I GSK 2092/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędziowie Jan Bała (spr.) NSA Jan Grabowski Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 25 września 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. P. Spółki z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Go 568/06 w sprawie ze skargi R. P. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 28 lutego 2006 r. nr [...], [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz wysokości długu celnego 1.Uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. 2.Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie na rzecz R. P. Spółki z o.o. w W. kwotę 220 (słownie: dwieście dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3.Zarządza zwrot z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwoty 150 (słownie: sto pięćdziesiąt) złotych na rzecz R. P. Spółka z o.o. w Warszawie tytułem nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE W dniu 21 kwietnia 2006 r., R P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 28 lutego 2006 r., nr [...], [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2006 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi, w kwocie 100 złotych. Skarżąca ten wpis uiściła. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, iż zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej rozporządzenie Rady Ministrów wydanego na podstawie art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – w sprawach nieobjętych wpisem stosunkowym wpis stały od skargi z zakresu prawa celnego wynosi 500 zł. Zdaniem Sądu, wobec uiszczenia niepełnego wpisu stałego od skargi przez stronę reprezentowaną przez adwokata należało odrzucić skargę. Sąd podkreślił, że fakt omyłkowego wezwania strony przez Sąd do uiszczenia wpisu (jak w niniejszej sprawie) nie konwaliduje wadliwej czynności skarżącej Spółki i nie ma znaczenia w świetle kategorycznego brzmienia przepisu art. 221 p.p.s.a. Na podstawie art. 173 § 1 oraz art. 177 § 1 p.p.s.a. skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i zaskarżając je w całości zarzuciła, że zostało wydane z: 1. Naruszeniem prawa materialnego, a w szczególności następujących przepisów Konstytucji RP: − art. 175 § 1 i art. 45 w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej p.u.s.a., poprzez ich niezastosowanie, a to poprzez ograniczenie prawa skarżącej do wniesienia skargi i tym samym ograniczenie prawa do sprawiedliwego sądu. 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wynik postępowania: − art. 220 § 1 i § 3 i art. 221 p.p.s.a., poprzez nieuznanie wniesionego wpisu uiszczonego w wysokości zgodnej z przepisami prawa i wezwaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, − art. 231 w związku z art. 216 p.p.s.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nieprawidłowe określenie rodzaju wpisu, − § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów, poprzez niewłaściwe określenie wysokości wpisu. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o: – uchylenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim, – rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, – zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, iż postanowienie Sądu I instancji ogranicza jej prawo do obrony przed sądem administracyjnym. Zmiana interpretacji przepisów postępowania przez Sąd nie może bowiem zamykać jej drogi do dochodzenia słuszności swych racji. Byłoby to, zdaniem Spółki, sprzeczne z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz prawem do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Skarżąca podniosła, że nie można wyciągać negatywnych konsekwencji wobec osób postępujących zgodnie z wytycznymi organów władzy państwa, w tym władzy sądowniczej. Działanie takie jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawa. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, skoro Sąd I instancji zażądał uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, to – nawet jeśli następnie uznał, iż od skargi powinien być uiszczony wpis stały, powinien skargę rozpoznać co do meritum. Kasator wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zmienił własne zarządzenie odnośnie wysokości wpisu i tym samym uniemożliwił skarżącej Spółce jego zapłatę. Zmieniając wysokość wpisu i uznając go za stały, Sąd Administracyjny odrzucił skargę bez wezwania o uzupełnienie wpisu. Dla skarżącej niezrozumiała jest sytuacja, w której stosując się do zarządzenia Sądu, zostaje pozbawiona przysługującego jej prawa. Spółka wskazała, że wpis stosunkowy jest uiszczany wówczas, gdy można określić wartość przedmiotu zaskarżenia w określonej kwocie pieniężnej. W niniejszej sprawie spór jest toczony o wysokość należności określonej przez organy celne. Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została przez skarżącą prawidłowo jako należność pieniężna, brak było podstaw do uznania, iż Spółka była zobowiązana do zapłaty wpisu stałego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca trafnie bowiem zarzuca, iż kwestionowane orzeczenie Sądu I instancji narusza art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji wadliwie przyjął, iż skarga podlega opłacie stałej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 13 powołanego na wstępie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W myśl tego przepisu wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu prawa celnego – 500 zł. W przepisie tym określono zatem wysokość należnego wpisu stałego pod warunkiem, że skarga w tej sprawie nie podlega wpisowi stosunkowemu. W przepisie tym nie zawarto żadnych elementów pozwalających na przyjęcie możliwości pobierania wpisu stałego również w przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, co uzasadniałoby pobranie wpisu stosunkowego. Podkreślić przy tym należy, iż w art. 231 p.p.s.a. wyraźnie ograniczono możliwość pobierania wpisów stałych do przypadków innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja o wymierzeniu cła w kwocie 808,70 zł. Zatem przedmiotem zaskarżenia były należności pieniężne, co z wymienionych powodów skutkowało koniecznością pobrania wpisu stosunkowego. Już tylko z tych przyczyn skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Nie zachodzi zatem konieczność ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 203 pkt 1 tej ostatniej ustawy.