III FZ 354/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń Gminy P. i Wójta Gminy P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 142/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Gminy P. na interpretację indywidualną Wójta Gminy P. z dnia 23 marca 2022 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 3 czerwca 2022 r., I SA/Bk 142/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę Gminy P. (dalej: "strona", "skarżąca", "gmina") na interpretację indywidualną Wójta Gminy P. z 23 marca 2022r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. 2. Jak wynika z uzasadnienia orzeczenia, pismem z 21 kwietnia 2022 r. (data wpływu – 25 kwietnia 2022 r.) gmina wniosła skargę na interpretację indywidualną prawa podatkowego Wójta Gminy P. z 23 marca 2022 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 maja 2022 r. Sekretariat Wydziału I WSA w Białymstoku wezwał organ do nadesłania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, koperty, w której wniesiono skargę lub stwierdzenia, że skargę złożono w organie, bez pośrednictwa poczty. W piśmie elektronicznym z 17 maja 2022 r. Wójt Gminy P. poinformował, że skargę złożono w organie bez pośrednictwa poczty (k. 31 akt sądowych). Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że interpretacja indywidualna została doręczona stronie skarżącej w dniu jej wydania, tj. 23 marca 2022 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał 22 kwietnia 2022 r. Jak wynika z pisma z dnia 17 maja 2022 r. skarga na interpretację indywidualną została złożona w organie bez pośrednictwa poczty, a zatem za datę wniesienia skargi przyjąć należało datę jej wpłynięcia do Wójta Gminy P., tj. 25 kwietnia 2022 r. (zob. datownik na skardze, k. 3 akt sądowych). W konsekwencji sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. 3. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła zarówno skarżąca gmina jak i organ. 3.1. W uzasadnieniu zażalenia strony wskazano, że informacja przekazana przez Wójta Gminy w piśmie z 17 maja 2022 r. jest niezgodna ze stanem faktycznym, a co za tym idzie ustalenia sądu pierwszej instancji dotyczące daty wpływu skargi są nieprawidłowe. Doradca podatkowy działając w imieniu i na rzecz gminy złożył skargę za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 21 czerwca 2022 r. Do zażalenia dołączono potwierdzony za zgodność z oryginałem: skan książki nadawczej z potwierdzeniem nadania skargi pocztą 21 kwietnia 2022 r. oraz zwrotne potwierdzenie odbioru skargi przez Wójta 25 kwietnia 2022 r. 3.2. Wójt Gminy także wskazał w zażaleniu, że informacja przekazana pismem z 17 maja 2022r. dotycząca daty wniesienia skargi jest nieprawidłowa (niezgodna ze stanem faktycznym). W ramach czynności sprawdzających organ podatkowy dokonał weryfikacji ewidencji przesyłek i pism pocztowych wpływających do Urzędu Gminy P. Z ewidencji tej wynika, iż skarga - doręczona za pośrednictwem poczty - została nadana 21 kwietnia 2022 r. przez pełnomocnika skarżącej i wpłynęła do organu 25 kwietnia 2022 r. Tym samym Wójt prostuje informacje zawarte w piśmie z 17 maja 2022 r. i potwierdza, że ustawowy 30-dniowy termin na wniesienie skargi - który upływał 22 kwietnia 2022 r. - został przez skarżącą dochowany. Do zażalenia dołączono kopię stosownej strony z ewidencji zatytułowanej "Urządzenie do rejestracji i monitorowania obiegu przesyłek i pism" potwierdzającą powyższe twierdzenia. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenia są zasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości stron postępowania i sądu pierwszej instancji, że skarżącej doręczono interpretację indywidualną w dniu jej wydania, tj. 23 marca 2022 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał 22 kwietnia 2022 r. Sporne zaś było jedynie ustalenie, w jaki sposób (osobiście, czy za pośrednictwem placówki pocztowej) i w jakiej dacie wniesiono skargę. Wprawdzie z ustaleń sądu pierwszej instancji, dokonanych na podstawie informacji przekazanych przez organ interpretacyjny, wynikało, że skargę wniesiono osobiście 25 kwietnia 2022r., jednakże załączone do zażaleń dokumenty (skan książki nadawczej z potwierdzeniem nadania skargi pocztą 21 kwietnia 2022 r., zwrotne potwierdzenie odbioru skargi przez organ, kopia ewidencji przesyłek) przeczą tym twierdzeniom. Wynika z nich bowiem, że przesyłka zawierająca skargę została nadana przez pełnomocnika skarżącej w placówce pocztowej 21 kwietnia 2022r. Bez znaczenia dla tych ustaleń pozostaje okoliczność, że adres do korespondencji zarówno dla skarżącej gminy, jak i dla organu interpretacyjnego jest ten sam, skoro ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że była ona zaadresowana do "Wójta Gminy P.", a więc – zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. - organu interpretacyjnego. W ten sam sposób oznaczono adresata w książce nadawczej pełnomocnika gminy. Jak wynika zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a., w takiej sytuacji data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest uznawana za datę wniesienia skargi do sądu. Mając zatem na uwadze, że skarżąca złożyła w sprawie skargę w dniu 21 kwietnia 2022 r., wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny rozstrzygnięcia na wskazanej w zaskarżonym postanowieniu podstawie prawnej było nieprawidłowe, a zatem nie mogło ono pozostać w obrocie prawnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.