II SAB/Wa 4/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi K. S., A. S., J. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego [...] dotyczącego zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem ( § 2 powołanego artykułu). Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpoznawanej sprawie skarżący K. S., A. S. oraz J. S. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezydenta [...] w zakresie złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Kwestie zarówno oferty jak i zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego regulowane są przepisami Kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( Dz. U. Nr 31, poz. 266 z późń. zm.). podkreślić należy, iż są to czynności o charakterze cywilnoprawnym, ze swej natury wykluczające właściwość sądów administracyjnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 547/04). Postępowanie prowadzone na skutek wniesienia pisma K. S. oraz J. S. z dnia [...] listopada 2005 r. skierowanego do Burmistrza Dzielnicy [...] zawierającego wniosek o przydzielenie lokalu socjalnego L. S., A. S., C. S., B. S., B. S. oraz B. S. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z tym, że organ nie był w tym przypadku zobligowany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.