I 1 Co 1849/24

<p>sygn. akt I 1 Co 1849/24</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>27 listopada 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w Sekcji Egzekucyjnej w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Mateusz Janicki</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2025 r. w Warszawie</p> <p>w sprawie z wniosku wierzyciela <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> </strong> przeciwko dłużnikowi <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> – spółce jawnej z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong>o egzekucję świadczeń pieniężnych prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie Stefana Pawła Gintowta pod sygn. Km 765/14</p> <p> <em> <!-- -->na skutek skargi dłużnika z 7 lutego 2024 r. na postanowienie komornika sądowego z 9 stycznia 2024 r.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  zmienić zaskarżone postanowienie komornika sądowego w ten sposób, że:</p> <p>a.  uchylić drugi punkt orzeczenia oznaczony ponownie jako „1)” dotyczący przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym;</p> <p>b.  pkt. 2) nadać treść: „ustalić koszty postępowania egzekucyjnego na 31 609,21 zł (trzydzieści jeden tysięcy sześćset dziewięć złotych dwadzieścia jeden groszy), przy czym 358,21 zł tytułem kosztów doręczania korespondencji (art. 39 ust. 2 pkt 8 u.k.s.e.), a 31 251 zł (trzydzieści jeden tysięcy dwieście pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem opłaty egzekucyjnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30 u)">art. 30 u.k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 52;art. 52 ust. 2 u)">art. 52 ust. 2 u.k.k.</a> naliczonej od wartości egzekwowanego świadczenia 312 510 zł, w zakresie którego egzekucja została wszczęta oczywiście niecelowo”;</p> <p>c.  dodać pkt 3) o treści: „pobrać od wierzyciela <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> 31 491 zł (trzydzieści jeden tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt jeden złotych) tytułem opłaty z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30 u)">art. 30 u.k.k.</a> oraz 67% wydatków komornika”;</p> <p>d.  dodać pkt 4) o treści: „przyznać dłużnikowi <span class="anon-block"> (...)</span> – spółce jawnej w <span class="anon-block">W.</span> od wierzyciela <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> zwrot kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 612 zł (sześćset dwanaście złotych);</p> <p>2.  oddalić skargę w pozostałym zakresie;</p> <p>3.  zasądzić od wierzyciela <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> na rzecz dłużnika <span class="anon-block"> (...)</span> – spółce jawnej w <span class="anon-block">W.</span> 140,70 zł (sto czterdzieści złotych siedemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Skarga zasługiwała na częściowe uwzględnienie. Sąd ustalił, że w zakresie 312 509,57 zł z egzekwowanych 466666,64 zł postępowanie zostało wszczęte oczywiście niecelowo, skoro w tym zakresie przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (13.05.2014 r.) dłużnik spłacił zadłużenie (przelewami z 30.08.2013 r., 5.09.2013 r., 20.09.2013 r., 16.01.2014 r., 20.02.2014 r., 1.03.2014 r., 28.02.2014 r.), co było między stronami bezsporne (<em> <!-- -->por. s. 2. pozwu z 10.06.2014 r. z pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, s. 3 odpowiedzi na pozew, s. 15 uzasadnienia wyroku z 24.07.2019 r. – kopie z akt XVI GC 782/14 w niniejszych aktach</em>). W pozostałym zakresie o niecelowości (tym bardziej oczywistej) mowy być nie może, skoro oświadczenia o potrąceniu (choć skuteczne) zostały złożone już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (3.06.2014 r., 9.06.2014 r., 23.07.2014 r.).</p> <p>Mając na uwadze powyższe, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30 u)">art. 30 u.k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 52;art. 52 ust. 2 u)">art. 52 ust. 2 u.k.k.</a> komornik obowiązany był naliczyć opłatę stosunkową od 312 510 zł (<em> <!-- -->w zakresie odsetek, z uwagi na niesprecyzowanie żądania ani we wniosku egzekucyjnym, ani w tytule, sąd uznał że postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte</em>), która wyniosła 31 251 zł, i obciążyć nią wierzyciela. Opłata stosunkowa za oczywiście niecelowe wszczęcie egzekucji jest obowiązkowa i spełnia istotne cele, przede wszystkim sankcjonuje oczywiście niecelowe sięganie po środki przymusu państwowego. Przypadek, który zaistniał w niniejszym postępowaniu, jest sztandarowym przykładem oczywiście niecelowego wszczęcia egzekucji, mianowicie wszczęcia egzekucji o świadczenie, które zostało już zaspokojone, a więc w zakresie nieistniejącej wierzytelności.</p> <p>Wydatki natomiast na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> powinien rozliczyć stosunkowo, obciążając wierzyciela 67% tych wydatków, co stanowi 240 zł. Pozostałą częścią powinien obciążyć dłużnika, jednak z uwagi na zakaz <em> <!-- -->reformationis in peius</em> sąd nie obciążył skarżącego.</p> <p>Obie strony poniosły koszty zastępstwa prawnego po 1 800 zł (§ 6 pkt 7 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 11;§ 11 ust. 1;§ 11 ust. 1 pkt. 7)">§ 11 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> – z uwagi na datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, por. § 21 aktualnego rozporządzenia). Powinny być rozliczone również stosunkowo, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>, tym samym skoro wierzyciel „przegrał” w 67% powinien ponieść taką część sumy tych kosztów, a więc zwrócić dłużnikowi 612 zł.</p> <p>W pozostałym zakresie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Ponieważ dłużnik wygrał postępowanie skargowe w 67% i poniósł opłatę od skargi (50 zł) oraz koszty pełnomocnika (160 zł zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), wierzyciel obowiązany jest zwrócić mu 67% z tych kosztów, co daje zasądzoną kwotę 140,70 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Zarządzenia:</strong> </p> <p>1.  odpis postanowienia doręczyć pełnomocnikom stron, a komornikowi z pouczeniem o zażaleniu poziomym;</p> <p>2.  akta przedłożyć z korespondencją lub za miesiąc z potwierdzeniami doręczeń.</p> <p>Warszawa, 27 listopada 2025 r. sędzia Mateusz Janicki</p> </div>