III SO/Wr 7/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Z.R., na Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – Ś. w przedmiocie wymierzenia grzywny wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia Sądu z dnia [...] r. ([...]) postanawia odmówić sprostowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r., skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezesa Sądu dla W. – Ś. w przedmiocie nieprzekazania pisma do rozpoznania w postępowaniu procesowym, domagając się jednocześnie "zasądzenia grzywny za nieprzekazanie pisma". W konsekwencji zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III (k. 2 akt sądowych) skargę na bezczynność Prezesa Sądu dla W.– Ś. zadekretowano pod sygnaturę III SAB/Wr 15/11, zaś wniosek o wymierzenie grzywny temu Prezesowi pod sygnaturą III SO/Wr 7/11. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego dla W. – Ś., z powodu jego niedopuszczalności (III SO/Wr 7/11), zaś postanowieniem z dnia [...] r. odrzucono skargę na bezczynność Prezesa Sądu dla W. – Ś. w przedmiocie nieprzekazania pisma do rozpoznania w postępowaniu procesowym (III SA/Wr 15/11). Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o sprostowanie sentencji postanowienia z dnia [...] r., wskazując w uzasadnieniu wniosku, że na stronie 1, w wierszu 10, 11 postanowienia jest: "w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego dla W. – Ś.", podczas gdy w jego odczuciu powinno być: "o stwierdzenie bezczynności ze strony Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – Ś. w związku z obrazą art. 19 k.p.a. i nieprzekazania pisma skarżącego z dnia [...]r. (data na asygnacie sądowej), wg właściwości do rozpoznania w postępowaniu procesowym. I zasądzenia grzywny za nieprzekazanie pisma wg właściwości". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mimo iż przepis ten stanowi jedynie o sprostowaniu orzeczeń przez sąd z urzędu, to wobec treści art. 159 p.p.s.a., traktującego o "wniosku o sprostowanie", nie ulega wątpliwości, iż strona postępowania może również składać wnioski o rektyfikację orzeczeń. Godne jest przy tym uwagi, że instytucja sprostowania jest konstrukcją procesową, która ma na celu wyłącznie naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał mu nadać. Jej wykorzystanie nie może jednak prowadzić do zmiany lub uchylenia wydanego rozstrzygnięcia. Służy jedynie wyeliminowaniu z jego treści tego, co nie jest zgodne z wolą Sądu wydającego orzeczenie. W niniejszej sprawie taki wypadek nie zachodzi. Wedle art. 138 p.p.s.a., sentencja orzeczenia powinna zawierać między innymi przedmiot zaskarżenia. Nie ulega wątpliwości, iż określenie przedmiotu zaskarżenia, powinno zawierać oznaczenie kwestionowanego aktu lub czynności (bezczynności) oraz organu administracji publicznej, którego działania lub zaniechania dotyczy skarga (celowe podkreślenie Sądu). Podkreślenia wymaga, iż w złożonej skardze (zawartej w jednym piśmie) skarżący domagał się: po pierwsze, stwierdzenia "bezczynności ze strony Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – Ś. w związku z obrazą art. 19 kpa i nieprzekazaniem pisma skarżącego z dnia [...] r. (data na asygnacie sądowej), wg właściwości do rozpoznania w postępowaniu procesowym. I zasądzenia grzywny za nieprzekazanie pisma wg właściwości", zaś po wtóre: "zasądzenia grzywny za nieprzekazanie pisma". W konsekwencji zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III (k. 2 akt sądowych) skargę na bezczynność Prezesa Sądu dla W. – Ś. zadekretowano pod sygnaturą III SAB/Wr 15/11, zaś wniosek o wymierzenie grzywny temu Prezesowi pod sygnaturą III SO/Wr 7/11. Obie sprawy zostały już przez tutejszy Sąd rozpoznane, w tym, postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. (III SA/Wr 15/11), odrzucono skargę na bezczynność Prezesa Sądu dla W. – Ś. w przedmiocie nieprzekazania pisma do rozpoznania w postępowaniu procesowym, a postanowieniem z dnia [...] r. (III SO/Wr 7/11) odrzucono wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny temu Prezesowi. I to właśnie w tym postanowieniu dookreślono przedmiot sprawy – zgodnie zresztą z intencją wnioskodawcy zawartą w piśmie z dnia [...] r. – jako "wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego dla W. – Ś.". Aktualne żądanie skarżącego sprowadza się natomiast do zmiany tegoż przedmiotu z "wymierzenia grzywny" na "stwierdzenie bezczynności" Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – Ś. Tymczasem, w tak przedstawiającym się stanie faktycznym, zawarcie w sentencji postanowienia rozpatrywanej sprawy, zadekretowanej pod sygnaturą III SO/Wr 7/11 żądania o "stwierdzenia bezczynności ze strony Prezesa Sądu Rejonowego dla W. – Ś. w związku z obrazą art. 19 k.p.a. i nieprzekazaniem pisma skarżącego z dnia [...] r.(data na asygnacie sądowej), wg właściwości do rozpoznania w postępowaniu procesowym. I zasądzenia grzywny za nieprzekazanie pisma wg właściwości", absolutnie nie może zostać uwzględnione, bowiem sprawa o stwierdzenie tej bezczynności została wyłączona do odrębnego postępowania i była już – co wymaga ponownego podkreślenia Sądu – przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 15/11. W konsekwencji należało odmówić sprostowania postanowienia, o co wnosił skarżący.