II OZ 1193/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Po 629/18 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 629/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W motywach wniosku wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest konieczne, gdyż prowadzenie wobec niego egzekucji spowoduje dalsze niezasadne nakładanie grzywien w sytuacji braku faktycznej możliwości wykonania rozbiórki, jak i może doprowadzić do wykonania zastępczego rozbiórki obiektu bez wiedzy i możliwości obrony swoich praw właściciela i obecnego posiadacza obiektu przeznaczonego do rozbiórki, co może narazić Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą. W ocenie Sądu Wojewódzkiego postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Dlatego też skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest wcześniej wystawiony tytuł wykonawczy. Natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane na skutek wniesienia zarzutów w trakcie toczącego się już postępowania egzekucyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. L. wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania "Postanowienia z dnia [...]05.2017 utrzymującego w mocy Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nakazującego skarżącemu J. L. rozbiórkę obiektu letniskowego oraz tytułu wykonawczego nr [...] o zastosowanie egzekucji grzywny w celu przymuszenia do wykonania postanowienia [...] r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie zawisłej pod sygn. II SA/Po 663/17 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu którego wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Wbrew zarzutom zażalenia Sąd Wojewódzki zasadnie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienie jest orzeczeniem o charakterze procesowym, formalnym - dotyczącym określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację strony w toku wskazanego postępowania, a konkretnie oddala jej zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Samo wniesienie zarzutu prowadzi zatem, co do zasady, do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ale jedynie do momentu ostatecznego rozpoznania tego zarzutu. Zaskarżone orzeczenie nie odnosi się bezpośrednio do nakazu rozbiórki obiektu letniskowego, którego dotyczy postępowanie egzekucyjne, a zatem nie może w związku z tym powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane wyżej konsekwencje mogą bowiem wystąpić jedynie w związku z wykonywaniem rozstrzygnięcia leżącego u podstaw prowadzonej egzekucji, jednakże rozstrzygnięcie w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu i tylko w przypadku jego zaskarżenia do sądu administracyjnego może zostać wstrzymane jego wykonanie przez ten sąd (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 1208/13). W konsekwencji argumenty dotyczące twierdzeń skarżącego o możliwości wykonania zastępczego rozbiórki obiektu letniskowego mogły być podnoszone w skardze i ewentualnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzona jest egzekucja. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.