II GSK 268/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek (spr.) Sędziowie Rafał Batorowicz NSA Zofia Borowicz Protokolant Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. C. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2131/08 w sprawie ze skargi K. C. G. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Objętym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 10 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2131/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę K. C. G. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji uwzględnił następujący stan sprawy. K. C. G. wnioskiem z dnia [...] lutego 2005 r. wystąpił do M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o dofinansowanie projektu inwestycyjnego złożonego w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Wnioskodawca, po weryfikacji wniosku został wezwany do uzupełnienia wniosku. Pomimo upływu terminu nie dostarczył żądanego kompletu dokumentów. Pismem z dnia 9 czerwca 2005 r. nr [...] M. Oddział Regionalny ARiMR poinformował skarżącego, że jego wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia. Jednocześnie wskazano, że wnioskodawca nie spełnia definicji beneficjenta, gdyż na dzień składania wniosku nie był posiadaczem 1 ha użytków rolnych, co oznacza, że nie prowadził gospodarstwa rolnego. Składając odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa K. C. G. podniósł, iż dopiero następnego dnia od daty złożenia wniosku nastąpiło przeniesienie własności gruntów w formie umowy darowizny z jego matki na niego. Okoliczność ta powstała na skutek opóźnienia w sporządzeniu aktu notarialnego. Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] Zastępca Prezesa ARiMR poinformował wnioskodawcę, że jego odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie, wskazując, że wnioskodawca na wezwanie Oddziału Regionalnego ARMiR nie przedstawił żądanego kompletu dokumentów w wyznaczonym terminie do dnia 6 czerwca 2005 r. W omawianym piśmie podniesiono ponadto, że na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie realizacji przedłożonego projektu wnioskodawca nie był posiadaczem gospodarstwa rolnego. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w lipcu 2008 r. K. C. G. zaskarżył w całości "decyzję" z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] i wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi zarzucił organowi niezastosowanie zasad procedury administracyjnej polegające na błędnym uznaniu, że nie spełniał definicji beneficjenta. W ocenie skarżącego zaskarżone pismo jest w istocie decyzją administracyjną, ponieważ załatwia indywidualną sprawę z zakresu administracji. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi, w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Odrzucając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zauważył, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. Skarga zatem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, skoro pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Jednocześnie Sąd I instancji uznał, że wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność organu w załatwieniu sprawy w obowiązjącym terminie. Według WSA w W. pismo z dnia [...] czerwca 2005 r. nazwane "odwołaniem" należy traktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Sąd I instancji podniósł przy tym, że wniesienie skargi na bezczynność nie jest ograniczone żadnym terminem. W skardze kasacyjnej K. C. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Postanowieniu Sądu I instancji zarzucił "mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania – art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. polegające na bezzasadnej odmowie sądowej kontroli decyzji administracyjnej". Według wnoszącego skargę kasacyjną każdy akt organu państwa, mimo niezachowania warunków formalnych określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, jest faktycznie decyzją administracyjną, jeżeli rozstrzyga indywidualną sprawę obywatela. W ocenie kasatora o tym zaś stanowiło zaskarżone pismo z dnia [...] lipca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i jako taka podlega oddaleniu. Konkluzja zaskarżonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. pisma Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] sprowadza się do zaakceptowania stanowiska o potrzebie pozostawienia bez rozpoznania złożonego przez K. C. G. wniosku o dofinansowanie. Świadczy o tym powołanie się wprost na treść § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 listopada 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" (Dz.U. Nr 244, poz. 2454) wraz z podniesieniem, że wnioskodawca nie przedstawił w wyznaczonym terminie żądanego kompletu dokumentów. W szczególności powołano się na brak złożenia aktualnego zaświadczenia ZUS o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników, oświadczenia o spełnianiu minimalnych standardów w zakresie higieny, ochrony środowiska oraz utrzymania zwierząt w gospodarstwie rolnym. Okoliczności tych skarga kasacyjna nie podważa. Kwestia oceny, czy argumentacja przytoczona w zaskarżonym piśmie była w pełnym zakresie adekwatna dla uzasadnienia stanowiska o potrzebie pozostawienia bez rozpoznania wniosku złożonego przez K. C. G. nie zmienia poglądu, iż takie jedynie stanowisko zostało w konkluzji tego pisma wyrażone. Skoro zaś sprawa nie została rozpatrzona, to słusznie Sąd I instancji zauważył, iż środkiem zmierzającym do usunięcia stanu bezczynności organu administracji publicznej (organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pełnią taką rolę w znaczeniu funkcjonalnym) jest skarga na bezczynność o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Poprzez złożenie zatem tylko tego rodzaju skargi wnioskujący o dofinansowanie w niniejszej sprawie mógłby domagać się skontrolowania legalności stanowiska zaakceptowanego w zaskarżonym piśmie. Z uwagi zaś na to, że zaskarżone pismo nie stanowiło decyzji administracyjnej, zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. nie był zasadny. Dodać wypada, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt II GSK 63/06, na który powołuje się skarga kasacyjna, dotyczył sytuacji odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich", działanie "Ułatwianie startu młodym rolnikom", nie zaś pozostawienia wniosku w tym zakresie bez rozpoznania, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 p.p.s.a.