędziego, a w konsekwencji rzutowało na katalog jego obowiązków. Co więcej, sędzia, który otrzymał awans poziomy, chcąc orzekać w sądzie wyższej instancji, musiał przejść całą procedurę awansu pionowego, tak samo jak każdy inny kandydat na wolne stanowisko w sądzie okręgowym, czy sądzie apelacyjnym. To, że po awansie poziomym sędzia tytularnie stawał się sędzią sądu okręgowego (lub odpowiednio: sędzią sądu apelacyjnego) nie miało znaczenia dla trybu, w jakim miała być rozpoznawana jego kandydatura. Instytucja awansu poziomego została usunięta z porządku prawnego z dniem [...] stycznia 2009 roku, na mocy art. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2009r. nr 1, poz. 4). Zgodnie z art. 4 pkt 1 tej ustawy z dniem wejścia jej w życie sędziowie powołani na stanowisko sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym stają się sędziami sądów rejonowych, które stanowią ich miejsce służbowe. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 maja 2012 r., sygn. K 7/10 nie stwierdził niekonstytucyjności art. 4 pkt 1 ustawy nowelizującej z 19 grudnia 2008 r. Zwrócił natomiast uwagę na kilka istotnych z perspektywy niniejszej sprawy kwestii. Wskazał, że powołanie na stanowisko sędziowskie – art. 179 Konstytucji - winno nie tylko stanowić tytuł do sprawowania władzy sądowniczej, lecz także określać zakres sprawowania tejże władzy - istnieje bowiem ścisły związek między ucieleśnieniem prawa danej osoby do wymierzania sprawiedliwości a koniecznością wskazania zakresu wykonywania przez nią jurysdykcji. Tym samym nie sposób mówić o powołaniu do wymierzania sprawiedliwości in abstracto - wręcz przeciwnie - skutkiem aktu wydanego przez Prezydenta na podstawie art. 179 Konstytucji będzie powołanie do rozstrzygania konkretnych spraw. Oznacza to obowiązek każdorazowego określania w akcie powołania rodzaju i szczebla sądu, do którego sędzia został powołany. Innymi słowy, ratio legis powołania do służby sędziowskiej sprowadza się do nadania prawa jurysdykcji i sprecyzowania jego granic przez wskazanie obejmowanego stanowiska. W takim ujęciu powołania, w które wpisany jest obowiązek każdorazowego określania rodzaju i szczebla sądu, mieści się również procedura awansowania, tj. powoływania na stanowisko sędziowskie w sądzie wyższej instancji. W wyniku awansu sędzia po pierwsze - traci uprawnienie do wykonywania swej funkcji w sądzie niższego rzędu, po drugie zaś - uzyskuje nowe uprawnienie - do sprawowania jurysdykcji w innym niż dotychczasowy sądzie. Stąd też pożądane jest, by dookreślając status sędziego, sprawującego urząd na określonym stanowisku i w określonym miejscu służbowym, posłużyć się konstytucyjną konstrukcją powołania. Powołanie danej osoby przez Prezydenta na stanowisko sędziego stanowi nie tylko mianowanie jej sędzią w ogóle, ale też powołanie na sędziego jedynie określonego sądu, a nie wszystkich sądów polskich. Przez akt powołania osoba ta staje się sędzią, czyli jest uprawniona do orzekania. Może jednak orzekać tylko w sądzie macierzystym. Sędzia może i powinien wykonywać władzę sądowniczą w sądzie, w którym ma miejsce służbowe. Prezydent, w akcie powołania wyznacza, miejsce służbowe (siedzibę) sędziego (art. 55 § 3 u.s.p.). Miejsce służbowe to konkretny sąd (obszar jurysdykcyjny) należący do właściwości sądu (art. 10 u.s.p.), w którym sędzia może sprawować wymiar sprawiedliwości. Innymi słowy, akt powołania jest aktem kształtującym status sędziego - osoba powołana przez Prezydenta jest bowiem co do zasady uprawniona do orzekania wyłącznie w sądzie określonym w akcie powołania. Tym samym równocześnie z nadaniem sędziemu inwestytury dochodzi do określenia zarówno obszaru wykonywania jurysdykcji jak i zakresu rzeczowego rozpoznawanych spraw. W konsekwencji akt powołania determinuje zakres obowiązków sędziego. Procedura otrzymania awansu poziomego, jakkolwiek opisywana przez ustawodawcę w kategorii "powołania", nie była ukierunkowana na nadanie sędziemu inwestytury i zakreślenie jej granic. W zamyśle ustawodawcy nowy akt powołania wyraźnie bazował na "pierwotnym powołaniu". Brak wpływu awansu poziomego na dotychczasową pozycję sędziego uwidaczniał się także w sposobie określenia jego praw i obowiązków. Kwestię tę regulował art. 65b § 1 in fine p.u.s.p., odsyłając do przepisów dotyczących sędziego sądu rejonowego. Tak więc pod względem owych praw i obowiązków status sędziego sądu rejonowego awansowanego na stanowisko sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym, wyjąwszy kwestię podwyższenia wynagrodzenia, nie ulegał zmianie. W wyniku awansu poziomego sędzia uzyskiwał co prawda tytuł sędziego wyższej instancji, lecz w ślad za tym nie zmieniał się zakres upoważnienia do sprawowania jurysdykcji. Tym samym sędzia sądu okręgowego w sądzie rejonowym, aby rzeczywiście orzekać w sądzie okręgowym, musiałby uzyskać stosowne upoważnienie w trybie delegacji albo przejść procedurę awansu pionowego. Trybunał zwrócił uwagę, że sposób uregulowania awansu poziomego rodzi także pytanie, czy w tej sytuacji w ogóle mamy do czynienia z awansem. Jeżeli bowiem przez awans rozumieć powołanie na stanowisko sędziowskie w sądzie wyższej instancji, to niewątpliwie awans poziomy nie mieścił się w tak zredagowanej definicji. W analogiczny sposób należy odnieść się do skutków uchylenia przepisów umożliwiających awans poziomy z dniem [...] stycznia 2009 roku. Derogacja przedmiotowych przepisów de facto wiązała się wyłącznie z utratą uzyskanego uprzednio tytułu, nie wiązała się natomiast ze zmianą zakresu obowiązków ani też miejsca urzędowania. Z powyższych wywodów kreśli się jeden zasadniczy wniosek: zarówno awans poziomy, jak i jego utrata z dniem [...] stycznia 2009 roku nie wiązały się ze zmianą ustrojowego zakresu inwestytury sędziów sądów rejonowych. Powoływanie się przez sędziego sądu rejonowego w wydawanych orzeczeniach na tytuł Sędziego Sądu Okręgowego w Sądzie Rejonowym, nawet po [...] stycznia 2009 roku, nie miało żadnego znaczenia dla ich ważności, poprawności i skuteczności. Awans poziomy odnosił się bowiem zasadniczo wyłącznie do tytułu, natomiast w ogóle, do zakresu kompetencji wymierzania sprawiedliwości. W tej orientacji podnoszone przez skarżącego argumenty o konieczności ustalenia ilości orzeczeń wydanych przez Sędzię M. N. z rażącym naruszeniem prawa nie mogą zostać ocenione jako trafne, i co za tym idzie, uzasadniające przyjęcie, że za uzyskaniem wnioskowanych informacji stoi szczególnie istotny interes publiczny. Uzyskanie wnioskowanych informacji nie wpłynie na poprawę interesu publicznego, wspólnego dobra, albowiem w żaden sposób wartości te nie doznały uszczerbku. Sędzia M. N. zgodnie z obowiązującymi naówczas przepisami, przeszła procedurę nominacyjną i uzyskała tytuł Sędziego Sądu Okręgowego w Sądzie Rejonowym. Posługiwanie się przez nią tym tytułem po wejściu w życie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw nie ma żadnego znaczenia dla prawnej poprawności wydanych przez nią orzeczeń. Z tych względów podane przez skarżącego argumenty mające wskazywać na szczególnie uzasadniony interes publiczny w uzyskaniu informacji ile wyroków i postanowień Sędzia wydała tytułując się Sędzią Sądu Okręgowego nie mogły zostać uznane za trafne. Odmowa uzyskania informacji publicznej przetworzonej była wobec tego zasadna. Z podanych przyczyn Sąd skargę oddalił – art. 151 P.p.s.a.