Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VI Ka 1061/24

Common courts2025-11-13
Case number
VI Ka 1061/24
Judgment date
2025-11-13
Type
REASONS

Legal basis

Judgment text

<p>Warszawa, dnia 13 listopada 2025 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1061/24</p> <p> <strong> <!-- -->1</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->4 Przewodniczący: SSO Tomasz Morycz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->6protokolant: protokolant sądowy Jakub Stuleblak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->8i oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">B. R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->9po rozpoznaniu dnia 3 listopada 2025 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->10sprawy <span class="anon-block">P. H. (1)</span>, syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->11oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->12na skutek apelacji wniesionej przez oskarżycielkę posiłkową </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->13od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->14z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 746/22</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->16I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->17II. zasądza od oskarżycielki posiłkowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej w postępowaniu odwoławczym i obciąża ją wydatkami tego postępowania. </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="22"/> <col width="131"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="120"/> <col width="11"/> <col width="32"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="13"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="3"> <p>VI Ka 1061/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.1  <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 26 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 746/22</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>1.2  <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☒ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="9"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="11"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="11"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.11.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać oskarżonego.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="2"/> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać oskarżonego.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="41"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="44"/> <col width="63"/> <col width="122"/> <col width="21"/> <col width="26"/> <col width="157"/> <col width="45"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"/> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="4"> </td> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Oskarżycielka posiłkowa zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:</strong> </p> <p>1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz zasadom wiedzy i doświadczenia życiowego; nierozważeniu całokształtu okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, które to naruszenie miało wpływ na treść skarżonego orzeczenia;</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż oskarżony <span class="anon-block">P. H. (1)</span> nie działał z zamiarem popełnienia zarzucanego mu czynu podczas, gdy całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do odmiennego wniosku, który to błąd miał wpływ na treść skarżonego orzeczenia.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Ilość, rodzaj i powiazanie zarzutów przemawiały za ich zbiorczym omówieniem. Tym bardziej, że wszystkie były niezasadne.</p> <p>Na wstępie przypomnieć należy, że by ocena dowodów przeprowadzona przez organ postępowania dokonana została zgodnie z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> konieczne jest: 1) oparcie jej na wszystkich przeprowadzonych dowodach, mając na względzie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia danej kwestii; 2) uwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania; 3) uwzględnienie wskazań wiedzy; 4) uwzględnienie doświadczenia życiowego. Zasada swobodnej oceny dowodów jest zasadą kontrolowanej oceny dowodów, która wyraża się w dwóch aspektach. Po pierwsze, organ procesowy musi uzasadnić, dlaczego oparł się na jednych, a nie na innych dowodach oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Po drugie, organ odwoławczy kontroluje swobodną ocenę dowodów dokonaną przez organ pierwszej instancji. Przy czym zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wykazać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności.</p> <p>Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III KK 78/21, prezentowanie własnej - możliwej w realiach konkretnej sprawy - oceny dowodów, bez wykazania błędności tej, której dokonał sąd pierwszej instancji, nie upoważnia jeszcze sądu odwoławczego do zajęcia w tej materii stanowiska odmiennego. Sąd odwoławczy, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie prowadzi samodzielnie postępowania dowodowego co do istoty sprawy, jest bowiem głównie sądem kontrolującym procedowanie przed sądem pierwszej instancji i stanowisko tego sądu może zakwestionować jedynie wówczas, gdy wykaże, że to postępowanie i jego wynik obrażają prawo.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela również pogląd zawarty w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 173/19. Wskazano w nim, że na uzasadnienie błędu ustaleń faktycznych lub naruszenie standardów swobodnej oceny bądź interpretacji dowodów nie wystarczy subiektywne przekonanie skarżącego o niesprawiedliwości orzeczenia, a konieczne jest wykazanie, że w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenie faktycznie nie mające oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo że takiego ustalenia nie poczyniono mimo, że z przeprowadzonych dowodów określony fakt jednoznacznie wynikał, względnie wykazanie, iż tok rozumowania sądu I instancji był sprzeczny ze wskazaniami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki, czy zasadami wiedzy.</p> <p>Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, apelacja oskarżycielki posiłkowej stanowiła jedynie subiektywną ocenę zaistniałych okoliczności i gołosłowną polemikę z zaskarżonym wyrokiem. Wbrew jej twierdzeniom, Sąd Rejonowy prawidłowo, zgodne z regułami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne, słusznie uniewinniając oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Po pierwsze, w latach 2014 - 2016 oskarżonego i oskarżycielkę posiłkową łączyła relacja romantyczna. Nie była to zatem krótkotrwała znajomość. W/w pomieszkiwali ze sobą i rozważali wspólną przyszłość, mając mieć nawet wspólne dziecko. To, że ostatecznie nie rozwinęło się to w sposób oczekiwany przez oskarżycielkę posiłkową nie oznacza automatycznie, że oskarżony od początku miał złe intencje i ją oszukał. Zarówno w sensie uczuciowym, jak i finansowym. Po drugie, oskarżycielka posiłkowa miała pożyczyć oskarżonemu pieniądze - czyniąc to wielokrotnie i gotówką - ale nie posiadała żadnych dokumentów bezsprzecznie to potwierdzających, w tym umów lub pokwitowań, z których wynikałyby nie tylko daty i kwoty, ale również termin lub terminy zwrotu. Mimo że doradzał jej to świadek <span class="anon-block">G. K.</span>. Co więcej, oskarżycielka posiłkowa sama nie wiedziała, ile to było, raz wskazując na 70.000 złotych, a innym razem na 58.100 złotych. Wprawdzie w/w dołączyła cztery potwierdzenia wypłaty przez nią środków finansowych i dwa potwierdzenia wykonanych przez nią przelewów na rzecz innej osoby niż oskarżony, jednak nie jest to tożsame z udostępnieniem mu tych pieniędzy. Tym bardziej, że w/w przelewy dokonano na rzecz <span class="anon-block">M. N.</span> i zatytułowano je „zasilenie”, a nie <br/>„pożyczka”. Ponadto nie wiadomo, jakie dokładnie były ustne ustalenia z oskarżonym. Twierdzenia oskarżycielki posiłkowej, których nie sposób w obiektywny sposób potwierdzić były niewystarczające. Po trzecie, oskarżycielka posiłkowa jest dorosłą i doświadczoną życiowo osobą, świadomie i dobrowolnie wspomagając oskarżonego w jego bieżących sprawach, w tym zawodowych, mając w perspektywie prowadzenie w przyszłości wspólnego gospodarstwa domowego i wspólnego budżetu. Tym samym w/w działała nie tylko dla dobra oskarżonego, ale też pośrednio swojego, dobrze znając jego skomplikowaną sytuację rodzinną i materialną. Postępuje tak zresztą wielu partnerów, podejmując swego rodzaju ryzyko i licząc na pozytywne zakończenie. Co więcej, część środków finansowych miała być przeznaczana na bieżące wydatki, chociażby paliwo.</p> <p>Po czwarte, oskarżycielka posiłkowa wiedziała, że przekazane oskarżonemu pieniądze zostaną w przeważającej mierze spożytkowane na spłatę jego zobowiązań finansowych. W/w niczego przed nią w tym aspekcie nie zatajał. Co więcej, oczywistym było, że ewentualny zwrot - w takiej czy innej formie - nie nastąpi szybko. Po piąte, oskarżycielka posiłkowa upomniała się o pieniądze dopiero w 2020 r., a więc po 4 latach, a dopiero w 2021 r., a więc po 5 latach, złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Zbiegło się to z dowiedzeniem się przez nią za pośrednictwem facebooka o zawarciu przez oskarżonego związku małżeńskiego. Wówczas też złożyła pozew o ustalenie ojcostwa, uprzednio w akcie urodzenia dziecka w pozycji ojciec wpisując „n/n”, gdzie powództwo zostało prawomocnie oddalone. Gdyby w/w faktycznie uważała, że doszło do popełnienia przestępstwa oszustwa, to zareagowałaby znacznie wcześniej. Powyższe dodatkowo poddawało w wątpliwość jej twierdzenia w tym zakresie. Zwłaszcza, że tłumaczyła to tym, że dopiero po kilku latach uzyskała dowody obciążające oskarżonego, których jednak nigdy nie przedłożyła. Zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. Za takowe nie sposób uznać wydruków z korespondencji sms-owej, które świadczą jedynie o chęci porozumienia, nie potwierdzając przestępstwa. Po piąte, czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> może być popełniony jedynie umyślnie, w dodatku w zamiarze bezpośrednim kierunkowym. Oznacza to, że sprawa musi świadomie wprowadzić pokrzywdzonego w błąd co do możliwości zwrotu pieniędzy, dążąc do osiągnięcia korzyści majątkowej czyimś kosztem i doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W dodatku, przy przyjęciu kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>, z góry powziętym zamiarem. Powyższe musi być wykazane, a nie domniemywane. Nawet jeśli oskarżony nie zwrócił oskarżycielce posiłkowej pieniędzy, to zaistniała sytuacja powinna zostać rozstrzygnięta na drodze cywilnej. Cele postępowania karnego są odmienne i nie powinno być ono wykorzystywane do rozstrzygania tego typu sporów.</p> <p>Idąc tokiem rozumowania oskarżycielki posiłkowej, z którym nie sposób się zgodzić, to w wielu sytuacjach, kiedy znajomość czy związek nie rozwinie się w oczekiwany sposób lub nie przetrwa próby czasu, można byłoby uznać, że doszło do popełnienia przestępstwa. Z takim pojmowaniem prawa karnego i jego instytucji, w tym przestępstwa oszustwa, nie można się zgodzić. Rozczarowanie oskarżycielki posiłkowej, która liczyła na wspólną przyszłość, jednak najwyraźniej źle ulokowała uczucia, nie przesądza o popełnieniu przestępstwa oszustwa. Nawet jeśli oskarżony w przeszłości popełniał takie czyny, to nie oznacza automatycznie, że było tak też w tym przypadku. Reasumując, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Sąd nie jest władny oceniać, a tym bardziej karać za niespełnione obietnice o charakterze uczuciowym, co oczywiście nie oznacza, że oskarżycielka posiłkowa nie pożyczyła oskarżonemu pieniędzy, a ten nie powinien się z nią rozliczyć. Ta kwestia powinna być jednak rozstrzygnięta na drodze cywilnej, gdzie oskarżycielka powinna udowodnić swoje racje.</p> <p>Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 512/21, nie każde nieuregulowanie zobowiązań cywilnoprawnych przez dłużnika stanowi czyn zabroniony przez prawo karne. Do wyczerpania znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 KK</a> niezbędne jest szczególne działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej a nadto doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na pomocą fałszu - wprowadzenia w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania - a sprawca musi obejmować swoim zamiarem także ten sposób i skutek działania. Jak z kolei prawidłowo stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt III KK 216/25, sam fakt pobrania zaliczki na poczet wykonania umowy, a następnie brak realizacji zobowiązania i nie zwrócenie pobranej kwoty stanowi jedynie podstawę odpowiedzialności kontraktowej, nie zaś przestępstwo oszustwa. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a> nie uznaje za przestępstwo oszustwa zachowania polegającego tylko na doprowadzeniu kogoś, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Oskarżycielka posiłkowa wniosła o</strong> uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Z uwagi na niezasadność zarzutów niezasadne były także skorelowane z nimi wnioski.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia<br/>i podniesionych zarzutów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>).</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> <p>1.3  <strong> <!-- -->1 </strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 26 kwietnia 2024 r. w prawie o sygn. akt II K 746/22</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Jak już wyżej wskazano, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne, słusznie uniewinniając oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżycielka posiłkowa nie przedstawiła żadnych argumentów podważających to rozstrzygnięcie, które zdaniem Sądu Okręgowego było prawidłowe. </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> <p>1.3.1  1.</p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"/> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"/> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="2"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="9"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> <p>4.</p> </td> <td colspan="9"> <p>Konieczność warunkowego umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td> <p>5.</p> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="2"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <strong> <!-- -->0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Wskazać oskarżonego.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">P. H. (2)</span> </p> </td> <td> <p>II</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sąd Okręgowy zasądził od oskarżycielki posiłkowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty w postępowaniu odwoławczym i obciążył ją wydatkami tego postępowania. Powyższe orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a>. Wysokość opłaty wynikała z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 13)">art. 13 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>. Nie ulega wątpliwości, że oskarżycielka posiłkowa jest w stanie uczynić zadość orzeczeniu w tym zakresie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="98"/> <col width="33"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.3 Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Wpisać kolejny numer załącznika - 1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td colspan="5"> <p>Oskarżycielka posiłkowa</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td colspan="5"> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 26 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 746/22</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2 Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p>Uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table>