II SA/Ke 343/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. w Kielcach na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. O. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata T. G. kwotę163,40 zł (sto sześćdziesiąt trzy złote czterdzieści groszy), w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE II SA/Ke 343/07 U Z A S A D N I E N IE Wyrokiem z dnia 31 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. O. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. ustanowił dla T. O. adwokata z urzędu. Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka, zarządzeniem z dnia 12 listopada 2007r. wyznaczyła pełnomocnika skarżącej w osobie adwokata T.G. W dniu 3 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna sporządzona przez pełnomocnika skarżącej, w której podniósł, że po dogłębnym przeanalizowaniu uzasadnienia wyroku, akt sprawy, przepisów prawnych dotyczących przedmiotowej kwestii oraz orzecznictwa i doktryny nie znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał, że stosownie do dyspozycji art. 174 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną można jedynie oprzeć na dwóch podstawach, a mianowicie na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analizując motywy, jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny przy wydaniu wyroku adwokat uznał, że nie można dopatrywać się żadnej z podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik uznał, że organy administracji publicznej zasadnie skierowały T. O. na badania psychologiczne i podzielił stanowisko Sądu, że termin określony § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących prace na stanowisku kierowcy (Dz.U. z 2005 r. Nr 69, poz. 622), ma charakter terminu procesowego i instrukcyjnego, a skutki jego uchybienia nie zostały wskazane w przepisach go ustanawiających. Przekroczenie takiego terminu nie może być podstawą zarzutu wadliwości samej decyzji. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). Jak wynika z dołączonego przez adwokata T. G. oryginalnego dowodu wpłaty z dnia 26 listopada 2007 r., uiściła ona kwotę 17 zł. tytułem opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa, stosownie do przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225/06 poz. 1635). Kwota tej opłaty stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.