I FZ 562/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edmund Łój po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 432/07 oddalające wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 432/07 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 10 października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I-III 2005 r. postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 432/07 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 10 października 2005 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-marzec 2005 r. w części dotyczącej miesiąca marca w zakresie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Uzasadnienie tego wyroku zostało sporządzone z urzędu i doręczone wraz z odpisem wyroku skarżącemu. Pismem z dnia 25 lipca 2007 r. J. B. złożył wniosek o uzupełnienie i wykładnię tego wyroku, ale postanowieniem WSA w Lublinie z dnia 26 września 2007 r. wniosek został oddalony. W uzasadnieniu tego postanowienia sąd administracyjny przytoczył treść wniosku i powody jego załatwienia. Sąd administracyjny stwierdził, że skarżący nie sprecyzował samego żądania w przedmiocie uzupełnienia wyroku i nie wskazał, w jakim zakresie tenże wyrok miał ulec uzupełnieniu. W części dotyczącej żądania wykładni wyroku WSA w Lublinie przytoczył twierdzenia wniosku związane z brakiem ustosunkowania się do kwestii wpływu dokonanych przez skarżącego korekt rejestru zakupów i deklaracji VAT-7 za okresy rozliczeniowe 2004 r. na rozliczenia w podatku VAT w 2005 r. W tej materii sąd administracyjny stwierdził w sposób następujący: Potrzeba wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku lub np. w zakresie powagi rzeczy osądzonej. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Zawarte przez skarżącego we wniosku okoliczności nie dotyczą niejasności w sentencji, czy uzasadnienia orzeczenia, lecz stanowią własną interpretację okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Sąd bowiem w uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, iż decyzja co do meritum wydana została bez naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, a okoliczności faktyczne sprawy ustalone zostały na podstawie protokołu kontroli i wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. Ocenie w toku postępowania podlegały rejestry zakupu i sprzedaży VAT przedstawione przez skarżącego do kontroli (k.-13v), a ich faktyczną treść potwierdzają wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. (w którym skarżący przyznaje brak ujawnienia w dokumentacji podatkowej faktur zakupu energii elektrycznej), które to dowody były podstawą ustaleń faktycznych sprawy w postępowaniu podatkowym zakończonym zaskarżonym rozstrzygnięciem podlegającym kontroli sądu, co jasno wynika z uzasadnienia wyroku. Skorygowane rejestry zakupu dołączone przez skarżącego do skargi nie mogły być zatem przedmiotem oceny organów podatkowych, na co zasadnie wskazywał Dyrektor Izby Skarbowej w L. w odpowiedzi na skargę. Organ podatkowy nie pozbawił więc skarżącego prawa do obniżenia podatku należnego, lecz skarżący sam z tego prawa, o ile je miał, w odpowiednim czasie nie skorzystał. W zakresie korekty deklaracji VAT w toku postępowania kontrolnego i postępowania podatkowego, organ podatkowy wskazał zaś na treść art. 81b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) i wyjaśnił, że korekta taka nie wywołuje skutków prawnych, a ocenę tą podzielił sąd, uznając decyzję za wydaną bez naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Przedmiotem orzekania w niniejszej sprawie była kwestia podatku VAT za poszczególne miesiące od stycznia do marca 2005 r., a podstawa prawna takiego rozstrzygnięcia wskazana została przez sąd w uzasadnieniu wyroku. Zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy podatnika zadeklarowany został przez skarżącego w deklaracji za miesiąc styczeń i luty 2005 r. i organ podatkowy, co do tego prawa deklaracji nie kwestionował, stąd podnoszone przez skarżącego wątpliwości są bezprzedmiotowe. Co do rozstrzygnięcia w zakresie rozliczenia podatku VAT za poszczególne miesiące od stycznia do marca 2005 r. skarga została oddalona, nie może być zatem wątpliwości co do wykonania wyroku lub zakresu powagi rzeczy osądzonej. Natomiast kwestie dotyczące rozliczenia podatku za poszczególne miesiące roku 2004 były przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego i sądowego, stąd nie mogły podlegać ocenie w sprawie niniejszej. Od postanowienia wniesione zostało zażalenie. J. B. wniósł o jego uchylenie a w wypadku jego uchylenia wniósł o stwierdzenie nieważności postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2007 r. - I SA/Lu 432/07, a następnie połączenie tej sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą I SA/Lu 416/07 zakończoną wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wyraził pogląd, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w dniu 20 czerwca 2007 r. wbrew obowiązkom wynikającym z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - nie połączył w/w spraw, w których chodziło o wzajemny prawnopodatkowy wpływ rozstrzygnięć za poszczególne okresy rozliczeniowe w podatku od towarów i usług. W jego przekonaniu doszło do nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na to, że w tej samej sprawie toczyło się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym. Skarżący skonkludował, że oddzielne rozpoznanie spraw naruszyło jego prawa jako podatnika podatku VAT. J. B. wyraził nadzieję, że jego zażalenie zostanie rozpoznane przez sąd I instancji w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy iż wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawach I SA/Lu 432/07 i I SA/Lu 416/07 uprawomocniły się w pierwszej instancji, albowiem w tych sprawach nie wniesiono skarg kasacyjnych. Z akt sprawy I SA/Lu 432/07 wynika, iż na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o łączne rozpoznanie tej sprawy ze sprawą I SA/Lu 416/07. To zagadnienie wyjaśnione zostało także w postanowieniu WSA w Lublinie z dnia 26 września 2007 r. Sam skarżący zdaje sobie sprawę, iż wniósł środek odwoławczy od postanowienia o odmowie wykładni orzeczenia o którym mowa w art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. co jednocześnie oznacza, że jego żądanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności skierowane do sądu odwoławczego jest pozbawione podstawy prawnej, albowiem przepis art. 183 § 2 p.p.s.a. można uwzględnić jedynie przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej w danej sprawie. Jeśli zaś chodzi o odmowę dokonania wykładni wyroku w sprawie I SA/Lu 432/07, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w zaskarżonym postanowieniu w sposób szczegółowy i przekonywujący wymienił podstawę faktyczna i prawną swego rozstrzygnięcia, a wywody zażalenia należało uznać jedynie za polemikę wyrażającą niezadowolenie z prawomocnego wyroku sądu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić z braku usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia.