III SA/Łd 404/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – III Wydział w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant: Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu A. J. prowadzącemu Kancelarię Radcowską w G. przy ul. [...], kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu M. Z. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu A. J. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. UZASADNIENIE III SA/Łd 404/08 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...], po rozpoznaniu odwołania M. Z. od pisma Zastępcy Kierownika Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej W. A z dnia [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Uzasadniając Kolegium wskazało, iż kwestie będące przedmiotem korespondencji miedzy stronami w w/w piśmie, dotyczące złego stanu technicznego przydzielonej stronie komórki, nie stanowią sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skierowane do M. Z. pismo z dnia [...] r. stanowi jedynie pismo informacyjne. Tym samym odwołanie od pisma zawierającego informacje jest niedopuszczalne. Koniecznym bowiem warunkiem do wniesienia odwołania jest wydanie przez organ administracji decyzji administracyjnej. Zgodnie z wypracowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, osoba żądająca od organu informacji nie staje się przez to żądanie stroną postępowania, a sprawa, w której żąda informacji, nie staje się przedmiotem rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, a więc władczego aktu organu administracji państwowej. Załatwienie sprawy w formie decyzji administracyjnej ma miejsce w sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie. W ocenie Kolegium przedmiot niniejszej sprawy nie kwalifikuje się do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Ponadto żadna norma prawa nie daje podstaw do wydania przez organ administracji w tej kategorii spraw decyzji administracyjnej. Konsekwentnie wniesienie więc przez M.Z. odwołania od pisma z dnia [...] r. należało uznać za niedopuszczalne. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jako niezgodnego z prawem. Uzasadniając swoją skargę ponownie wskazał na okoliczność niemożności korzystania ze wspólnego strychu, braku pomieszczenia gospodarczego (komórki) oraz złego stanu sanitarnego posesji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.wniosło o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. Z. od pisma z dnia [...]. Podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kpa. Stosownie do treści powołanej normy prawnej organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zdaniem Sądu rozpoznanie niniejszej sprawy wymagało przede wszystkim rozważenia, jaki charakter prawny ma pismo z dnia [...] r. skierowane do skarżącego, dotyczące złego stanu technicznego przydzielonej mu komórki. Zarówno pogląd doktryny prawnej, jak również wypracowane orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego określa pewien zespół cech składających się na materialne pojęcie decyzji. W oparciu o powyższe przez decyzję administracyjną należy rozumieć indywidualny akt zewnętrzny stanowiący władcze działanie prawne organu administracji skierowane na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych. Podkreślić przy tym należy, iż zarówno z konstytucyjnej zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP), jak i z ogólnej zasady postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 6 Kpa. wynika, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja, tylko z okoliczności sprawy lub z samego art. 104 k.p.a. Podstawę do jej wydania należy wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego (por. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006, Wydanie 8, str. 465). Przenosząc powyższe rozważania dotyczące podstawowych (koniecznych) cech decyzji administracyjnej na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że pismo organu administracji informujące skarżącego o sposobie załatwienia jego sprawy lub podjętych krokach w celu jej wyjaśnienia, nie stanowi decyzji administracyjnej. Brak jest bowiem w przepisach powszechnie obowiązującego prawa, w tym przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 341 poz. 266 ze zm.), podstawy do takiej formy działania organu we wskazanym zakresie. Powyższa ustawa określając prawa i obowiązku najemców, nie przewidziała możliwości rozstrzygania ewentualnych kwestii spornych powstałych na tle umowy najmu w drodze decyzji administracyjnych. Do ochrony praw najemcy do używania lokalu stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego o ochronie własności. W ocenie Sądu pismo z dnia [...] r. wystosowane do M. Z., nie stanowi decyzji administracyjnej i wniesienie od niego odwołania jest niedopuszczalne. Uznać zatem należy, iż postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od powyżej wskazanego pisma odpowiada obowiązującemu prawu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. T.P.