II SA/Ol 791/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2007r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). UZASADNIENIE Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]", którą organ I instancji odmówił L. L. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych. W dniu 23 lipca 2007r. L. L., reprezentowany przez radcę prawnego K. Ł., zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jej uchylenia w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego oraz wniósł o przyznanie mu wnioskowanych dopłat. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 28 sierpnia 2007r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej z uchybieniem 30-dniowego terminu. Radca prawny wyjaśnił, iż w dniu 28 marca 2007r. organ wysłał zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi L. L. i oczekiwał na zwrotne potwierdzenie odbioru, którego jednak nie otrzymał. W wyniku przeprowadzonego przez Pocztę Polską postępowania reklamacyjnego nie ustalono losów przesyłki. Dlatego też organ po raz drugi przesłał pełnomocnikowi skarżącego wskazaną decyzję, który otrzymał ją w dniu 25 czerwca 2007r. Jednak po wniesieniu przedmiotowej skargi i przekazaniu jej do Sądu, Poczta Polska doręczyła organowi zwrotne potwierdzenie odbioru pierwszej przesyłki, z którego wynika, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 2 kwietnia 2007r. Na dowód powyższego pełnomocnik załączył zwrotne potwierdzenie odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z przedłożonego przez pełnomocnika organu zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została w dniu 28 marca 2007r. wysłana za pośrednictwem poczty pełnomocnikowi L. L. - radcy prawnemu K. Ł., na wskazany w pełnomocnictwie adres siedziby kancelarii w K. Na ten też adres przesyłane były pełnomocnikom uprzednio wydawane pisma w sprawie. W dniu 2 kwietnia 2007r. przesyłkę podjął, co wywnioskować można z analizy akt administracyjnych, pracownik uprawniony do odbioru pism, który również wcześniej potwierdzał odbiór pism w sprawie. W tej sytuacji nie może budzić wątpliwości, iż doręczenie decyzji w dniu 2 kwietnia 2007r. było prawidłowe a tym samym prawnie skuteczne. Oznacza to, że ta właśnie data, w świetle danych wynikających z akt sprawy, stanowi datę doręczenia zaskarżonej decyzji, od której biegł termin do wniesienia skargi. Potwierdzenie prawidłowości pierwszego doręczenia pozbawia znaczenia prawnego okoliczność powtórnego dokonania tej czynności, co de facto nastąpiło tylko ze względu na niemożność ustalenia losów pierwszej przesyłki. Skoro w niniejszej sprawie decyzja została doręczona skutecznie w dniu 2 kwietnia 2007r. to 30-dniowy termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 2 maja 2007r. Wobec tego wniesienie skargi w dniu 23 lipca 2007r. (data nadania pocztowego) było czynnością bezskuteczną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić. Zwrot wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" wskazanej ustawy.