III SA/Lu 4/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] grudnia 2020 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez ważnego zezwolenia postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 18 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną S. C. (skarżący) złożoną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 27 sierpnia 2020 r., oddalającego skargę S. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] października 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez ważnego zezwolenia. Podstawę odrzucenia stanowił art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") - skarżący samodzielnie sporządził i podpisał skargę kasacyjną. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 7 grudnia 2020 r. wraz ze stosownym pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 14 grudnia 2020 r. skarżący wniósł sporządzone samodzielnie i podpisane zażalenie od powyższego postanowienia. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś do art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2, który nie ma w sprawie zastosowania. Przywołany powyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wprowadza przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., do których skarżący nie należy, uprawnione są do wniesienia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej sporządzonego osobiście. Obowiązek sporządzenia zażalenia przez podmiot wymieniony w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a., uznał zażalenie sporządzone przez skarżącego samodzielnie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji postanowienia. Dla porządku wyjaśnić należy, że wbrew stanowisku zażalenia art. 173 § 2 p.p.s.a nie może być odczytywany w oderwaniu od art. 175 p.p.s.a. Ponadto niezrozumiały jest zawarty w zażaleniu wniosek skarżącego o rozpatrzenie jego pisma, w przypadku odrzucenia zażalenia, jako pytania prawnego. W kontekście powyższego po pierwsze zauważyć należy, że z treści zażalenia nie wynika o jakiej treści pytanie chodzi i do kogo skierowane. Po drugie jedyna możliwość przedstawienie przez Sąd pytania prawnego czy to Trybunowi Konstytucyjnemu czy Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej istnieje tylko w trakcie postępowania, w konkretnej sprawie i uzasadnia zawieszenie tego postępowania z urzędu (art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a). Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy postępowanie sądowe zostało zakończone wyrokiem z 27 sierpnia 2020 r. Podobnie rzecz się ma w przypadku możliwości zwieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak już wskazano sprawa niniejsza została rozstrzygnięta. Wobec powyższego i na podstawie wyżej wskazanych przepisów należało orzec jak w sentencji.