I OSK 1701/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SAB/Wa 69/07 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi B. P. i K. S. na bezczynność Wojewody M. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, B. P. i K. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody M. w przedmiocie rozpoznania odwołania B. P. i K. Sz. z dnia [...] od decyzji Prezydenta [...]. W. z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w Warszawie przy [...] i ul. [...] wchodzącej w skład obecnych działek nr [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2007 r. organ odwoławczy wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] września 2006 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007 r. umorzył postępowanie sądowe. Jak podniósł Sąd, z akt sprawy wynika, że po wniesieniu przez B. P. i K. S. w dniu 16 marca 2007 r. skargi na bezczynność Wojewody M., organ ten decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], na skutek rozpoznania odwołania skarżących z dnia [...] października 2006 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] września 2006 r. Powyższą decyzję organ doręczył B. P. i K. S. w dniu 11 maja 2007 r., co potwierdza pismo skarżących z dnia 5 lipca 2007 r. Skoro po wniesieniu skargi organ załatwił odwołanie B. P. i K. S., o którym mowa w skardze, to postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ ustał wskazany w skardze stan bezczynności, na skutek uwzględnienia przez Wojewodę M. w całości żądania skarżących (żądania rozpatrzenia odwołania z dnia 3 października 2006 r.). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 oraz ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji o umorzeniu postępowania. Od powyższe postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. S. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skargę kasacyjną oparto o zarzut naruszenia art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez błędną jego interpretację. Zdaniem skarżącego, wydając postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego Sąd zakończył postępowanie w sprawie. Przyjęcie stanowiska, że z chwilą wydania decyzji przez Wojewodę M., to postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia przez ten organ w całości żądania skarżących nie znajduje potwierdzenia w treści decyzji. Decyzja Wojewody M. z [...] kwietnia 2007 r. utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] W. zawiera tylko wypowiedź w sprawie odmowy zwrotu szczątkowej powierzchni gruntu o powierzchni [...]m2 lub wypłaty odszkodowania za grunty, które przejął Skarb Państwa pod ulice, chodniki, ścieżki rowerowe itd. Natomiast brak jest w decyzji, co zrobił Wojewoda M. od 20 października 2006 r. w sprawie zwrotu [...] m2 , które są własnością Prezydenta [...]. W., który podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Poglądy doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego są zgodnie co do tego, iż bezprzedmiotowość postępowania sądowego zachodzi w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiono skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Z powyższą sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Przedmiotem skargi B. P. i K. S. była bezczynność Wojewody M. polegająca na nie rozpoznaniu ich odwołania od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] września 2006 r., w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy [...] i ul. [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] Wojewoda M. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] W. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, iż wobec tego, że bezczynność organu ustała, postępowanie w sprawie ze skargi na jego bezczynność stało się przedmiotowe, a zatem zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 należało je umorzyć. Odnosząc się do podniesionych w skardze kasacyjnych zarzutów należy stwierdzić, iż dla oceny, że w sprawie niniejszej wskutek wydania decyzji przez Wojewodę M. ustała bezczynność organu nie ma znaczenia, iż w postępowaniu, które zakończyło się przedmiotową decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nie orzeczono w przedmiocie zwrotu nieruchomości wymienionej w skardze kasacyjnej a jedynie w przedmiocie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy [...] i ul. [...] wchodzącej w skład obecnych działek nr [...] i [...]. Dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej istotne jest bowiem, iż organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i wydał decyzję odpowiadającą przepisowi art. 138 § 1 - 2 k.p.a. - a zatem podjął stosowne działanie przewidziane prawem i w związku z tym nie można mówić aby pozostawał w bezczynności. Jeżeli natomiast skarżący są niezadowoleni z decyzji Wojewody M. w szczególności co do zakresu postępowania administracyjnego - mając prawo wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zarzut naruszenia art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podniesiony w skardze kasacyjnej, jest niezasadny. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.