I SA/Wr 813/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA – Marta Semiczek Sędzia WSA – Piotr Kieres po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2020 r. sprawy ze skargi: W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie: podatku od środków transportowych za 2018 rok oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 8 maja 2019r., nr SKO/PO-413/131/2019 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy uchyliło decyzję Wójta Gminy Kunice z 22 lutego 2019 r., nr FN.3124.4.2019-BZ/160 określającą W. G. (dalej: Strona, Podatnik, Skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2018 r. w wysokości 758,00 zł oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych tj. pojazdu o nr rej [...] za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w kwocie 758,00 zł. Postanowieniem z 24 stycznia 2019 r. nr FN.3124.2.2019-BZ/57 Wójt Gminy Kunice wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia W. G. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż W. G. do 19 grudnia 2018 r. był właścicielem ciągnika siodłowego marki [...] o nr rej. [...]. Pojazd ten został czasowo wycofany z ruchu na okres od 26 lipca 2016 r. do 25 lipca 2018 r., w związku z czym obowiązek podatkowy powstał od 1 sierpnia 2018 r., zgodnie z art. 9 ust. 4a ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1445 ze zm., dalej: u.p.o.l.). Pomimo wezwania Podatnika do złożenia deklaracji na podatek od środków transportowych, Podatnik nie dopełnił tego obowiązku. W związku z tym wszczęto postępowanie podatkowe. Decyzją z 22 lutego 2019 r. nr FN.3124.4.2019-BZ/l60 Wójt Gminy Kunice, określił Stronie zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2018 r. w wysokości 758 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż decyzja Starostwa Powiatowego w Legnicy, znak KD.5410.09.2016.JJ z 26 lipca 2016 r. określała okres czasowego wycofania z ruchu pojazdu o nr rej. [...] od 26 lipca 2016 r. do 25 lipca 2018 r. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że w dniu 25 lipca 2018r. wygasła decyzja o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, dotycząca ww. ciągnika siodłowego. W związku z tym od 1 sierpnia 2018 r. powstał obowiązek podatkowy dla ww. pojazdu. W dniu 19 grudnia 2018 r. Skarżący dokonał sprzedaży pojazdu, dlatego obowiązek podatkowy obowiązywał w okresie od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. Roczna kwota podatku dla ciągnika siodłowego z zawieszeniem pneumatycznym, DMC 40t, 3 osiami - wynosiła w 2018 r. - 1818,00 zł. Kwota podatku za okres 5 - miesięcy 2018 r. wyniosła więc dla tego pojazdu - 758,00 zł. Uzasadniając decyzję organ I instancji powołał się na treść art. 9 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wskazał, iż wysokość zobowiązania określono na podstawie rodzaju i parametrów posiadanego przez Stronę środka transportowego oraz stawki wynikającej z uchwały Rady Gminy w Kunicach nr XXXI/174/17 z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie wysokości stawek podatku od środków transportowych za 2018 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2017r., poz. 5100). Od powstałej zaległości Skarżący powinien samodzielnie naliczyć odsetki za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności każdej kolejnej raty podatku, włącznie do dnia wpłacenia danego podatku. Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie w dniu 27 lutego 2019 r. Decyzją z 8 maja 2019 r. nr SKO/PO- 413/131/2019 Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) w Legnicy uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i określiło W. G. wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych tj. pojazdu o nr rej [...] za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w kwocie 758,00 zł. W uzasadnieniu, Kolegium co do zasady podzieliło stanowisko organu I instancji i stwierdziło, że w sposób prawidłowy określono Stronie wysokość zobowiązania w podatku od środka transportowego o nr rej. [...] w 2018 r. Zdaniem organu odwoławczego, doprecyzowania wymagało rozstrzygnięcie organu podatkowego, gdyż obowiązek podatkowy ciążył na stronie w okresie od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. Zatem Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i orzekło co do istoty sprawy wskazując konkretnie za jaki okres czasu określono przedmiotową kwotę podatku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, W. G. powołał się na art. 9 ust. 4, ust. 4a, ust. 4b. Skarżący wyjaśnił, że w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym dopuszczenie pojazdu do rejestracji musi się odbyć w stacji diagnostycznej uprawnionej do przeglądów technicznych. Natomiast wyraził wątpliwość co do zasadności dopuszczenia do rejestracji pojazdów przez pracownika Urzędu Komunikacji, który w większości przypadków nie wie co to za pojazd, nie widzi go i nie wie w jakim on jest stanie. Przepisy dotyczące podatku od środków transportowych wyraźnie zaś stanowią, że obowiązek ten powstaje od pierwszego dnia miesiąca po dopuszczeniu pojazdu do ruchu. W przypadku skarżącego pojazd nigdy nie został dopuszczony do ruchu, a dokumenty tego pojazdu znajdują się w Urzędzie Komunikacji. W związku z tym, że Skarżący nie dysponował dokumentami pojazdu, nigdy nie wyjechał na drogi publiczne, zatem w jego ocenie, skoro nie korzysta z infrastruktury drogowej, nie ma obowiązku zapłaty podatku. W konkluzji skargi, W. G. wyjaśnił, że ma 73 lata, zaś po waloryzacji otrzymuje 986 zł emerytury, za którą musi przetrwać wraz z żoną cały miesiąc. W związku z tym nie dysponuje środkami finansowymi na zapłatę podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć istotny wpływ (mających wpływ) na wynik sprawy - art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ organ złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Skarżący się temu wnioskowi nie sprzeciwił. Stosownie do art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa, w której strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Kontroli sądowej w rozpatrywanej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w przedmiocie określenia W. G. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych tj. pojazdu o nr rej [...] za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w kwocie 758,00 zł. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu podatkowego wyrażonego w tej decyzji. Decyzja ta znajduje bowiem dostateczne podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym. Przypomnieć należy, że strony różni rozumienie sformułowania użytego przez ustawodawcę w powołanym art. 9 ust. 4a ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r., nr 1170; dalej: u.p.o.l.) zawartego w pojęciu "ponowne dopuszczenie do ruchu" , co w okolicznościach niniejszej sprawy w ocenie Strony nie miało miejsca albowiem dopuszczony do ruchu nie może być pojazd, który nie posiada ważnych badan technicznych. Badaniami takimi – zaświadczeniem o pozytywnym badaniu technicznym pojazdu w chwili wyekspirowania decyzji organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu Skarżącego z ruchu, samochód ten się nie legitymował, a to oznaczało, że nie mógł faktycznie poruszać się po drogach publicznych, a co za tym idzie jak twierdzi Strona, nie zostały mu wydane tablice i dowód rejestracyjny. Zdaniem Sądu nie sposób zgodzić się ze Skarżącym na gruncie regulacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych mających w sprawie zastosowanie. Na tle rozpoznawanego zagadnienia dotyczącego powstania obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych w związku z wygaśnięciem decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu można mówić już o utrwalonym stanowisku judykatury wyrażonym m.in. w wyroku NSA z 21.04.2017 r. sygn. akt II FSK 690/15, czy też wyrokach WSA w Łodzi z 23.09.2014 r. sygn. akt I SA/Łd 335/14, WSA w Szczecinie z 22 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/SZ 658/17, a poglądy tam zaprezentowane Sąd w niniejszym składzie podziela. Przechodząc na grunt regulacji prawa materialnego wskazać należy ,że stosownie do art. 9 ust. 4a u.p.o.l. obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie okresu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu. Jak wskazał NSA w cytowanym wyroku na tle przytoczonej normy prawnej - wygaśnięcie decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu następuje w dniu ściśle określonym w decyzji. Właściciel pojazdu ma od tego momentu możliwość odebrania dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych od organu rejestrującego - zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie czasowego wycofania pojazdów z ruchu i użytkowania pojazdu. Nie ma żadnych podstaw prawnych, aby sądzić, że po wygaśnięciu decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, zaistniałaby konieczność podjęcia jakichkolwiek dodatkowych działań ze strony organu rejestrującego np. wydania kolejnej decyzji o dopuszczeniu do ruchu na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym. Skoro zgodnie z art. 71 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe, to oznacza, że pojazd – co do którego wygasła decyzja o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu – wciąż jest dopuszczony do ruchu drogowego, bowiem jego dowód rejestracyjny nie stracił automatycznie ważności, ale istnieje i jest od tego momentu do odebrania od organu. W świetle art. 71 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym pojazdy określone w ust. 1 są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną. Przepis ten potwierdza, że pojazd dopuszczony do ruchu musi być zarejestrowany. W okolicznościach kontrolowanej sprawy wycofanie pojazdu ma charakter czasowy i zostało podjęte na podstawie art. 78 a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Strona zakładała zatem, że wycofanie pojazdu z ruchu ma być jedynie przejściową sytuacją, co więcej organ rejestrujący w decyzji ściśle określa datę ustania tego tymczasowego stanu rzeczy. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych decyzja Starosty Legnickiego z 26 lipca 2016 r. nr KD.5410.09.2016.JJ o czasowym wyłączeniu pojazdu z ruchu obejmowała okres od 26 lipca 2016 r. do 25 lipca 2018 r. W tym czasie pojazd cały czas był zarejestrowany lecz wycofany jedynie z ruchu za wolą Skarżącego na czas określony , w oparciu o decyzję organu I instancji. Dowód rejestracyjny oraz tablice rejestracyjne w tym czasie zdeponowane były w organie rejestracyjnym. W takiej sytuacji sam fakt wygaśnięcia decyzji nie spowoduje co prawda automatycznego zwrotu tablic i dowodu rejestracyjnego, konieczne jest bowiem złożenie pisemnego wniosku właściciela pojazdu oraz dołączenie decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Nie ma zaś wymogu dokonywania innych czynności organu rejestrującego. Zgodzić należy się zatem z poglądem NSA, że przez ponowne dopuszczenie do ruchu na gruncie art. 9 ust. 4a u.p.o.l. należy rozumieć potencjalną możliwość wykorzystywania przez właściciela pojazdu na drogach publicznych. Datą ponownego dopuszczenia będzie zatem pierwszy dzień, w którym może on odebrać w siedzibie organu rejestrującego dowód i tablice. Od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przypada ten dzień, bez względu na to, czy właściciel stawił się w starostwie i odebrał dokumenty, w stosunku do danego pojazdu powstanie obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Można w związku z tym stwierdzić, że data ponownego dopuszczenia pojazdu do ruchu jest tożsama z datą wygaśnięcia decyzji o czasowym wycofaniu, która wynika z samej decyzji. Decyzja ta wygasa po upływie ostatniego dnia czasowego wycofania pojazdu z ruchu (por. Rafał Dowgier (vide R. Dowgier, L. Etel, B. Pahl, M. Popławski, Leksykon podatków i opłat lokalnych, ABC 2010). Tymczasem Skarżący upatruje powstanie ponownego obowiązku opłacania podatku od środków transportowych z momentem faktycznego wprowadzenia pojazdu do ruchu, a więc możliwości jego użytkowania lecz temu na przeszkodzie stoi, jak dowodzi, brak dysponowania zaświadczeniem o pozytywnym badaniu technicznym pojazdu, albowiem termin następnego badanie technicznego wyznaczony w dowodzie rejestracyjnym upłynął w okresie czasowego wycofania pojazdu z ruchu. Wskazać także należy, że w § 9a Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. Dz. U. z 2016 r., poz. 1088) uregulowano, że w przypadku gdy w okresie czasowego wycofania pojazdu z ruchu upłynął termin następnego badania technicznego pojazdu wyznaczony w dowodzie rejestracyjnym, to organ rejestrujący przed ponownym dopuszczeniem pojazdu do ruchu zamieszcza w dowodzie rejestracyjnym termin następnego badania technicznego na podstawie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Jest to więc jedynie informacja, jakie dane mają być umieszczone w dowodzie rejestracyjnym pojazdu czasowo wycofanego z ruchu w przypadku upływu terminu badania technicznego, który był w tym dowodzie wyznaczony. Instrukcja ta w żaden sposób nie zmienia interpretacji art. 9 ust. 4a u.p.o.l., jak chciałaby Strona. Z uzasadnienia skargi wynika, że skoro samochód Skarżącego nie przeszedł badan technicznych, tym samym nie zostały wydane mu tablice oraz dowód rejestracyjny. Nie sposób uznać tego poglądu za trafny także dlatego, że bierność właściciela pojazdu nie może prowadzić do sytuacji, że obowiązek podatkowy ponownie nie powstanie po upływie wygaśnięcia decyzji o czasowym wyłączeniu pojazdu z ruchu. Dla wsparcia powyższej argumentacji można też podnieść, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych nie wygasa po upływie ważności badan technicznych pojazdu, nawet jeśli po tym terminie badanie techniczne nie zostaną przeprowadzone. Podobnie o wygaśnięciu tego obowiązku nie świadczy zły stan techniczny pojazdu, ani jego fizyczna likwidacja ani brak możliwości korzystania z niego. Podsumowując, fakt nieodebrania z depozytu dowodu rejestracyjnego i tablic z uwagi na brak ważnych badań technicznych pojazdu nie ma w ocenie Sądu, wpływu na datę ponownego powstania obowiązku podatkowego w omawianym podatku w odniesieniu do przedmiotowego pojazdu. Wbrew stanowisku Strony konieczność opłacania podatku od środków transportowych na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie jest uzależniona od użytkowania pojazdu ani od jego faktycznego posiadania. W świetle powyższych rozważań Sądu, wykładając normę zawartą w art. 9 ust. 4a u.p.o.l. stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został ponownie dopuszczony do ruchu w związku z wygaśnięciem wydanej na podstawie art. 78a ust. 1 Prawa o ruchu drogowym decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Decyzja ta wygasa zaś z dniem, który był w niej ściśle określony. Podkreślić należy, że przepisy o ruchu drogowym dotyczą innej materii obowiązków posiadaczy pojazdów a ich naruszanie w żaden sposób nie wpływa na obowiązki publicznoprawne wynikające z prawa podatkowego, w tym dotyczące podatku od środków transportowych. Powyższe oznacza, że nie są trafne zarzuty skargi a zaskarżona decyzja SKO w Legnicy określająca Stronie zobowiązanie w podatku od środków transportowych tj. pojazdu o nr rej [...] za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w kwocie 758,00 zł odpowiada prawu. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów ani nie stwierdzając innego rodzaju naruszenia prawa prowadzącego do konieczności wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego – Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uznając zarzuty za bezzasadne - oddalił skargę w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.