III SA/Wa 3000/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jakub Pinkowski, asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... czerwca 2006 r. nr ... w przedmiocie: umorzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącym kwotę 250 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia ... stycznia 2007 r. (wpływ dnia ... stycznia 2007 r.), pełnomocnik Skarżących cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ....06.2006 r. nr... w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.); dalej P.p.s.a., Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi przez stronę nie zmierza do obejścia prawa ani też spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Ze względu na to, iż pełnomocnik Skarżących skutecznie cofnął skargę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy postanowił umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe. Ze względu na to, iż skarga została cofnięta przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zwrócono połowę wniesionego wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.