II SAB/Wa 379/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska–Grońska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Fundacji [...] z siedzibą w [...] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. o sygn. akt II SA/Wa 542/19 oddala skargę. UZASADNIENIE II SAB/Wa 379/20 UZASADNIENIE Stowarzyszenie [...] (dalej: "skarżący", "wnioskodawca") wniosła skargę na bezczynność Fundacji [...] (dalej: "Fundacja", "organ") w udostępnianiu informacji publicznej, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. o sygn. akt II SA/Wa 542/19, w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. Sprawa z wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2016 roku była już przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 października 2017 roku sygn. akt II SAB/Wa 17/17, wyrok NSA w Warszawie z 30 listopada 2018 roku sygn. akt I OSK289/18, wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2019 roku sygn. akt II SA/Wa 542/19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2019 roku (sygn. akt II SA/Wa 542/19), uchylił decyzję Fundacji z dnia [...] grudnia 2018 roku o odmowie udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 roku (sygn. akt II SA/Wa 542/19), został doręczony do Fundacji w dniu 27 listopada 2019 roku. Fundacja zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 roku (sygn. akt II SA/Wa 542/19) w dniu [...] grudnia 2019 roku wezwała stronę skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 roku informacji przetworzonej, zakreślając 14-dniowy termin na odpowiedź, liczony od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie Fundacja poinformowała skarżącego, że z uwagi na zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej i konieczność wezwania skarżącego do przedstawienia argumentów i wyjaśnień celem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji przetworzonej, które będą determinować dalsze działanie Fundacji, rozpatrzenie wniosku w ustawowym terminie okazało się niemożliwe, wobec czego Fundacja wyznaczyła nowy termin rozpoznania sprawy na dzień 27 stycznia 2020 roku. W dniu 30 grudnia 2019 roku, za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail Dyrektorka Zarządzająca skarżącego - A. Z. w odpowiedzi na żądanie Fundacji z dnia [...] grudnia 2019 roku wskazała, że w ocenie skarżącego wniosek z dnia [...] listopada 2016 roku dotyczy informacji prostej, a nie przetworzonej, wobec czego nie odniosła się do wezwania Fundacji w przedmiocie wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji przetworzonej żądanej na podstawie wniosku z dnia [...] listopada 2016 roku. Dnia [...] stycznia 2020 roku Fundacja przesłała na adres siedziby skarżącej decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Decyzja została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 31 stycznia 2020 roku. Fundacji nie złożyła skargi na przedmiotową decyzję. Stowarzyszenie [...] wniosła skargę na bezczynność Fundacji [...] w udostępnianiu informacji publicznej, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. o sygn. akt II SA/Wa 542/19, w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. Skarżący podnosił, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 17/17 stwierdził, iż organ dopuścił się bezczynności, która miała charakter rażącego naruszenia prawa i nałożył na organ grzywnę w wysokości 1000,00 zł. Wyrok ten utrzymał się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który wyrokiem z dnia 30 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 829/18 oddalił skargę kasacyjną organu. Po jego otrzymaniu organ wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r., którą odmówił udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej. Skarżący zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 542/19 uchylił decyzję organu. Wyrok ten uprawomocnił się, żadna ze stron nie wniosła skargi kasacyjnej. Organ do chwili obecnej nie doręczył skarżącemu jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sprawie, ani też nie udostępnił żądanej informacji publicznej. Fundacji [...] wnosiła o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302) - dalej p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 września 2019r. sygn. akt II SA/Wa 542/19 wskazał m.in., iż: Generalną zasadą wyrażoną w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej "u.d.i.p.") jest nieograniczony dostęp do informacji publicznej (art. 2 u.d.i.p.). Osoba żądająca dostępu do informacji publicznej nie musi zaś wykazywać istnienia po jej stronie interesu prawnego lub faktycznego w uzyskaniu tej informacji. Odstępstwo wprowadza art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowiąc, że informacja publiczna nosząca znamiona informacji przetworzonej, może być udostępniona w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sformułowanie powyższej normy prawnej prowadzi więc do konkluzji, że w sytuacji gdy przedmiotem wniosku składanego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informacja przetworzona, na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Następnie WSA w Warszawie wskazał, iż kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie tego, od jakiego momentu powyższy obowiązek obciąża wnioskodawcę. Udzielając odpowiedzi na powyższe pytanie należy podkreślić, że wnioskodawca składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie musi wiedzieć tego, czy dla jej udostępnienia organ będzie musiał wykonać jakąś pracę dodatkową w postaci np. zestawień, czy porównań. Stąd też, jako nieracjonalne jawią się twierdzenia, że już na etapie składania wniosku strona wnioskująca musiałaby wykazywać istnienie po jej stronie interesu publicznego. Byłoby to także sprzeczne z regulacją art. 2 u.d.i.p. Ocena żądanej informacji publicznej pod kątem tego, czy posiada ona cechy informacji przetworzonej, czy jest informacją prostą, należy do organu (podmiotu obowiązanego), do którego trafia wniosek. Tak więc to dopiero adresat żądania dokonuje kwalifikacji żądanej informacji jako prostej lub przetworzonej. W sytuacji zaś gdy dojdzie do przekonania, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, musi poinformować o tym wnioskodawcę, wzywając jednocześnie do wykazania, że udzielenie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle powyższego Fundacja wydając decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji, z powodu niewykazania istnienia interesu publicznego, zadziałała przedwcześnie. Ponownie rozpoznając sprawę Fundacja będzie obowiązana zastosować się do powyższej oceny prawnej. W pierwszej kolejności zwróci się do wnioskodawcy o wykazanie istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej. Dalszy sposób załatwienia sprawy będzie determinowany oceną spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 roku (sygn. akt: II SA/Wa 542/19), został doręczony Fundacji w dniu 27 listopada 2019 roku. Zgodnie z wiążącą wykładnią przedstawioną przez WSA, organ w dniu [...] grudnia 2019 roku wezwała stronę skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 roku informacji przetworzonej, zakreślając 14-dniowy termin na odpowiedź, liczony od dnia otrzymania wezwania. Fundacja poinformowała też skarżącego, że z uwagi na zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej i konieczność wezwania skarżącego do przedstawienia argumentów i wyjaśnień celem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji przetworzonej, które będą determinować dalsze działanie Fundacji, rozpatrzenie wniosku w ustawowym terminie okazało się niemożliwe, wobec czego Fundacja wyznaczyła nowy termin rozpoznania sprawy na dzień 27 stycznia 2020 roku. W dniu [...] grudnia 2019 roku, za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail) Dyrektorka Zarządzająca skarżącej - A. Z. w odpowiedzi na żądanie Fundacji z dnia [...] grudnia 2019 roku wskazała, że w ocenie skarżącego wniosek z dnia [...] listopada 2016 roku dotyczy informacji prostej. Dnia [...] stycznia 2020 roku Fundacja przesłała na adres siedziby skarżącego decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Decyzja została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 31 stycznia 2020 roku. Skarżąca nie odwołała się od ww. decyzji. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p.: 1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Termin określony w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. ma zastosowanie nie tylko do czynności polegającej na udostępnieniu informacji, ale również do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z 6 października 2014 r., II SAB/Kr 242/14, LEX nr 1534491). Błędnym jest zatem twierdzenie, że bezczynność w dostępie od informacji publicznej następuje wtedy, gdy zobowiązany podmiot w terminie 14 dni od chwili złożenia wniosku ani nie udzieli informacji, ani nie wyda decyzji odmownej. Nie wszystkie bowiem sprawy o udzielenie informacji publicznej będą na tyle proste, aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie, niektóre mogą wymagać postępowanie wyjaśniającego (zob. wyrok NSA z 20 lutego 2013 r., I OSK 210/13, LEX nr 1323365). Ustawodawca miał to na uwadze przy regulacji art. 13 ust. 2 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z 14 maja 2014 r., I OSK 1027/14, LEX nr 1464729). W przedmiotowej sprawie kluczowa jest data otrzymania przez organ prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 września 2019r. (tj. 27 listopada 2019r.). Od tej daty, w ocenie Sądu, należy bowiem liczyć terminy określone w art. 13 u.d.i.p. Organ po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku z 10 września 2019r. w dniu [...] grudnia 2019 roku wezwała stronę skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Czynność ta była zatem dokonana bez zbędnej zwłoki. Wynika, to chociażby z zestawienia dat: [...].11.2019r. i [...].12.2019r. Dnia [...] grudnia 2019r. wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy, który zakwestionował kwalifikacje informacji publicznej dokonaną przez organ. Organ już wcześniej poinformowała skarżącego, że z uwagi na zakwalifikowanie żądanej informacji jako informacji przetworzonej i konieczność wezwania skarżącego do przedstawienia argumentów i wyjaśnień celem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji przetworzonej, które będą determinować dalsze działanie Fundacji, rozpatrzenie wniosku w ustawowym terminie okazało się niemożliwe, wobec czego Fundacja wyznaczyła nowy termin rozpoznania sprawy na dzień 27 stycznia 2020 roku. Organ skorzystał zatem z maksymalnego terminu określonego w dyspozycji art. 13 pkt 2 u.d.i.p. Termin ten został dotrzymany bowiem w dniu [...] stycznia 2020 roku Fundacja przesłała na adres siedziby skarżącej decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Decyzja została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 31 stycznia 2020 roku. Mając na uwadze przebieg tego postępowania Sąd stwierdził, że organ nie dopuścił się bezczynności w sprawie, ponieważ wszystkie czynności zostały podjęte w ustawowym terminie, nie doszło również w ocenie Sądu do naruszenia art. 13 ust. 2 u.d.i.p., ponieważ organ w sposób przekonujący wyjaśnił dlaczego przedłużył termin załatwienia sprawy, które to wyjaśnienia Sąd uznaje za wiarygodne. Rozważenie podstaw do udzielenia informacji przetworzonej, w tym ocena szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniało przedłużenie terminu zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Wprawdzie wnioskodawca nieco "ułatwił" zadanie organowi kwestionując to, iż w sprawie występuje informacja przetworzona i nie wykazując takiego interesu. Tym, nie mniej należy uznać, iż termin na załatwienie sprawy został zachowany a jego przedłużenie należycie uzasadnione. Organ wobec zakwestionowania konstrukcji informacji przetworzonej musiał bowiem rozważyć, to czy istotnie tego typu informacja w sprawie występuje. Efektem końcowym było wydanie decyzji z dnia [...] stycznia 2019r., którą skarżący mógł starać się podważyć poprzez wniesienie właściwych środków odwoławczych. Mając powyższe na względzie, skoro zarzut bezczynności okazał się niezasadny, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w wyroku.