I OZ 870/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na zarządzenie Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt SA/Sz 1777/02 o odmowie umorzenia orzeczonej grzywny w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 lipca 2006 r. oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego NSA G. J. od rozpoznania skargi w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 oraz skazał R. S. na grzywnę w wysokości 50 zł za zgłoszenie w złej wierze wniosku o wyłączenie sędziego. Postanowieniem z dnia 6 października 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. Pismem z dnia 17 października 2007 r. R. S. wniósł o umorzenie grzywny, stwierdzając jednocześnie, iż nie było i nie ma merytorycznych i prawnych podstaw do orzeczenia grzywny. Zarządzeniem z dnia 11 września 2007 r. wezwano skarżącego do uzupełnienie wniosku przez podanie na piśmie: ile osób pozostaje z dłużnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, określenia wysokości miesięcznych dochodów dłużnika i jego rodziny oraz nadesłania dowodów potwierdzających ich wysokość za ostatnie 3 miesiące, oświadczenia czy, korzysta z dodatku mieszkaniowego lub pomocy społecznej, jeśli tak to do nadesłania decyzji potwierdzających ten fakt, przesłania dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania (czynsz, gaz, prąd, opał) i określenia swojego stanu majątkowego: mieszkania, nieruchomości rolnych, środków pieniężnych, przedmiotów wartościowych Pismem z dnia 28 września 2007 r. R. S. wykonał powyższe zarządzenie, podając żądane informacje oraz załączając stosowne dokumenty źródłowe. Zarządzeniem z dnia 4 października 2007 r. Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na podstawie przepisu § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty uiszczonych należności sądowych oznaczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. Nr 221, poz. 2194) odmówił umorzenia orzeczonej grzywny. W motywach zarządzenia wskazano, że z uzasadnienia wniosku o umorzenie grzywny wynika, iż R. S. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury wojskowej w kwocie netto [...]zł miesięcznie. W miesiącu sierpniu otrzymał z Wojskowego Biura Emerytalnego zapomogę w kwocie [...] zł, a we wrześniu [...] zł. Opłaty za mieszkanie, obejmujące ogrzewanie i korzystanie z mediów wynoszą [...] zł miesięcznie od miesiąca października 2007 r. Opłata za energię elektryczną miesięcznie wynosi [...] zł - faktura za okres od 24.07-20.09.2007 r. W okresie od maja do 31 października 2007 r. R. S. przyznano dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł. Mając na uwadze przedstawioną przez skarżącego sytuację majątkową i rodzinną, wskazano, że nie uzasadnia ona wniosku o umorzenie nałożonej grzywny na skarżącego w kwocie [...] zł. Jak wynika z oświadczenia skarżącego, dysponuje on dochodem w kwocie [...]zł miesięcznie, co przy jednoosobowym gospodarstwie domowym pozwala bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania uregulować należności sądowe. Mając powyższe na uwadze odmówiono umorzenia grzywny. Na powyższe zarządzenie R. S. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia i umorzenia grzywny. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż nie ma merytorycznych i prawnych podstaw do orzeczenia grzywny. Ponadto, zdaniem skarżącego, dokonano niezgodnego z prawdą i uczciwością ustalenia jego stanu prawno - materialnego, określając jego miesięczne dochody na [...]zł. Błędnie ustalone zostały również jego miesięczne wydatki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z § 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., należności sądowe mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężki skutki. Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności sprawy niniejszej należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej umorzenie nałożonej na niego grzywny w wysokości [...] zł. Skarżący otrzymuje stały dochód w wysokości [...]zł netto miesięcznie (emerytura wojskowa) oraz zapomogi z Wojskowego Biura Emerytalnego. Analiza sytuacji dochodowej skarżącego oraz fakt, że nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu pozwala na przyjęcie, iż skarżący jest w stanie uiścić grzywnę w wysokości 50 zł i nie będzie to stanowić dla niego nadmiernego obciążenia majątkowego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu należy zauważyć, iż ustalenia zawarte w zarządzeniu dokonane zostały na podstawie informacji podanych przez skarżącego w piśmie z dnia 28 września 2007 r. oraz załączonych do tego pisma dokumentów. Określenie łącznych dochodów skarżącego na [...]zł miesięcznie wynikało z dodania do kwoty emerytury również pozostałych sum pieniężnych wskazanych przez skarżącego, takich jak uzyskane zapomogi z Wojskowego Biura Emerytalnego czy dodatek mieszkaniowy. Zaznaczyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może odnieść się do zarzutów dotyczących zasadności wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostaje poza zakresem przedmiotu rozpoznania, którym jest jedynie odmowa umorzenia kwoty orzeczonej grzywny. Przypomnieć trzeba, że legalność postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lipca 2006 r. wymierzającego grzywnę była już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 6 października 2006 r. oddalił zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.