VII SA/Wa 570/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Naczelnej Izby Lekarskiej z dnia [...] marca 2006 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego postanawia odrzucić skargę J. P. UZASADNIENIE J. P. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Naczelnej Izby Lekarskiej z dnia [...] marca 2006 r. znak: [...], którym zostało utrzymane w mocy postanowienie Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Lekarskiej w P. z dnia [...] czerwca 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej ppsa (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Przepis art. 1 ppsa stanowi, iż przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy powołanej ustawy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 ppsa. W art. 3 § 2 powołanej ustawy wymienione są akty prawne, które mogą być poddawane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Natomiast art. 3 § 3 ppsa stanowi, iż sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i że w tych przypadkach sądy te stosują środki określone w przepisach szczególnych. Mając powyższe na względzie trzeba stwierdzić, iż w sprawach, które nie należą do zakresu działalności administracji publicznej możliwa będzie kontrola sądowoadministracyjna, lecz tylko w przypadkach, gdy przepisy szczególne wprost wskazują możliwość rozstrzygania spraw określonego rodzaju przez sądy administracyjne, co wynika z art. 3 § 3 ppsa. Ustawą szczególną, o której mowa w art. 3 § 3 ppsa jest ustawa z dnia 17 maja 1989 r. r. o izbach lekarskich (Dz.U. z 1989 r. Nr 30 poz. 158 ze zm.). W ustawie tej zostały wskazane wprost rodzaje spraw, które mogą zakończyć się wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 14 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż do uchwał samorządu lekarzy w sprawach stwierdzania prawa wykonywania zawodu bądź jego pozbawienia z powodu niezdolności do wykonywania zawodu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. Na uchwałę, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego (art. 14 ust. 2 powołanej ustawy). Skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Naczelnej Izby Lekarskiej z dnia [...] marca 2006 r. znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Lekarskiej w P. z dnia [...] czerwca 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego, które zostało wydane w oparciu o § 26 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz.U. Nr 69 poz. 406). Stwierdzić trzeba, iż zakres regulowany zaskarżonym postanowieniem nie mieści się w katalogu spraw dotyczących stwierdzania prawa wykonywania zawodu lekarza bądź jego pozbawiania z powodu niezdolności do wykonywania zawodu lekarza (art. 14 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. r. o izbach lekarskich), a więc nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Z tego względu wniesienie skargi w tym przypadku jest niedopuszczalne. Na marginesie tylko wskazać należy, iż § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy stanowi, że rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, jeżeli zebrany materiał nie daje podstaw do wniesienia wniosku o ukaranie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w ust. 1, doręcza się lekarzowi, którego dotyczy postępowanie, pokrzywdzonemu oraz Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej (§ 26 ust. 2 w/w rozporządzenia). Na postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, którego dotyczy postępowanie, i pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie do Naczelnego Rzecznika (§ 26 ust. 3 w/w rozporządzenia). Na postanowienie Naczelnego Rzecznika o umorzeniu postępowania wyjaśniającego osobom, o których mowa w ust.3, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Lekarskiego (§ 26 ust. 4 w/w rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.