I SA/Wa 2149/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. i T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M. G. i T. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. przyznać M. G. i T. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. 2. odmówić M. G. i T. G. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], M. I T. G. skierowali do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawcy ujawnili, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Uzyskują dochód w postaci emerytury w łącznej wysokości [...] zł. Ujawnili, że posiadają majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2, oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Uzasadniając wniosek strony ujawniły, że wykazane przez nich dochody muszą im wystarczyć na utrzymanie, opłacenie mieszkania (czynsz w wysokości [...] zł). Z powodu przewlekłych chorób, podlegają ciągłemu leczeniu – nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 14 grudnia 2010 r. zaznaczyli, że łącznie na zakup leków miesięcznie wydają ok. [...] zł. Wnioskodawcy nie wykazali oszczędności. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie stwierdzić należy, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Uwzględniając sytuację materialną wnioskodawców rozpoznający sprawę referendarz sądowy uznał, że M. i T. G. wykazali, że spełniają przesłanki do przyznania im prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Skoro bowiem łączny miesięczny dochód skarżących to kwota około [...] zł, to uwzględniając wydatki związane z codziennym utrzymaniem, zakupem żywności, koniecznością uiszczenia opłat za mieszkanie jak również wydatków na leki uznać należy, że kwota, która pozostaje im do dyspozycji nie pozwala na samodzielne opłacenie kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto zgodzić się z wnioskodawcami, że jako osoby starsze nie są oni w stanie podjąć dodatkowego zatrudnienia co mogłoby wpłynąć na poprawę ich sytuacji majątkowej. Jednocześnie w ocenie referendarza sądowego brak jest podstaw do zwolnienia małżonków G. z kosztów sądowych (koszty te w niniejszej sprawie na obecnym etapie postępowania ograniczają się opłacenia wpisu w wysokości 200 zł oraz do uiszczenia opłat kancelaryjnych). Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy skierowana jest w pierwszej kolejności do osób, które w sposób od siebie niezależny, niezawiniony znalazły się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. M. i T. G. mimo wykazanych przez nich obciążeń mają zapewnione potrzeby bytowe, co miesiąc wypłacane są im emerytury, tym samym nie można stwierdzić, że ich sytuacja jest na tyle trudna, że uniemożliwia samodzielne opłacenie ww. kosztów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.