I SA/Ol 688/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie cały uiszczony wpis od skargi UZASADNIENIE Na decyzję z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Powyższa skarga została podpisana przez radcę prawnego A. N. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo, z którego wynikało, że skarżąca udziela powyższemu radcy prawnemu pełnomocnictwa w sprawie skargi na decyzję nr "[...]" z dnia 26.08.2009r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2009r. doręczonym w dniu 29.10.2009r. radca prawny został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie radca prawny nie usunął braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej - w skrócie - "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w punktach 1-3 elementy. Według zaś art. 46 § 2 p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać ponadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pismo zaś dalsze - sygnaturę akt. W art. 46 § 3 p.p.s.a. przewidziano natomiast wymaganie dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 49 § 1, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W ocenie Sądu, udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną polegająca na złożeniu oświadczenia woli przez mocodawcę i może nastąpić w dowolnej formie, w szczególności nawet w sposób dorozumiany (por Kodeks cywilny, t. I, pod redakcją K. Pietrzykowskiego, Wyd. CH Beck 2005 r., str. 387-388). Niewątpliwie jednak z jego treści musi wynikać zakres umocowania. Stosownie zaś do art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Należy przy tym podkreślić, iż skoro w pełnomocnictwie ogólnym w rozumieniu art. 36 pkt 1 p.p.s.a. winno być wskazane, przed jakim sądem pełnomocnik jest umocowany do działania, to tym bardziej należy uznać, że udzielając pełnomocnictwa do działania w poszczególnych sprawach także należy wskazać sąd, przed którym pełnomocnik miałby działać. W niniejszej sprawie do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą, lecz z jego treści nie wynikało, by wymieniony w nim radca prawny upoważniony został do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Z kolei w wezwaniu z dnia 27 października 2009r. w sposób jednoznaczny wskazano, że wzywa się pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd wyraźnie więc zasugerował pełnomocnikowi strony skarżącej (profesjonaliście, wykonującemu zawód radcy prawnego), że nadesłane wcześniej pełnomocnictwo nie było wystarczająco precyzyjne. W związku z faktem, że w rozpoznawanej sprawie, pomimo stosownego wezwania - zawierającego pouczenie o konsekwencjach jego niewykonania – radca prawny nie dopełnił powyższego obowiązku w wyznaczonym terminie, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w pkt I sentencji. Działając z kolei na podstawie art. 232 §1 pkt 1 a orzeczono, jak w pkt II sentencji.