Ppolska.starec← UrzadnikLog in

III SA/Lu 856/20

Administrative courts2020-12-17
Case number
III SA/Lu 856/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Judgment date
2020-12-17
Type
Postanowienie WSA w Lublinie

Judges

Halina Chitrosz-RoickaJerzy DrwalMonika Kazubińska-Kręcisz

Ruling

Umorzono postępowanie

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie WSA Halina Chitrosz-Roicka (sprawozdawca) WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odsetek z tytułu zwrotu cła postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić N. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. UZASADNIENIE Spółka N. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej orzekającą o zwrocie cła i jednocześnie odmawiającą wypłaty odsetek od zwróconego cła. Następnie w piśmie z 4 grudnia 2020 r. skarżąca Spółka oświadczyła, że cofa skargę. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - p.p.s.a.) strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi prowadzi do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi jest dopuszczalne z punktu widzenia przesłanek wymienionych w art. 60 p.p.s.a. Z tych powodów należało umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi sąd orzekł przy zastosowaniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.