II GZ 468/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2392/22 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. B. na uchwałę Komisja Egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia 25 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 10 października 2022 r. P. B. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznawania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego z 25 maja 2022 r. nr DZP-II.614.4.2022, w kwocie 200 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Zażaleniem P. B. zaskarżył powyższe wskazując, że organ nie pouczył go o wysokości wpisu, zaś zgodnie z art. 112 k.p.a., błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Wskazał również, że w jego ocenie w zarządzeniu błędnie przyjęto, że wpis powinien być powiązany z odwołaniem od uchwały Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości, podczas gdy skarżona uchwała dotyczy postępowania wznowieniowego toczącego się przez organem, co zmienia podstawę prawną wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości zarządzenia, skutkiem którego wezwano stronę do uiszczenia wpisu od wywiedzionej w sprawie skargi. Mając na uwadze podniesioną w zażaleniu argumentację, w pierwszej kolejności odnieść się należy do przedmiotu zawisłej w związku ze skargą sprawy sądowoadministracyjnej, która determinuje wysokość należnej opłaty – wpisu, jaką strona powinna uiścić wnosząc do sądu administracyjnego skargę na czynność lub akt organu administracji. Wnoszący zażalenie podnosi, że skarga dotyczy sprawy w przedmiocie postępowania wznowieniowego. Jakkolwiek, co wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, objęta skargą uchwała wydana została w wyniku wznowienia postępowania zakończonego uchwałą 21 marca 2022 r., to zaskarżona uchwała z dnia 25 maja 2022 r. dotyczyła co do zasady ustalenia wyniku przeprowadzonego egzaminu radowskiego. Ostatnia z powołanych uchwała odmawiała uchylenia rzeczonej uchwały z dnia 21 marca 2022 r., którą utrzymano w mocy uchwałę z dnia 24 kwietnia 2019 r. Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego w 2019 r. w Warszawie, w sprawie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, stwierdzającą, że skarżący uzyskał wynik negatywny z egzaminu radcowskiego. Wobec powyższego prawidłowo ustalony został przez Sąd I instancji przedmiot sprawy, w konsekwencji czego również prawidłowo, w zakresie ustalenia wysokości należnego od wywiedzionej skargi wpisu, wpis ten ustalono na kwotę 200 zł na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia w sprawie wysokości wpisów, stanowiącego, że w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Niewątpliwie bowiem, mając na uwadze przedmiot sprawy, nie kwalifikuje się ona do żadnej z kategorii spraw wymienionych w ustępach od 1 do 5 powołanego § 2 rozporządzenia. Wobec zaś okoliczności braku wniesienia przez skarżącego stosownej opłaty wraz ze skargą, Sąd I instancji również zasadnie wezwał stronę do dokonania tejże czynności celem nadania sprawie dalszego biegu. Jak bowiem wynika z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. pp.s.a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Brak jest także podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia powołanego art. 112 k.p.a. Przepis ten określa, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Stan faktyczny sprawy wskazuje, że pouczenie zawarte w uchwale nie było obarczone błędem, gdyż strona co do zasady wniosła skargę dochowując wymogów poza wymogiem uiszczenia wpisu, który jak już wskazano może zostać uzupełniony w drodze wykonania wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznając zażalenie za niezasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.