II SA/Ke 571/20
Administrative courts2020-11-30
Case number
II SA/Ke 571/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Judgment date
2020-11-30
Type
Wyrok WSA w Kielcach
Judges
Beata ZiomekJacek KuzaKrzysztof Armański
Ruling
Uchylono decyzję I i II instancji
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Jacek Kuza, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz A. B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach (dalej WINGiK ) utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym, ustalonym przez organy.
Na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego we [...] sygn. akt Ns. 288/62 A. B.s. [...], stał się właścicielem działki nr [...]/6 o powierzchni 0,2899 ha, położonej w mieście [...].
W 1966 r. na wniosek A. B. dokonano podziału działki nr [...]/6 na działki o numerach: [...]/7 o powierzchni 0,0876 ha, [...]/8 o powierzchni 0,0876 ha, [...]/9 o powierzchni 0,0875 ha, oraz nr [...]/10 o powierzchni 0,0272 ha. Działka nr [...]/10 stanowiła drogę dojazdową do działki nr [...]/7, od ulicy Ogrodowej. Operat pomiarowy dotyczący podziału działki nr [...]/6 został wpisany do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu 22 sierpnia 1966 r. pod numerem ewidencyjnym 234/8/219/66.
Aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia 1966 r. A. B. darował działkę nr [...]/9 o powierzchni 875 m2 córce C.B., a działkę nr [...]/8 o powierzchni 876 m2 - synowi D. B. Działka nr [...]/7 o powierzchni 876 m2 oraz działka nr [...]/10 o powierzchni 272 m2, stanowiąca drogę dojazdową do działki nr [...]/7, pozostały w dalszym ciągu własnością.
Ewidencja gruntów dla miasta [...] została założona na podstawie pomiarów przeprowadzonych w latach 1962-1969. Operat techniczny z założenia ewidencji gruntów dla miasta [...] został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w 1969 roku, aktualnie operat ten posiada identyfikator ewidencyjny P.2613.2003.128.
W trakcie wykonywanych prac związanych z założeniem ewidencji gruntów dla miasta [...] dokonano pomiarów granic działek oraz ustalenia stanu władania. Uwzględniono również istniejące operaty techniczne, w tym operat techniczny nr 234/8/219/66, dotyczący podziału działki nr [...]/6. Z porównania treści szkiców znajdujących się w operacie z założenia ewidencji gruntów z danymi wynikającymi z operatu technicznego dotyczącego podziału działki nr [...]/6 wynika, że granice i powierzchnie działek wykazane w ewidencji gruntów i budynków w 1969 roku odpowiadają granicom działek wykazanych na mapie nr 234/8/219/66 załączonej do operatu, dotyczącego podziału tej działki.
W trakcie założenia ewidencji gruntów w 1969 r. działce nr [...]/7 nadano numer ewidencyjny [...], działce nr [...]/8 nadano numer B, działce nr [...]/9 nadano numer C, a działce nr [...]/10 nadano numer D.
W 1976 r. działki nr [...] i B objęte zostały wywłaszczeniem, pod budowę ulicy [...] i ulicy [...], które zostało zakończone wydaniem decyzji znak: ZGT-642/2/76. Z działki nr [...] wywłaszczono grunty o powierzchni 0,0346 ha, oznaczone jako działka nr [...]/1, natomiast z działki nr B wywłaszczono grunty o powierzchni 0,0018 ha, oznaczone jako działka numer B/1. Przy właścicielach pozostały działki nr [...]/2 i B/2. Operat wywłaszczeniowy został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, aktualnie pod numerem [...].
Aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 1993 r. A. B. sprzedał B. i A. małżonkom P. działkę nr [...]. Przy czym załącznikiem do aktu notarialnego były wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy ewidencyjnej, sporządzone według stanu na rok 1969. Zmiany w zakresie stanu własności oraz zmiany wynikające z wywłaszczenia, nie zostały w ewidencji gruntów ujawnione, aż do 1995 r.
W 1995 r., na terenie miasta [...] dokonano odnowy ewidencji gruntów. Operat sporządzony w czasie tej odnowy przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego według aktualnego oznaczenia pod identyfikatorem [...]. Zgodnie z tą dokumentacją oraz z dokumentacją sporządzoną w 1980 r. o aktualnym identyfikatorze [...], dotyczącą wydzielenia działek pod budownictwo jednorodzinne, w ewidencji gruntów wykazano działkę nr [...]/2 oraz działkę nr [...], włączając do niej grunty stanowiące dawniej działkę nr B/2, będącą własnością J. B. i część dawnej działki nr D, stanowiącej drogę dojazdową, będącą własnością A. B. Tym samym, w czasie prac związanych z odnową ewidencji gruntów na terenie miasta [...], włączono do działki nr [...] grunt o odmiennym stanie prawnym.
Aktem notarialnym z dnia 11 lipca 1997 r. J. B. (wdowa)
i A. B.s. [...] - spadkobiercy zmarłego J. B.- sprzedali działkę nr [...] o powierzchni 881 m2 F.G.i. Do ww. aktu notarialnego został załączony wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy ewidencyjnej według stanu na rok 1997.
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...], w sprawie z powództwa F.G. przeciwko B. P. i A. P. o wydanie nieruchomości i rozgraniczenie, Sąd Rejonowy we [...], Wydział I Cywilny orzekł:
I. o ustaleniu granicy pomiędzy nieruchomością położoną we [...], oznaczonej numerem działki [...], stanowiącą własność A. i L. małż. P na podstawie księgi wieczystej nr [...], a działką nr [...] stanowiącą własność F.G. na podstawie księgi wieczystej, która przebiega według linii oznaczonej punktami 3545.1 - 3541 przedstawionej na mapie sporządzonej przez biegłą sądową M. S., zaewidencjonowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej we [...] w dniu 20 sierpnia 2003 r. pod numerem 2394-133/2002;
II. nakazał A. P. i B. P. aby wydali F.G. i części działki o numerze ewidencyjnym [...] oznaczonej jako pas gruntu P3 przedstawiony na ww. mapie sporządzonej przez biegłą sądową.
Kolejnym wyrokiem z dnia 9 października 2009 r. sygn. akt I C 57/09 Sąd Rejonowy we [...] Wydział I Cywilny w sprawie z powództwa L. P. i A. P. przeciwko F.G.i o przywrócenie posiadania orzekł o przywróceniu powodom B. P. i A. P. utraconego przez nich posiadania pasa gruntu o powierzchni 61 m2, stanowiącego część działki o numerze ewidencyjnym D położonej we [...], oznaczonego jako P2, na szkicu przebiegu granic prawnych, sporządzonym przez ww. biegłego geodetę w dniu 20 sierpnia 2003 r. poprzez nakazanie pozwanemu F.G.i usunięcie ogrodzenia uniemożliwiającego dostęp do opisanego pasa gruntu, usunięcie złożonych na opisanym pasie gruntu pustaków oraz wydanie tego pasa gruntu powodom B. P. i A. P. Postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt I C 57/09 Sąd Rejonowy we [...] nadał klauzulę wykonalności temu wyrokowi.
Wnioskiem z dnia 25 stycznia 2012 r. F. G. zwrócił się do Starosty [...] o sprostowanie zapisów w ewidencji gruntów i budynków obręb 0005 miasta [...] w odniesieniu do działki nr [...] – zgodnie z powołanymi w treści pisma dokumentami.
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] orzekł o aktualizacji ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla obrębu ewidencyjnego 0005 miasta [...] poprzez:
1. ujawnienie w miejsce działki ewidencyjnej nr [...] nowych działek ewidencyjnych nr [...] i [...] oraz wykazanie dla tych działek danych ewidencyjnych wynikających z wykazu zmian danych ewidencyjnych zawartego w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę [...] i zarejestrowanej pod identyfikatorem ewidencyjnym [...], stanowiącego załącznik nr 1 do niniejszej decyzji;
2. wykazanie w jednostce rejestrowej G.238, w miejsce działki nr [...] działki ewidencyjnej nr [...] oraz przypisanie do niej, jako podstawy ustalenia prawa własności, księgi wieczystej nr [...];
3. utworzenie nowej jednostki rejestrowej gruntów i wykazanie w niej działki ewidencyjnej nr [...], a także [...] jako współwłaścicieli tej działki w udziałach 1/2 każde z nich, zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego we [...] z dnia 31 października 1964 r. sygn. akt Ns 288/62, postanowieniem Sądu Rejonowego we [...] z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt I Ns 336/05, postanowieniem Sądu Rejonowego;
4. wykazanie numerycznego opisu granic działki nr [...], wyznaczonego przez punkty graniczne nr nr: 5-3747, 5-3553, 5-4245, 5-[...], 5-3545 i 5-4243 oraz numerycznego opisu granic działki nr [...], wyznaczonego przez punkty graniczne nr 5-4243, 5-3541, 5-4247, 5-4244, 5-3547 i 5-4244, zgodnego z danymi i informacjami zawartymi w dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zarejestrowanej pod identyfikatorem ewidencyjnym [...], wykazanego na szkicach stanowiących załączniki nr 2 i nr 3 do decyzji znak: GKN.III.6620.1.18.2012.MK.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że przeprowadzona analiza znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym materiałów geodezyjnych określających przebieg granic działki nr [...] wykazała istnienie znaczących rozbieżności w określaniu przebiegu granic przedmiotowej działki pomiędzy danymi ewidencji gruntów i budynków a danymi wynikającymi z dokumentów dotyczących stanu prawnego nieruchomości. W związku z przyjęciem do zasobu geodezyjnego w dniu 28 października 2016 r. pod nr [...] operatu technicznego dotyczącego aktualizacji ewidencji gruntów polegającej na wyznaczeniu punktów granicznych i ustaleniu przebiegu granic ww. działki ewidencyjnej nr [...] z działkami sąsiednimi, zaszła konieczność aktualizacji danych w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencyjnego obrębu 0005 miasta [...] w oparciu o ten operat, na podstawie przepisów art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.
W odwołaniu od ww. decyzji [...] wniosła o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy w przedmiocie ustalenia prawidłowego zakresu prawa własności nieruchomości oraz punktów granicznych, zgodnie z zakresem posiadania przez nią nieruchomości lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Strona zarzuciła organowi nieprawidłowe ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...]/2 i nr [...] i przyznanie tym samym użytkowanego przezeń pasa gruntu sąsiadowi F.G.i, pomimo posiadania przez nią aktu notarialnego potwierdzającego jej prawo własności do działki nr [...]/2 oraz naruszenie art. 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393) poprzez ustalenie przebiegu granic nieruchomości pozyskanych w wyniku geodezyjnego pomiaru terenowego poprzedzonego ustaleniem przebiegu tych granic wbrew ostatniemu spokojnemu stanowi posiadania i nieuwzględnienie stanowiska strony o tym, że użytkuje sporną część działki.
WINGiK, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, powołał się na ww. operat techniczny zaewidencjonowany pod nr [...] i podkreślił, że sporządzenie tego opracowania zostało zlecone przez organ I instancji wykonawcy prac geodezyjnych ze względu na zawiłość stanu prawnego oraz konieczność aktualizacji ewidencji gruntów i budynków miasta [...], przede wszystkim w odniesieniu do działki nr [...] wydzielonej z gruntów stanowiących pierwotnie działkę nr [...]/6. W tym zakresie organ odwoławczy przytoczył art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 24 ust. 2b i 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 276), podkreślając że w trakcie prowadzonych czynności wykonawca prac ustalił, że:
- dla nieruchomości oznaczonej numer działki [...] prowadzona jest w Sądzie Rejonowym we [...] księga wieczysta, a działka ta została oznaczona w tej księdze na podstawie wyrysu z ewidencji gruntów z 1997 r.,
- stan wykazany w ww. księdze wieczystej w odniesieniu do działki nr [...] jest zgodny ze stanem wykazanym w ewidencji gruntów i budynków miasta [...], ale nie jest zgodny z dokumentami określającymi stan prawny tej nieruchomości, tj. postanowieniem Sądu Powiatowego we [...] z dnia 31 października 1964 r. sygn. akt Ns. 288/62, na podstawie którego A. B.s. A. stał się właścicielem działki nr [...]/6 o powierzchni 0,2899 ha położonej w mieście [...] oraz aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia 1996 r. , którym A. B. darował działkę nr [...]/9 o powierzchni 875 m2 córce - C.B., a działkę nr [...]/8 o powierzchni 876 m² synowi - D. B.,
- niezgodność pomiędzy rzeczywistym stanem prawnym a stanem wykazanym w księdze wieczystej i ewidencji gruntów i budynków powstała w wyniku błędów popełnionych podczas przeprowadzonej w 1995 r. odnowy ewidencji gruntów miasta [...] oraz na skutek późniejszego obrotu prawnego dokonanego w odniesieniu do działki nr [...],
- część danych odnośnie przebiegu granic jest ze sobą sprzeczna, a pozyskane dane są niespójne i niewiarygodne, a w związku z tym przebieg części granic należało ustalić w trybie określonym w § 39 ust. 1-3 rozporządzenia - po przeanalizowaniu danych otrzymanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W rezultacie wykonawca prac wydzielił z działki nr [...] pas gruntu jako nową działkę nr [...] stanowiącą drogę, będącą pierwotnie własnością A. B.s. A.. Natomiast pozostałą część działki nr [...], stanowiącą własność F.G., oznaczył numerem działki [...]. Jak wynika z protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych sporządzonego w dniu 8 października 2016 r., załączonego do ww. operatu nr [...], wykonawca prac ustalił przebieg granic działki nr [...] z działkami nr 5015/4 i 5015/6 oraz w części z działką nr C/1, a także przebieg granicy działki nr [...] z częścią działki nr C/1 na podstawie ostatniego stanu spokojnego posiadania zgodnie z § 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, doprowadzając stan na gruncie do zgodności ze stanem prawnym wynikającym z postanowienia Sądu z dnia 31 października 1964 r., sygn. Ns 288/62, oraz wyroków Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...] i z dnia 9 października 2009 r. sygn. akt I C 57/09. Natomiast granice działki nr [...] z działkami nr [...] i [...]/2 oraz granice działki nr [...] z działką nr 8007 ustalono na podstawie analizy dokumentów istniejących w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, informacji pozyskanych od uczestniczących w czynnościach stron postępowania oraz śladów granicznych zgodnie z § 39 ust. 3 rozporządzenia. WINGiK powołał się na regulacje § 36 i § 37 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków podkreślając, że ustalanie przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie tych przepisów nie dotyczyło przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...]/2 i działką nr [...], wyznaczonego przez linię zawartą pomiędzy punktami 5-3541 i 5-3545. Położenie tych punktów granicznych przyjęto na podstawie dokumentacji o identyfikatorze P.2613.2003.144 (dawny numer 2394-133/2002), będącej podstawą do wydania wyroku przez Sąd Rejonowy we [...] Wydział I Cywilny z dnia 4 listopada 2004 r. w sprawie sygn. akt [...] dotyczącej wydania nieruchomości i rozgraniczenia. Punkt 5-4247 wyznaczający przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr 6223/1 przyjęto na podstawie operatu o aktualnym identyfikatorze [...]. Punkty 5-3541, 5-3545 i 5-4247 wyznaczono w terenie. Ze sprawozdania technicznego zamieszczonego w opracowaniu o identyfikatorze [...] wynika, że wykonawca tego opracowania, mając na uwadze wyniki przeprowadzonej analizy dokumentów uzyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz dane z przeprowadzonych czynności w terenie uznał, iż istnieje podstawa do wyznaczenia położenia punktów granicznych 5-3541 i 5-3545 na podstawie danych pochodzących z dokumentacji o identyfikatorze P.2613.2003.144 oraz punktu granicznego 5-4247 na podstawie danych pochodzących z dokumentacji o identyfikatorze [...]. W dalszej części uzasadnienia WINGiK przytoczył art. 39 ust. 1-5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazując że w opracowaniu o identyfikatorze [...] zamieszczono "Protokół wyznaczenia punktów granicznych" z dnia 8 października 2016 r., w którym przywołano jako podstawę do jego sporządzenia "§ 45 pkt 2 i 3 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów". Powołując regulacje § 45 ust. 1-3 rozporządzenia wskazano, że na podstawie zapisu dokonanego w "Protokole wyznaczenia punktów granicznych" z dnia 8 października 2016 r., zamieszczonego w opracowaniu o identyfikatorze [...], nie można jednoznacznie określić, jakie przepisy stanowiły według wykonawcy tego opracowania podstawę do spisania tego protokołu. Nie wiadomo, czy wykonawca miał na myśli przepisy zawarte w § 45 ust. 1 pkt 2 i 3, czy w § 45 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia. Jednak treść i forma "Protokołu wyznaczenia punktów granicznych" z dnia 8 października 2016 r. zamieszczonego w opracowaniu o identyfikatorze [...] wskazuje na to, że czynność udokumentowana tym protokołem to czynność określona w art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W rezultacie, zdaniem organu, nie ulega wątpliwości, że pomimo błędnie powołanych przepisów wykonawca dokumentacji o identyfikatorze [...] wyznaczył punkty graniczne 5-3541, 5-3545 i 5-4247 ujawnione uprzednio w dokumentacji o identyfikatorze P.2613.2003.144 oraz w dokumentacji o identyfikatorze [...].
WINGiK zaznaczył, że w złożonym odwołaniu [...] wniosła o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Jednak z uwagi na to, że skarżąca jest właścicielem wyłącznie działki nr [...]/2, jej interes prawny ogranicza się do przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] (nowy numer [...]) stanowiącą własność F.G. oraz pomiędzy działką nr [...]/2, a działką nr [...] (poprzedni numer D) stanowiącą drogę, będącą aktualnie własnością [...] oraz A. B. s. J.. Wprawdzie podstawą do wydania decyzji organu I instancji była dokumentacja o identyfikatorze [...], jednak przebieg granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] (nowy numer [...]) oraz pomiędzy działką [...]/2 a działką nr [...] (poprzedni numer D), został przez wykonawcę tej dokumentacji wyznaczony na podstawie danych zawartych w dokumentacji o identyfikatorze P.2613.2003.144. Zgodnie z dokumentacją P.2613.2003.144 (dawny numer 2394-33/2002) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego we [...] z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...] granica pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] (nowy numer [...]) przebiega wzdłuż linii oznaczonej punktami 3545.1 - 3541, które w dokumentacji o identyfikatorze [...] zostały oznaczone jako punkty 5-3545 i 5-3541. Na przedłużeniu linii zawartej pomiędzy punktami 5-3541 i 5-3545 ustalono położenie punktu [...]. Odcinek zawarty pomiędzy punktami [...] i 5-3545 stanowi dalszą część przebiegu granicy działki nr [...]/2 z działką nr [...] (poprzedni numer D, a pierwotnie numer [...]/10). Punkt 5-4243, tj. punkt styczny granic działek nr [...]/2, [...] i [...], umiejscowiono na linii wyznaczonej przez punkty 5-3545 i 5-3541. Położenie punktów [...] i 5-4243 ustalono w trybie określonym w § 39 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wykorzystując dane zawarte w dokumentacji źródłowej dotyczącej podziału działki nr [...]/6. Ponieważ działka nr [...]/10, oznaczona przy założeniu ewidencji gruntów jako działka nr D, której część błędnie włączono do działki nr [...], nigdy nie została zbyta przez jej pierwotnego właściciela A. B. s. A., zaistniała konieczność wydzielenia tej części gruntów działki nr [...], jako odrębnej działki ewidencyjnej. Organ zaznaczył, że ustalenie położenia punktów nr [...] i 5-4243, określających przebieg granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...], wynika przede wszystkim z przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] według linii granicznej oznaczonej punktami nr 3545.1 - 3541, tj. punktami nr 5-3545 i 5-3541 określonej przez Sąd Rejonowy we [...] w wyroku z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...].
W związku z powyższym WINGiK stwierdził, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] oraz pomiędzy działką [...]/2, a działką nr [...], określony w dokumentacji o identyfikatorze [...], jest zgodny z dokumentacją źródłową a przede wszystkim ze stanem prawnym uregulowanym wyrokiem Sądu Rejonowego we [...] z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...], dotyczącym wydania nieruchomości i rozgraniczenia nieruchomości. Jak wynika z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b i c w związku z art. 24 ust. 2a i 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne prawomocne orzeczenia sądów dotyczące wydania nieruchomości i rozgraniczenia nieruchomości są podstawą do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Reasumując organ przytoczył treść § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 rozporządzenia i zaznaczył, że [...], kwestionując aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...], tj. pomiędzy działką nr [...]/2, a działką nr [...] i działką nr [...], dokonaną przez Starostę [...], kwestionuje przebieg granicy określonej ww. wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...]. Natomiast w świetle ww. przepisów obowiązkiem Starosty [...] jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków było wykazanie w ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy zgodnie z tym wyrokiem, przy czym dane zawarte w dokumentacji o identyfikatorze ewidencyjnym [...] w zakresie przebiegu przedmiotowej granicy są zgodne ze stanem wynikającym z tym orzeczeniem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła [...], zarzucając decyzji WINGiK naruszenie przepisów:
I. postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy), to jest naruszenie:
1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;
2. art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niedokładne i niewyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy mimo jego ponownego rozpatrzenia, dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym przyjęcie, że ustalenie granicy winno przebiegać zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego we [...] wydanym 4 listopada 2004 r. o sygn. akt [...] podczas gdy nie było to stricte postępowanie rozgraniczeniowe, lecz o wydanie nieruchomości, a ustalenie granicy miało charakter wtórny i odnosi skutek jedynie do żądania wydania gruntu, a nie jest granicą prawną ustaloną w postępowaniu rozgraniczeniowym;
3. art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w szczególności rozstrzygnięcia o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;
II. prawa materialnego, to jest:
4. art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także § 9 ust. 1, § 45 ust. 1, § 46, § 47 ust. 1 i 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w realiach sprawy i przyjęcie przebiegu granicy do aktualizacji gruntów pomiędzy działkami stron według wyroku Sądu Rejonowego we [...] z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt [...], w sytuacji kwestionowania tej linii przez skarżącą z uwagi na niekorelowanie jej z faktycznym przebiegiem granicy na gruncie.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i ustalenie granicy pomiędzy działką [...]/2 a działkami [...] i [...] z w sposób wskazany przez skarżącą na wcześniejszych etapach postępowania administracyjnego oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutów skargi dodał, że wyrok Sądu Rejonowego we [...] z dnia 9 października 2009 r. sygn. akt I C 57/09 nie dotyczy przebiegu granic ani nie rozstrzyga o stanie prawnym nieruchomości będącej przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, przywraca jedynie B. P. i A. P. prawo posiadania do pasa gruntu o powierzchni 61 m kw., stanowiącego część działki o numerze ewid. D.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w tak określonych granicach Sąd dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, co doprowadziło do uchylenia decyzji organów obu instancji.
Zarzuty skargi w głównej mierze koncentrowały się na bezpodstawnym zdaniem skarżącej dokonaniu aktualizacji danych ewidencyjnych polegającej na ustaleniu przebiegu granic pomiędzy działką skarżącej o nr ewid. [...]/2 a działkami o nowych nr ewid. [...] i [...] (które zgodnie z decyzją organu miały zostać ujawnione w miejsce działki nr [...]) z odwołaniem się do rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Sądu Rejonowego we [...] z dnia 4 listopada 2004 r., sygn. akt [...], a bez uwzględnienia faktycznego przebiegu granic na gruncie oraz wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy we [...] w dniu 9 października 2009 r. o sygn. I C 57/09. Tak sformułowane zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Otóż w pierwszym z powołanych wyroków, wydanym w dniu 4 listopada 2004 r. w sprawie o sygn. akt [...] Sąd Rejonowy we [...] ustalił, że granica pomiędzy nieruchomością położoną we [...], oznaczona numerem ewidencyjnym [...], stanowiącą własność A. i L. małż. P., a działką nr [...] stanowiącą własność F.G., przebiega według linii oznaczonej punktami 3545.1-3541 na mapie sporządzonej przez biegłą sądową, zaewidencjonowanej w Starostwie Powiatowym we [...] w dniu 20 sierpnia 2003 r. pod numerem 2394-133/2002 (pkt I), jak również nakazał A. P. i B. P. aby wydali F.G.i część działki o numerze ewidencyjnym [...] oznaczona jako pas gruntu P3 na ww. mapie sporządzonej przez biegłą sądową. Wbrew twierdzeniu skarżącej tego rodzaju prawomocny wyrok orzekający o rozgraniczeniu i wydaniu części nieruchomości mógł stanowić podstawę ustaleń w postępowaniu dotyczącym aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, a to w związku z treścią art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b i c w zw. z art. 24 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. – aktualny na datę wydania zaskarżonej decyzji – z 2020 r. poz. 276 ze zm.), dalej jako "P.g.k.". Odmiennie rzecz się przedstawia w przypadku wyroku wydanego w dniu 9 października 2009 r. w sprawie o sygn. I C 57/09, zgodnie z którym Sąd Rejonowy we [...] orzekł o przywróceniu posiadania B. P. i A. P. pasa gruntu o powierzchni 61 m2, stanowiącego część działki o numerze ewidencyjnym D, oznaczonego jako P2 na szkicu przebiegu granic prawnych, sporządzonym przez biegłego geodetę w dniu 20 sierpnia 2003 r. poprzez nakazanie pozwanemu F.G.i usunięcie ogrodzenia uniemożliwiającego dostęp do opisanego pasa gruntu, usunięcie złożonych na opisanym pasie gruntu pustaków oraz wydanie tego pasa gruntu powodom B. P. i A. P. Jak trafnie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wyrok ten nie dotyczy przebiegu granic ani nie rozstrzyga o stanie prawnym nieruchomości będącej przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, a tym samym nie mógł stanowić podstawy ustaleń organu dokonującego aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że utrzymane w całości w mocy przez WINGiK rozstrzygnięcie organu I instancji polegało na:
1. ujawnieniu w miejsce działki ewidencyjnej nr [...] nowych działek ewidencyjnych nr [...] i [...] oraz wykazanie dla tych działek danych ewidencyjnych wynikających z wykazu zmian danych ewidencyjnych zawartego w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę [...] i zarejestrowanej pod identyfikatorem ewidencyjnym [...], stanowiącego załącznik nr 1 do niniejszej decyzji;
2. wykazaniu w jednostce rejestrowej G.238, w miejsce działki nr [...] działki ewidencyjnej nr [...] oraz przypisanie do niej, jako podstawy ustalenia prawa własności, księgi wieczystej nr [...];
3. utworzeniu nowej jednostki rejestrowej gruntów i wykazanie w niej działki ewidencyjnej nr [...], a także [...] jako współwłaścicieli tej działki w udziałach po 1/2 każde z nich, zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego we [...] z dnia 31 października 1964 r. sygn. akt Ns 288/62, postanowieniem Sądu Rejonowego we [...] z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt I Ns 336/05, postanowieniem Sądu Rejonowego;
4. wykazaniu numerycznego opisu granic działki nr [...], wyznaczonego przez punkty graniczne nr: 5-3747, 5-3553, 5-4245, 5-[...], 5-3545 i 5-4243 oraz numerycznego opisu granic działki nr [...], wyznaczonego przez punkty graniczne nr 5-4243, 5-3541, 5-4247, 5-4244, 5-3547 i 5-4244, zgodnego z danymi i informacjami zawartymi w dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zarejestrowanej pod identyfikatorem ewidencyjnym [...], wykazanego na szkicach stanowiących załączniki nr 2 i nr 3 do decyzji znak: GKN.III.6620.1.18.2012.MK.
Istotą tego rozstrzygnięcia było wydzielenie dwóch nowych działek ewidencyjnych, wykazanie ich granic oraz właścicieli – w związku z ustaleniem, że w wyniku błędów popełnionych podczas przeprowadzonej w 1995 r. odnowy ewidencji gruntów miasta [...] w ewidencji gruntów dokonano połączenia działki nr B/2 i części działki nr D, nadając nowopowstałej działce nr [...]. Na skutek tego powstała działka o niejednorodnym stanie prawnym, w jej obszar włączono bowiem grunty o różnych stanach prawnych.
Niezależnie od tego rodzaju ustaleń dokonanych przez organy bezspornym było, że działka o nr ewid. [...] stała się przedmiotem obrotu prawnego, gdyż na podstawie umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego w dniu 11 lipca 1997 r. J. B. i T. B. sprzedali nieruchomość obejmującą tak oznaczoną działkę o powierzchni 881 m kw., dla której Sąd Rejonowy we [...] prowadził wówczas zbiór dokumentów Zd. nr 4948, na rzecz F.G., który jako właściciel tej działki został ujawniony w założonej następnie księdze wieczystej.
Zgodnie z art. 24 ust. 2b P.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:
1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:
a) przepisów prawa,
b) wpisów w księgach wieczystych,
c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,
d) ostatecznych decyzji administracyjnych,
e) aktów notarialnych,
ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,
f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,
g) wpisów w innych rejestrach publicznych,
h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;
2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.
Stosownie do treści § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 393), dalej jako rozporządzenie, prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie:
1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych;
2) prawomocnych orzeczeń sądowych;
3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali;
4) ostatecznych decyzji administracyjnych;
5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych;
6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.
Z kolei w myśl § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:
1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;
2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;
3) wyeliminowania danych błędnych.
Procedura aktualizacji operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy. Wprowadzane w jej trakcie zmiany są wtórne wobec zdarzeń prawnych, z których wynikają. Jest to zatem procedura sformalizowana w zakresie określenia dokumentów stanowiących podstawę zmienionego wpisu (wyrok NSA z 7 maja 2008 r., I OSK 719/07, wyrok WSA w Białymstoku z 8 grudnia 2009 r., II SA/Bk 450/09). Mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy, że obejmuje ona dwie sytuacje. Przede wszystkim jest to wymiana (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegająca na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek (por. wyrok NSA z 7maja 2008 r., I OSK 719/07, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. II SA/Bk 272/10). Przedstawione rozumienie pojęcia aktualizacji oraz techniczno - deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, która jest wyłącznie systematycznie aktualizowanym zbiorem (rejestrem) informacji o gruntach, budynkach, lokalach i ich właścicielach - wyklucza dokonywanie zmian ewidencyjnych, które nie wynikają wprost z dokumentów źródłowych lub które powinny zostać rozstrzygnięte w drodze cywilnego sporu o własność. Nie można bowiem na organy ewidencyjne, które jedynie rejestrują zmiany będące wynikiem innej procedury, przerzucać kompetencji innych organów czy sądów. Możliwe jest dokonanie korekty wpisów w ewidencji gruntów i budynków z urzędu, ale w oparciu o regulacje art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c oraz art. 24 ust. 2b P.g.k. nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych (m.in. zmiany granic i powierzchni działek) poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów. Przez zapis (jego zmianę) nie można w ewidencji gruntów ustanawiać lub pozbawiać kogoś własności, ma on bowiem wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny. Dane w ewidencji mają być jedynie odzwierciedleniem stanu prawnego, wynikającego z określonych tytułów prawnych, w szczególności z orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub umów (por. m.in. wyrok NSA z dnia 28 marca 2018 r., sygn. I OSK 2142/18, wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. III SA/Kr 1259/18). Dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnymi dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1558/10).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu I instancji, zaakceptowane w całości przez organ odwoławczy, narusza powołane przepisy prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 2b P.g.k. oraz § 12 i § 45 ust. 1 rozporządzenia, prowadząc w istocie do zmian w zakresie stanu prawnego nieruchomości. F. G. na podstawie umowy z dnia 11 lipca 1997 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego, nabył określoną w tym akcie nieruchomość, oznaczoną jako działka nr [...] o powierzchni 811 m kw. W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe wywody prawne, za zbyt daleko idące należy uznać twierdzenia organów ewidencyjnych, z których wynika, że "działka nr [...]/10 oznaczona przy ewidencji gruntów jako działka nr D, której część błędnie włączono do działki nr [...], nigdy nie została zbyta przez jej pierwotnego właściciela A. B.(...)", czy że "działka nr [...] o pow. 0,0791 ha stanowi nieruchomość, która była przedmiotem obrotu usankcjonowanego aktem notarialnym Rep. [...]". Tego rodzaju konkluzje stanowią wynik interpretacji przez organy treści umowy dokonującej przeniesienia własności nieruchomości i sporządzonej w formie aktu notarialnego, nie znajdując przy tym pokrycia w treści tego aktu. Sąd podziela pogląd wielokrotnie prezentowany przez sądy administracyjne, że organ ewidencyjny nie jest uprawniony do analizy i oceny skuteczności aktów notarialnych, orzeczeń sądów i decyzji administracyjnych, a także nie jest uprawniony do badania lub ustalenia rzeczywistego stanu prawnego nieruchomości (por. m.in. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. II SA/Ol 657/18). Wbrew twierdzeniu organu I instancji postawiona przez niego teza nie może znaleźć także bezpośredniego potwierdzenia w wyrysie z mapy ewidencyjnej dołączonym do ww. aktu notarialnego (k. 227 akt organu I instancji). Trudno bowiem na jego podstawie stwierdzić, że – jak wywodzi organ – przy zawieraniu umowy objętej aktem notarialnym z 1997 r. "działka hipoteczna nr [...]/8 została utożsamiona z działką oznaczoną w czasie modernizacji ewidencji gruntów nr [...]". Nie uwidoczniono tam w szczególności żadnej odrębnej działki mogącej odpowiadać tej o numerze [...]/10 (następnie D), stanowiącej drogę dojazdową do (dawnej) działki [...]/7. Skutkiem natomiast decyzji wydanej przez organ I instancji jest wydzielenie z działki o pow. 881 m kw., opisanej w akcie notarialnym z 11 lipca 1997 r., dwóch mniejszych działek o pow. 791 m kw., której właścicielem – zgodnie z rozstrzygnięciem organu – ma być R. N., oraz o pow. 117 m kw., co do której – jak stwierdzono w decyzji – jako właściciele mają zostać ujawnieni [...] jako współwłaściciele w udziałach po 1/2. Niezależnie od tego, że zsumowanie powierzchni nowo utworzonych działek nie powoduje uzyskania powierzchni działki dzielonej, tj. 881 m kw., przede wszystkim
w wyniku takiego rozstrzygnięcia dokonano zmiany nie tylko przedmiotowej, ale
i podmiotowej w zakresie prawa własności części nieruchomości nabytej przez F.G. na podstawie ww. umowy, do czego organ ewidencyjny – jak wykazano – nie był uprawniony.
Na powyższą ocenę nie może wpływać w żaden sposób treść rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego we [...] zawartego w powoływanym wyroku z dnia 4 listopada 2004 r. w sprawie o sygn. akt [...]. Organ I instancji na podstawie dokumentacji będącej podstawą wydania tego wyroku ustalił jedynie – w ślad za treścią operatu technicznego [...] – położenie dwóch punktów granicznych pomiędzy działkami [...]/2 i [...], oznaczonych jako 5-3541 i 5-3545.
Posługiwanie się przez prawodawcę w przepisach rozporządzenia pojęciem "aktualizacji" a nie "prostowania" nie oznacza, że w ogóle nie jest możliwe usuwanie błędów czy omyłek w ewidencji w ramach pojęcia "aktualizacja", ale powinno się to odbywać w sytuacji, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają, jak już wspomniano, charakter oczywistych pomyłek. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego. Tak też ujmuje to zagadnienie § 45 ust. 1 rozporządzenia, wskazując w pkt 1 na aktualizację z powodu konieczności zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi (oczywistość) i w pkt 3 w celu wyeliminowania danych błędnych (oczywistych) – por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 maja 2019 r., sygn. I OSK 1951/17, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2015 r., sygn. II SA/Bk 453/15. W niniejszym przypadku, jak wyżej wykazano, taka sytuacja nie miała miejsca.
Należy podnieść, że rozstrzygnięcia zawarte w poszczególnych punktach decyzji organu I instancji, jako że dotyczą wydzielenia dwóch działek z jednej dotychczasowej oraz określenia ich granic, pozostają ze sobą we wzajemnym powiązaniu. Jak podniósł choćby organ odwoławczy, ustalenie położenia punktów nr [...] i 5-4243, określających przebieg granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...], wynika przede wszystkim z przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...]/2 a działką nr [...] według linii granicznej oznaczonej punktami nr 3545.1-3541. Trzeba zauważyć, że organ II instancji w swojej decyzji orzekł o całości rozstrzygnięcia organu I instancji, utrzymując go w mocy.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w punkcie
I wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. Rozstrzygając sprawę ponownie organ I instancji uwzględni powyższą argumentację i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzona kwota 697 zł odpowiada wynagrodzeniu reprezentującego stronę skarżącą adwokata obliczonemu na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015r. poz. 1800 ze zm.), wynoszącemu 480 zł, oraz uiszczonemu wpisowi od skargi w kwocie 200 zł oraz opłacie od pełnomocnictwa (17 zł).